Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Problemy z seksualnością. Odpowiedzi na dylematy młodych chrześcijan Problemy z seksualnością. Odpowiedzi na dylematy młodych chrześcijan
Ks. Marek Dziewiecki
W tej książce znajdziesz odpowiedzi na autentyczne pytania na temat seksualności stawiane przez młodych ludzi. W swoich odpowiedziach ks. Marek Dziewiecki nie głosi kazań, nie moralizuje.... » zobacz więcej
Polecane książki: -> Płciowość i seksualność <-   -> Płciowość i seksualność cz. II <-   -> Płciowość i seksualność cz. III <-
Czy homoseksualizm można wyleczyć?

     Czy homoseksualizm można wyleczyć? Niektórych oburza, że mówi się o "leczeniu" zjawiska, które nie jest chorobą. Tymczasem są psychoterapeuci, którzy skutecznie wyprowadzą ludzi z homoseksualizmu.

     Współczesna kultura nie ułatwia obiektywnego spojrzenia na homoseksualizm. Stał się on zagadnieniem politycznym. Światowa Organizacja Zdrowia w 1992 roku usunęła homoseksualizm z listy zaburzeń psychicznych, lecz nie zniknęla grupa osób, dla których orientacja nieheteroseksualna jest źródłem cierpienia. Jednak psychoterapeuci związani z nurtem tzw. psychologii humanistycznej utrzymują, że wynika ono z powszechnej "homofobii". Prowadzą więc terapię afirmatywną, której celem jest doprowadzenie tych, którzy odczuwają wstyd przed publicznym ujawnieniem swojej orientacji, do pogodzenia się ze swoim homoseksualizmem.

     - Wiele psychologicznych środowisk amerykańskich wywiera presję na społeczeństwo, chcąc zakazać leczenia osób nie-heteroseksualnych inaczej, niż tylko za pomocą takiej terapii - mówi jezuita o. Artur Filipowicz, teolog moralista. - Homoseksualizm nie jest zjawiskiem jednorodnym. Część mężczyzn nie godzi się na tożsamość gejowską - wyjaśnia dr Elżbieta Galińska, psychoterapeutka z Instytutu Psychiatrii i Neurologii. - Taki rodzaj homoseksualizmu jest uznany w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób za zaburzenie. Powinno się go leczyć. W wielu wypadkach homoseksualizm wynika z zatrzymania się na pewnym etapie rozwoju. - Są w rozwoju człowieka okresy fascynacji tą samą płcią. Później jednak, w prawidłowym rozwoju, stopniowo się z tego wychodzi. Chłopcy, którzy jako dzieci mieli kontakty homoseksualne, jako już dorośli żenili się i zakładali rodziny - mówi dr Galińska. Jeśli jednak młody człowiek regularnie doświadcza relacji homoseksualnych, pojawia się tzw. inprinting neuro-biologiczny, czyli zachowanie uwarunkowane.

     - Patrząc na pacjentów naszej kliniki, wyraźnie można zauważyć, że homoseksualizm jest próbą zrekompensowania braku bliskości z ojcem. Skoro nie mogę być zaakceptowany, przytulony przez ojca, zaczynam szukać go w innych mężczyznach. Często młodszy mężczyzna wiąże się ze starszym - wyjaśnia dr Galińska. - Leczenie polega wtedy na odbudowie prawidłowego kontaktu, przede wszystkim z ojcem, a następnie na zmianie relacji z mężczyznami na przyjacielską i równorzędną.

     Ukazała się właśnie pierwsza w Polsce publikacja naukowa na temat leczenia homoseksualizmu "Wstyd i utrata przywiązania. Praktyczne zastosowanie terapii reparatywnej". Jej autor, dr Joseph Nicolosi, dyrektor Kliniki św. Tomasza z Akwinu w Encino w Kalifornii od 25 lat skutecznie prowadzi terapię ukierunkowaną na zmianę tożsamości płciowej. Diagnozuje wstyd związany z homoseksualizmem jako skutek traumatycznych wydarzeń z dzieciństwa, utraty więzi z rodzicami i braku poczucia bezpieczeństwa. Proponuje psychoterapię nazywaną terapią reparacyjną.

     GENY CZY WYCHOWANIE?

     Dr Nicolosi udowadnia, że relacje, jakie zachodzą między ludźmi, wywołują zmiany w mózgu. Niweczy to teorię, która głosi, że homoseksualizmu nie da się zmodyfikować. Okazuje się, że gdy dotrzemy do śladów traumatycznych przeżyć w pamięci, możemy usuwać i modyfikować schematy patogennych zachowań emocjonalnych - twierdzi psychiatra.

     Proces uczenia się uruchomiony podczas psychoterapii modyfikuje skutecznie patologiczne mechanizmy. Jeśli wtedy pacjent zaprzestaje praktyk homoseksualnych, oducza się ich. Jeżeli jednak nadal będzie się oddawał zachowaniom homoseksualnym, trudniej będzie mu się ich oduczyć.

     "Dziś dysponujemy dowodami, że u niektórych osób, zwłaszcza u chłopców, mogą występować biologiczne predyspozycje do deficytu płciowości i w konsekwencji do homoseksualizmu. Ale biologia jest tylko jednym z czynników, które kształtują tożsamość płciową i orientację seksualną. Silny wpływ na homoseksualizm ma także sytuacja rodzinna, zwłaszcza w przypadku mężczyzn homoseksualnych. Są dowody na to, że destrukcyjny wpływ na rozwój płciowy ma nieobecność ojca w domu oraz rozbita rodzina" - pisze dr Nicolosi w swojej książce.

     Nie ma wątpliwości, że na kształtowanie sfery seksualnej oddziałują czynniki, które są poza naszą kontrolą - geny i prenatalny wpływ hormonów. Tworzą one predyspozycje do hetero- lub homoseksualności. Jednak na tym, co biologiczne, nabudowuje się wierzchnia warstwa: środowisko i doświadczenia życiowe. Wreszcie wpływa na to wolna wola i wybór. "W kształtowaniu tożsamości płciowej i ostatecznej orientacji seksualnej czynniki biologiczne i społeczne współdziałają ze sobą" - podkreśla dr Nicolosi.

     WSZYSTKO W RODZINIE

     Badając zachowania homoseksualne, rozróżnił on dwie grupy. Większa, obejmująca około 80 proc. całej populacji homoseksualistów, to osoby, u których ich skłonność rozwinęła się, zanim osiągnęły pełną identyfikację płciową. Pozostałe 20 proc. to grupa, w której homoseksualizm ukształtował się dopiero po identyfikacji płciowej. Są to osoby, u których pociąg do tej samej płci zrodził się w wyniku traumatycznych wydarzeń, molestowania seksualnego czy odrzucenia przez starszego brata lub rówieśników. Dr Nicolosi koncentruje się na pierwszej grupie. Jego zdaniem tego rodzaju homoseksualizm najczęściej pojawia się w tzw. rodzinie triadyczno-narcystycznej, gdzie rodzice w nierówny sposób dostarczają dziecku bodźców do rozwoju i nie tworzą z nim równie silnych więzi. Matka jest dominująca. Nadmiernie stymuluje dziecko. To przekracza możliwości jego percepcji. Ojciec wycofuje się z relacji, nie tylko z żoną, ale także z synem. Staje się bierny, uległy. Przestaje być wzorem dla syna. Wtedy matka zagarnia syna wyłącznie dla siebie, uzależnia go od siebie. Taka nadmierna bliskość przyczynia się do ukształtowania "grzecznego chłopczyka", jakby "bezpłciowego". Dr Nicolosi używa nawet sformułowania "meduza". Ponieważ ani matka, ani ojciec nie dostarczają dziecku ciepła i poczucia bezpieczeństwa, traci ono możliwość zbudowania prawdziwej, bliskiej więzi. Czuje się odrzucone i nie może znaleźć dla siebie miejsca. Dlatego zaczyna odczuwać wstyd.

     Innym typem rodziny sprzyjającej rozwojowi homoseksualizmu jest rodzina narcystyczna, skupiona na swoim idealnym wizerunku. Zaspokaja tę potrzebę kosztem dziecka. Syn próbuje znaleźć się w centrum zainteresowania, by uzupełnić deficyt bliskości z rodzicami. Staje się zapatrzony w siebie, narcystyczny. Jeśli osoba, którą do homoseksualizmu popycha taki bagaż doświadczeń, nie poddaje się terapii, trafia do czegoś w rodzaju "szarej strefy emocjonalnej" i trwa w zawieszeniu.

     HOMOSEKSUALNA ADRENALINA

     Dr Nicolosi rozpoczyna terapię od przeanalizowania relacji z matką. Okazuje się, że jeśli dziecko przeżyje silny lęk separacyjny, pozostają w nim głęboko ukryte jego emocjonalne konsekwencje. Następnie psychiatra analizuje relacje i komunikację w rodzinie. Jeśli nie ma wzajemnego dialogu, a rodzice wysyłają dziecku sprzeczne komunikaty, np. ich słowa mówią co innego, a co innego ton głosu czy mimika, dziecko zaczyna wątpić w to, co słyszy i myśli. Traci zaufanie do własnych sądów i odczuć. W ten sposób powstaje rozszczepienie między słowami a zachowaniem. Tworzy to podatny grunt do rozwoju orientacji homoseksualnej, gdyż dorastający chłopiec, nie ufając własnym zmysłom i rozsądkowi, uzależnia się od innych, staje się niepewny, boi się odmiennej płci, podczas gdy własna jest znana i przez to bezpieczniejsza. Co ciekawe, podczas psychoterapii dr Nicolosi często nie dotyka nawet sfery seksualnej, bo - jak twierdzi - homoseksualizm jest związany nie tylko ze sferą erotyczną, ale z całą postawą wobec życia, a seksualność nie jest oderwana od innych sfer funkcjonowania człowieka. Nie tyle chodzi tu o popęd seksualny, ile o brak asertywności i odczuwanie wstydu z powodu odrzucenia przez rodziców: przez ojca za bycie nieudacznikiem, przez matkę zaś za wszelkie próby bycia mężczyzną.

     W efekcie psychoterapii, gdy człowiek przeżyje na nowo emocje, które w przeszłości sprawiły mu ból, jest szansa na wyjście z tej sytuacji, lepszy kontakt z samym sobą i podniesienie samooceny. Następnie można pracować nad przekierowaniem swojej orientacji z homo- na heteroseksualną. Jak dowodzą badania, 30 proc. osób, które poddają się psychoterapii, zrywa z homoseksualizmem.

     Z ostatniej chwili

     Lesley Pilkington, psychoterapeutkę z Wielkiej Brytanii, która starała się zmienić orientację seksualną geja, uznano z winną btędu w sztuce lekarskiej. Stała się ofiarą prowokacji, gdy znany z progejowskich poglądów dziennikarz brytyjski Patrick Strudwick na jednym ze spotkań chrześcijańskich udat pacjenta, prosząc ją o pomoc w uwolnieniu się od homoseksualizmu. Wszystkie seanse, w których brat potem udziaf w domu lekarki, nagrał i przekazał Brytyjskiemu Stowarzyszeniu Poradnictwa i Psychoterapii (BACP). Pilkington jest zwolenniczką terapii reparacyjnej.

     Choć decyzja BACP w sprawie psychoterapeutki byta tajna, o jej szczegółach Strudwick poinformował na tamach dziennika "Guardian". Członkostwo lekarki w BACP zostanie zawieszone, a ona sama musi się poddać uzupełniającemu szkoleniu. Jeśli tego nie zrobi, zostanie wykreślona z rejestru cztonków tej organizacji, co w praktyce oznacza zakaz wykonywania zawodu.

     Pilkington, którą reprezentuje chrześcijańska organizacja prawnicza Christian Legał Centre, nie ujawniła jeszcze, czy będzie się odwoływać od tej decyzji. W specjalnym oświadczaniu jej adwokaci podkreślili jedynie, że dziennikarz dopuścił się złamania tajemnicy, jaka powinna obowiązywać w relacjach między pacjentem a lekarzem. Podkreślono także, że terapia reparacyjna jest uznaną przez specjalistów metodą leczenia niechcianego homoseksualizmu. /KAI


Monika Florek-Mostowska


Tekst pochodzi z Tygodnika

19 czerwca 2011


Seksualność darem miłości Seksualność darem miłości
Mario Cascone
Autor porusza różne tematy, od czystości małżeńskiej po celibat, od antykoncepcji po sztuczne zapłodnienie, od świadomej prokreacji po wychowanie seksualne... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 fubal: 16.10.2013, 18:04
 jesli ktos chce popisac to fubbal9000@interia.pl
 mathew : 06.03.2013, 23:18
 Ma ktoś namiar na terapeutów albo coś chciał bym się zgłosić bo chce normalnego życia rodziny a ciągnie mnie do facetów choć tego nie chce poznałem dziewczynę tak cudowną że mam dla kogo ojciec się zmienić ma na imię Agata jest piekna mądra i rozumiemy się bez słów POMÓŻCIE! PROSZĘ
 Wojtek: 03.03.2013, 18:24
 Do ktosia - rozumiem że są różne przyczyny pociągu homoseksualnego też mam taki problem i staram się z tego wyjść , ale uważam że Kościół ma prawo wręcz obowiązek leczyć pouczać i napominać człowieka o walce i leczeniu z homoseksualizmem bo chodzi tu o duszę i wieczność życia pozdrawiam i życzę każdemu kto pragnie z tego wyjść powodzenia i siły w Jezusie i pomocy Matki Bożej - modlitwa pomaga zapewniam
 Ktoś: 20.11.2012, 14:30
 Znam osoby homoseksualne które nimi zostały z zupełnie innych powodów niż jest to tu napisane. Oni nie umieją się zmienić i zaakceptowali to kim są więc najwyższy czas żeby kościół też to zrobił i przestał wszystkich na siłę leczyć.
 PawelP: 23.09.2012, 12:44
 „Tysiące kobiet i mężczyzn donosi, iż doświadczyli zmiany „orientacji” z homoseksualnej na heteroseksualną. Badania naukowe potwierdzają, że taka zmiana występuje – czasami spontanicznie, czasami jako skutek interwencji terapeutycznej.” Fragment z broszury którą można znaleźć na internecie: „HOMOSEKSUALIZM - 10 NAJWIĘKSZYCH MITÓW” autorstwa Petera Sprigga.
 Ktoś: 13.01.2012, 01:58
 Wojciech poznaj najpierw jak działa Watykan i co może zrobić w tej sprawie. Myślisz, że to jest takie proste bo twoim ograniczonym myśleniem powinno być?
 Wojciech77: 29.07.2011, 13:38
 Jakoś nie słyszałem aby taki kapłan który dopuścił się tak haniebnego czynu został wyeliminowany z posługi, przeważnie słyszałem że tacy byli przenoszeni na inne parafie. Więc proszę mi tu nie opowiadać bajeczek o działaniach zmierzających bo ja oczekuję konkretnych czynów a nie pustego [ciach]
 lukwad: 10.07.2011, 22:57
 Jak zwykle pretensja do Kościoła o pedofili. Czy naprawdę nie widzi Pan działań ludzi Kościoła zmierzających do wyeliminowania takich kapłanów z posługi? Co jeszcze wg Pana Kościół ma zrobić?
 o N A: 27.06.2011, 09:12
 Jest tak jak piszą i to jest skuteczne! Amen!
 Sławek: 24.06.2011, 10:52
 Podobno najwięcej pedofili ma na imię Wojciech. Tak statystycznie ;)
 Wojciech77: 24.06.2011, 10:44
 Ciekawe jak to wygląda w leczeniem pedofilii szczególnie u księży? Czy może kościół woli widzieć tylko to co dzieje się na zewnątrz, a u siebie wszystko jest tuszowane.
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
[ Strona główna ]
Onanizm - jak się z niego uwolnić? Onanizm - jak się z niego uwolnić?
ks. Winfried Wermter
Od czego trzeba zacząć leczenie z onanizmu? Czy jest z tego wyjście? Książeczka zawiera odpowiedzi na te i inne pytania nurtujące młodzież, która walczy z tym problemem... » zobacz więcej
Pornografia. O co tu chodzi? Pornografia. O co tu chodzi?
ks. Winfried Wermter
Książeczka niesie pomoc tym, którzy cierpią, walcząc o oczyszczenie swojej splamionej osobowości. Dzwonek na tych, dla których pornografia stała czymś "normalnym"... » zobacz więcej
 Partnerzy medialni:

ABC | Modlitwy | Psalmy | Perełki | Miłość | Czystość | RCS | Szczęście | Opowiadania | Zamyślenia | Anioły | Ludzie | Jezus | Aforyzmy | Jan Paweł II | Sakramenty |
Dewocjonalia | Ciekawe | Cuda | Maryja | Miłosierdzie | Mp3 | Czytelnia | Poezja | miłość czy Miłość? | Rozważania | Świadectwa | Pro-Life | Niepłodność | Małżeństwo |
Powołanie | Wieczność | Zagrożenia | Czytania | Skrzynka Intencji | Download | Relaks | Gry on-line | Galeria | Rodzina | Muzyka | Turystyka | Narzeczeństwo | Linki |

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2015 Pomoc Duchowa