Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Idąc przez Amfipolis i Apollonię, przybyli do Tesaloniki (Dz 17,1)

     Zwięzła informacja geograficzna nie zostawia wątpliwości, że Paweł i jego towarzysze kontynuowali podróż realizując ściśle ustalony plan. Przybyli do Filippi z pólnocno-zachodnich krańców Azji Mniejszej, czyli od południowego-wschodu, zaś opuszczając miasto skierowali się w przeciwną stronę, to znaczy na zachód. Podróżowanie po Tracji musiało wywierać niemałe wrażenie. Idąc na zachód, po prawej stronie apostołowie mieli Morze Egejskie, a po lewej na horyzoncie góry Rodopy, obecnie na pograniczu Grecji i Bułgarii. Do dzisiaj wiedzie tamtędy szlak wytyczony w starożytności i znany jako Via Egnatia, której fragmenty zachowały się w wielu miejscach. Współcześnie jest to wygodna autostrada, która prowadzi z Balkanów nad Bosfor, w kierunku Stambułu.

     W pamięci Łukasza, który odnotował najważniejsze etapy tej drogi, pozostało najpierw miasto Amfipolis. Jego nazwa ("miasto podwójne") sugeruje, że było położone po obu stronach rzeki - i to prawda. Chodzi o rzekę Strymon, płynącą z północy na południe, do Morza Egejskiego w rejonie, który otrzymał nazwę Zatoki Strymońskiej. U samego ujścia rzeki znajdował się niewielki port o nazwie Eion, natomiast Amfipolis wzniesiono w pewnej odległości od morza, co czyniło z tego miasta dogodny i bezpieczny ośrodek handlowy.

     W czasach Pawła był to zarazem ważny posterunek wojskowy oraz przystanek na Via Egnatia. Istnieją jeszcze dwa powody, dla których łatwo było i jest zapamiętać Amfipolis. Szczery podziw wzbudza starannie wykonany most na rzece, którego najstarsze elementy pochodzą z V w. przed Chr. Nieopjodal, na zachód od rzeki i miasta, obok starożytnej drogi, wznosi się imponująca kamienna figura lwa z IV w. przed Chr., czyli z czasów Aleksandra Wielkiego. Gdy więc podróżował tędy Paweł i jego towarzysze, od ponad trzystu lat stanowiła charakterystyczny symbol tego miejsca.

     Około pięćdziesiąt kilometrów dalej na zachód, a na północ od Półwyspu Chalcydyckiego, leży osada Apollonia. Łukasz zapamiętał ją zapewne dlatego, że jest położona po południowej stronie dużego i obfitującego w ryby jeziora. Nazwa nawiązuje do boga Apollina, któremu poświęcono wiele miast greckich. Współczesna Nea Apollonia to rozległa osada, w której, obok garstki lokalnych mieszkańców, zamieszkuje ludność grecka przymusowo przesiedlona w latach 50. XX w. z Kapadocji w ramach dwukierunkowych deportacji ludności greckiej i tureckiej.

     Pokonawszy odległość wynoszącą około dwieście kilometrów apostołowie dotarli do Tesaloniki. Miasto, położone malowniczo nad Zatoką Termajską, zostało założone w 316 r. przed Chr. przez Kasandra, generała Aleksandra Wielkiego, który nadał mu nazwę ku czci swej żony Tesaloniki, córki Filipa II i przyrodniej siostry Aleksandra. Miasto obejmowało starożytne Termy, od których została urobiona nazwa zatoki, oraz około czterdzieści okolicznych miast i osad. Gdy w 146 r. przed Chr. Macedonia stała się prowincją rzymską, Tesalonika została jej stolicą i największym w regionie ośrodkiem administracyjnym. Przed bitwą pod Filippi (42 r. przed Chr.) miasto wsparło Antoniusza i Oktawiana, którzy po zwycięstwie nadali mu szereg przywilejów, zwłaszcza w dziedzinie ekonomicznej. Kilkanaście lat wcześniej, w 58 r. przed Chr., przebywał tu na wygnaniu rzymski mąż stanu i orator Cycero, a dziewięć lat później Pompejusz znalazł schronienie przed ścigającym go Juliuszem Cezarem. Tesalonika miała mennicę, w której bito własne monety. Z początkiem ery chrześcijańskiej przeżywała okres prawdziwej świetności. Imponująca też była liczba jej mieszkańców, szacowana na około 400 tysięcy.

     W mieście, które po Atenach jest dziś drugim co do wielkości miastem w Grecji, podjęto kosztowne badania archeologiczne. Światło dzienne ujrzały ruiny rzymskiego forum. O wiele liczniejsze i lepiej zachowane są świątynie pochodzące z okresu bizantyjskiego, z których najbardziej znana, zbudowana w V w., nosi wezwanie św. Demetriusza, męczennika za wiarę i patrona Tesaloniki. W krypcie pod świątynią zachowały się resztki rzymskich łaźni i ulicy, stanowiące wymowne przykłady kunsztu bizantyjskich architektów i budowniczych. Z akropolu, położonego około kilometr od morza, roztacza się wspaniały widok na miasto i zatokę. W południowym transepcie usytuowanej tam kaplicy w klasztorze Vlattadon jest pokazywany kamień, na którym - według pradawnej tradycji - miat stać Paweł, gdy nauczał w Tesalonice. Natomiast w ogrodzie w pobliżu Wieży Łańcuchów znajduje się "źródło św. Pawła", chętnie odwiedzane przez pielgrzymów i kojarzone przez nich z pobytem Apostola Narodów.


ks. Walderam Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

3 maja 2009


Pierwszy List Św. Piotra. Nowy Komentarz Biblijny Pierwszy List Św. Piotra. Nowy Komentarz Biblijny
Ks. Stanisław Hałas
Ukoronowaniem poszukiwań egzegetycznych jest wydobycie głównych tematów teologicznych, charakterystycznych dla Pierwszego Listu św. Piotra: koncepcję Kościoła jako rodzinnego domu; powszechne kapłaństwo chrześcijan; chrześcijańską moralność wobec nieżyczliwości otoczenia; chrześcijańską nadzieję i optymizm... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej