Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Mężowie Ateńczycy, widzę, że pod każdym względem jesteście wielce pobożni (Dz 17,22)

     Wystąpienie Pawła na Areopagu stanowi model wczesnochrześcijańskiego nauczania o Bogu i Jezusie Chrystusie adresowanego do przedstawicieli kultury i świata pogańskiego. Apostoł zabrał glos "stanąwszy na środku Wzgórza Aresa". Pozycja stojąca, która sprzyjała przekonywaniu, była obowiązkiem wszystkich występujących i przemawiających publicznie.

     Punkt wyjścia mowy Pawła stanowi wskazanie na to, co łączy go ze słuchaczami: "Mężowie Ateńczycy, widzę, że pod każdym względem jesteście wielce pobożni. Przechodząc bowiem i oglądając wasze świętości, natrafiłem także na ołtarz, na którym napisano: ŤNieznanemu Boguť. Co zatem czcicie nie znając, to ja wam zwiastuję" (Dz 17,22-23). Wyznając jedynego Boga, Paweł zasugerował tę samą wiarę swoim słuchaczom, utwierdzając ich w przekonaniu, że ołtarz, o którym wspomina, wyraża prawdziwą intuicję religijną. Mówi o tym z całym przekonaniem, oddając na sposób helleński myśl, która w Ewangelii św. Jana została ujęta w kategoriach semickich: "Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy" (4,22). W środowisku, które preferowało podejście filozoficzne, skłaniając się ku opartym na rozumie nurtom i prądom myślowym, Paweł kładzie nacisk na rzeczywistość religijną. Nie daje się więc sprowadzić na poziom filozofii ani nie rości pretensji, by stać się filozofem, lecz przemawia językiem teologicznym zakorzenionym w wierze w jedynego Boga.

     To podejście odzwierciedla istotę wiary biblijnego Izraela: inaczej niż religie pogańskie, wyrosła ona nie z mnożenia bóstw na podobieństwo człowieka i jego potrzeb, ale jako odpowiedź na samoobjawienie się Boga miłującego ludzi i nawiązującego z nimi więzi przymierza. Tak znajduje wyraz wiara w objawienie się Boga i Jego życiodajną obecność w świecie i historii.

     Wykładając podstawy wiary w jedynego Boga, Paweł przedstawia Go jako Stwórcę świata i człowieka. Czyni to w pełnej zgodzie z Biblią, nawiązując do hymnu na cześć Boga Stworzyciela (Rdz 1,1 - 2,4a) i opowiadania o stworzeniu pierwszej pary ludzkiej (Rdz 2,4b-25). Mocno uwypukla jedność całej ludzkości i równość wszystkich ludzi, wykluczając jakiekolwiek pretensje Ateńczyków do wywyższania się ponad innych jako rzekomo lepszych i bardziej wartościowych. Zarazem wyklucza rozpowszechnione w świecie hellenistycznym i w religiach pogańskich przekonanie, że światem rządzą dwie potężne siły: bóstwa i demony (demiurgowie). Według nich, człowiek byłby dziełem demiurgów, ponieważ bóstwa pozostawały zbyt odległe i czyste, by zajmować się powołaniem do istnienia kogoś tak fizycznego, jak człowiek. Używając języka zrozumiałego dla słuchaczy, Paweł zwięźle przedstawia podstawowe zasady wiary biblijnej.

     Drugi aspekt katechezy stanowi prawda o Bożej Opatrzności. Bóg "daje wszystkim życie i tchnienie, i wszystko" oraz "wytyczył właściwe czasy i granice ich, by szukali Boga, aby dotknąć Go niemal i znaleźć". Aczkolwiek służba Boża, czyli kult i liturgia, istnieją i są człowiekowi potrzebne, Bóg nie potrzebuje niczego, gdyż nie przynależy On do świata ani nie wiążą Go żadne uwarunkowania i ograniczenia. Mimo to pozostaje człowiekowi bliski, co więcej, objawia siebie. Zatem żaden człowiek nie może czuć się zapomniany ani opuszczony. Głęboka myśl teologiczna została wyrażona w starannym i pięknym języku greckim, świadczącym o wielkim kunszcie literackim, potwierdzając, że o sprawach najważniejszych powinno się mówić pięknym językiem, który przyciąga uwagę słuchaczy i zachęca ich do przychylnej odpowiedzi. Kunsztowna greka idzie w parze z umiejętnym wtrącaniem semityzmów, w czym przejawia się duchowe i religijne zaplecze Pawła, zauważone i docenione przez autora Dziejów Apostolskich. Paweł mówi po grecku, ale myśli językiem ksiąg świętych biblijnego Izraela. Piękno jego mowy jest tak niedoścignione, że nie sposób go należycie oddać w przekładach na języki nowożytne.

     Wspominając podczas audiencji ogólnej swoją pielgrzymkę śladami św. Pawła, odbytą w maju 2001 r., Jan Paweł II powiedział: "Na ateńskim Areopagu zabrzmiały ponownie słowa słynnej mowy Pawła, zapisanej w Dziejach Apostolskich. Zostały odczytane po grecku i po angielsku, co samo w sobie jest bardzo wymowne. Język grecki był bowiem najbardziej rozpowszechniony na obszarze śródziemnomorskim na początku pierwszego tysiąclecia, dzisiaj zaś podobne znaczenie w skali całego świata można przypisać językowi angielskiemu. «Dobra nowina» Chrystusa, który objawia Boga i jest Zbawicielem świata wczoraj, dzisiaj i jutro, przeznaczona jest dla wszystkich ludzi żyjących na ziemi, zgodnie z Jego wyraźnym nakazem".


ks. Waldemar Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

19 lipca 2009


Cuda Pana Jezusa. Biblia dla dzieci po polsku i po angielsku Cuda Pana Jezusa. Biblia dla dzieci po polsku i po angielsku
Bogusław Zeman SSP
Książka zawiera opisy dwudziestu najważniejszych cudów Pana Jezusa, które układają się w historię Jego życia i działalności: od narodzin aż do zmartwychwstania. Fragmentom Ewangelii towarzyszą teksty krótkiego, prostego komentarza, dostosowane do możliwości poznawczych młodszego czytelnika Biblii... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej