Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Po przejściu Myzji, zeszli do Troady (Dz 16,8)

     Odstąpiwszy od planów głoszenia słowa Pańskiego w Azji, Paweł i jego towarzysze udali się do Myzji (Dz 16,7). Jest to kraina położona na zachód i północ od Galacji i Frygii, to znaczy na południe od Morza Marmara i cieśniny Dardanele. Jej najważniejszym miastem był Pergamon, który w czasach Pawła miał za sobą długą i barwną historię. W III w. przed Chr. miasto zostało stolicą niezależnego królestwa, które obejmowało duże połacie Frygii, Jonii oraz Lidii i Myzji, krain sąsiadujących ze sobą w północno-zachodniej części Azji Mniejszej. Z początkiem II w. król Eumenes II (197-159 przed Chr.) założył w Pergamonie wspaniałą bibliotekę, której zasoby ustępowały jedynie słynnej Bibliotece Aleksandryjskiej. Gdy Attalos III przekazał królestwo Pergamonu w testamencie Rzymianom, miasto było stolicą rzymskiej prowincji Azji, którą potem przeniesiono do Efezu. W czasach Pawła miasto było stolicą prowincji senatorskiej, cieszącą się opinią zamożnej, słynęło także z produkcji materiału piśmienniczego, który rozsławiał jego nazwę - pergamin.

     Paweł na pewno słyszał wiele o Pergamonie, postanowił jednak dotrzeć do Bitynii, krainy położonej nad Morzem Czarnym. Obok resztek rdzennych mieszkańców, dominowali tam potomkowie plemion, które około tysiąc lat przed erą chrześcijańską napłynęły z Tracji, obecnie na pograniczu Grecji i Bułgarii. Nie zabrakło też ludności greckiej, która przez wiele stuleci stopniowo kolonizowała te tereny. Kraina jest dobrze nawodniona i żyzna, zaś jej południowe granice wyznacza pasmo górskie, z górą Olimp (turecka nazwa: Ulu Dag) jako najwyższym szczytem. Największe miasta Bitynii w starożytności to Bursa (tur. Prusa), Nikomedia (tur. Izmit), Nicea (tur. Iznik) i Chalcedon (tur. Kadikóy, obecnie dzielnica Stambułu). Kilka wieków później właśnie ten region odegrał wiodącą rolę w okrzepnięciu i rozwoju chrześcijaństwa. W 325 r. odbył się Sobór Nicejski, w 451 r. - Sobór Chalcedoński, a Konstantynopol, który stał się spadkobiercą Bizancjum, był miejscem trzech soborów powszechnych - w latach 381, 553 oraz 680/681.

     W Bitynii osiadła niemała liczba ludności żydowskiej. Kraina sąsiadowała z Pontem, wzmiankowanym w narracji o zesłaniu Ducha Świętego (Dz 2,9). Apostoł sądził zapewne, że w tak odległej krainie nikt jeszcze nie podjął działalności misyjnej, a więc będzie mógł położyć kolejne podwaliny pod lokalny Kościół. Jednak plany Pawła znowu musiały ulec poważnej korekcie. Tym razem czytamy: kai ouk eiasen autom to pneuma Iesou, to znaczy "jednak nie pozwolił im Duch Jezusa" (w. 7). Istnieje różnica między tym a poprzednim wyrażeniem, zawartym w w. 6, gdzie była mowa o zmianie planów, które dotyczyły Azji. Teraz pojawia się wyrażenie chrystologiczne, o tyle ważne, że poprzestaje na imieniu Jezusa. To imię było odnoszone do Jezusa w Jego ziemskim życiu, podczas gdy wobec uwielbionego Chrystusa używano innych określeń.

     Planując dotarcie do Bitynii, Paweł musiałby kierować się na północ. Zmieniając plany, skierował się na północny zachód, w kierunku Morza Egejskiego i Grecji. Przeszli przez Myzję, najwidoczniej nie podejmując tu żadnej, a w każdym razie, zakrojonej na większą skalę, działalności misyjnej. Kolejny raz Łukasz potwierdza doskonałe rozeznanie o geografii tego regionu, używając czasownika katebesan, czyli "zeszli, zstąpili". Przez wiele miesięcy misjonarze przebywali na wysokości kilkuset metrów nad poziomem morza, zaś mniejsze i większe wzgórza towarzyszyły im aż po wybrzeże. Troada leży nad samym morzem, stąd to swoiste poczucie ulgi.

     Początki Troady sięgają w zamierzchłą przeszłość, ale czas jej świetności rozpoczął się pod koniec IV w. przed Chr., wraz z podbojami Aleksandra Wielkiego. Założył je Antygon, jeden z wodzów Aleksandra, i nazwał Antygonia, ale ok. 300 r. przed Chr. inny dowódca, Lizymach, zmienił nazwę na Aleksandreia de Troas. Dopowiedzenie nawiązuje do położonej około 35 kilometrów na północ słynnej Troi, znanej z poematów Homera oraz miało odróżniać to miasto od innych założonych ku czci wodza. W czasach Pawła upowszechniła się nazwa Troada i mamy ją na kartach Dziejów Apostolskich. Miasto przeszło we władanie Rzymu wraz z wykonaniem testamentu króla Pergamonu i stało się ważną rzymską kolonią. Było też ważnym portem handlowym na szlaku prowadzących z północno-zachodnich terenów Azji Mniejszej do Europy. Do naszych czasów, około kilometr na południe od tureckiej wsi Odun Iskelesi, przetrwały skąpe świadectwa dawnej świetności: pozostałości urządzeń portowych i akweduktu, murów miejskich i domostw oraz resztki teatru, stadionu i łaźni - niemal wszystko porośnięte przez trawę i krzewy.


ks. Waldemar Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

22 lutego 2009


Ewangelia na każdy dzień. Rozważania na temat czterech Ewangelii Ewangelia na każdy dzień. Rozważania na temat czterech Ewangelii
Bp Vincenzo Paglia
Słowo Boże jest skierowane do każdego człowieka każdej epoki. W swoich niezwykle prostych i przejrzystych rozważaniach bp Vincenzo Paglia stara się ukazać cztery Ewangelie jako prawdziwie żywy i aktualny tekst. Mimo prostoty każdy komentarz oparty jest o solidną wiedzę z zakresu biblistyki i współczesnej egzegezy... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej