Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Bóg wzywa wszystkich ludzi, aby się nawracali (Dz 17,30)

     Wygłoszona na Areopagu ateńskim katecheza o Bogu Stworzycielu, oparta na najważniejszych elementach teologii naturalnej, stanowiła wstęp do wykładu Ewangelii. Refleksja nad światem, jego istnieniem i złożonością, sprzyja szukaniu Boga, "aby dotknąć Go niemal i znaleźć, bo naprawdę jest On niedaleko od każdego z nas" (Dz 17,27). Paweł nie powołuje się na księgi święte Izraela, lecz wszystko, co głosi, jest całkowicie zgodne z wyrażoną w nich wiarą (Rdz 1-2; Pwt 32,8; Ps 8; 98; Dn 7,13-14). Uwzględniając powszechne doświadczenie religijne, dostępne każdemu człowiekowi, upowszechnia biblijny punkt widzenia, przeciwstawiając monoteizm Izraela politeizmowi pogan. Ołtarz z napisem "Nieznanemu Bogu" był przejawem niewiedzy i lęku mieszkańców stolicy Grecji. Bardzo prawdopodobne, że wzniesiono go podczas zarazy, która wybuchła kilkadziesiąt lat przed przybyciem Pawła i ustała, gdy Ateńczycy szukali ratunku u "Nieznanego Boga". Niewiedza i lęk ustępują, gdy ich miejsce zajmuje właściwe poznanie Boga i zaufanie do Niego.

     Zamiast bezpośredniego powoływania się na księgi biblijne, Paweł nawiązuje do dzieł wielkich i uznanych twórców greckich. Chodzi o poetę i astronoma Aratosa (III w. przed Chrystusem) i jego utwór "Phaenomena", który powstał prawdopodobnie pod wpływem stoickiego "Hymnu do Zeusa" autorstwa Kleantesa, poety i filozofa żyjącego w czasach Aratosa. Ten cytat nie był sprawą przypadku, gdyż Aratos pochodził z Soloi w Cylicji. Paweł daje zapewne wyraz lokalnemu patriotyzmowi, co sugeruje, że znajomość myśli greckiej sięgała okresu jego dzieciństwa i młodości. Cytowanie myślicieli i poetów miało dla Greków, o czym Paweł wiedział, podobną wartość jak dla Izraelitów cytowanie ich tekstów świętych. "Biblią" świata pogańskiego były przede wszystkim poematy Homera, z których czerpano inspirację do nauczania i przedstawiania rzeczywistości. W Pierwszym Liście do Koryntian znajdujemy ponadto nawiązanie do Meandra (1 Kor 15,33), a w Liście do Tytusa - cytat z pism Epimenidesa z Krety (Tt 1,12).

     Pod koniec wystąpienia na Areopagu Paweł odchodzi od poglądów uznawanych przez jego słuchaczy: "Nie zważając na czasy nieświadomości, Bóg wzywa teraz w każdym miejscu wszystkich ludzi, aby się nawracali, gdyż wyznaczył dzień, w którym sprawiedliwie będzie sądził świat przez Człowieka, którego ustanowił, dając wszystkim porękę przez wskrzeszenie Go z martwych" (17,30-31). Greccy filozofowie wzywali do zmiany sposobu myślenia i życia, polegającej na "nawróceniu się" na tę filozofię, którą uznawali za swoją i zalecali innym. Paweł, wyrażając wiarę Izraela, wzywa do zerwania ze złem i odwrócenia się od grzechów, z których za największy uznaje bałwochwalstwo. Czas niewiedzy pogan się skończył, tak samo jak skończył się czas oczekiwania Izraelitów. Punkt zwrotny historii stanowi Jezus Chrystus, którego Bóg uwierzytelnił przez wskrzeszenie Go z martwych. Jest ono dowodem absolutnej wyjątkowości Jezusa i prawdziwości Ewangelii, zatem pociąga za sobą wymaganie wiary w Niego.

     Reakcja słuchaczy była natychmiastowa. "Gdy usłyszeli o zmartwychwstaniu, jedni zaczęli kpić, a inni powiedzieli: «Posłuchamy cię o tym innym razem»" (17,32). Paweł nie zdążył wypowiedzieć imienia Jezusa ani wspomnieć o Jego ukrzyżowaniu, ponieważ sama wzmianka o wskrzeszeniu Go z martwych wywołała gwałtowny bunt. Znamienne, że starożytni Grecy, którzy - o czym świadczą zachowane zabytki kultury i sztuki - podziwiali ludzkie ciało, tak samo mocno eksponowali jego przemijalność i nieodwracalność rozpadu. Ciało traktowano jako zbędną powłokę, która wraz ze śmiercią po prostu znika. To dlatego odpowiedzią słuchaczy Pawła zebranych na Areopagu były kpiny i drwina, a także odmowa dalszego zainteresowania jego nauczaniem.

     W przemówieniu wygłoszonym 4 maja 2001 r. podczas spotkania z prezydentem Grecji Jan Paweł II powiedział: "Pierwsze spotkania chrześcijan z kulturą grecką były oczywiście trudne. Świadczy o tym przyjęcie, z jakim spotkał się Paweł, gdy przemawiał na Areopagu (por. Dz 17,16-34). Chociaż odpowiadał na głęboką tęsknotę Ateńczyków poszukujących prawdziwego Boga, niełatwo było mu głosić Chrystusa, który umarł i zmartwychwstał i w którym zawiera się ostateczny sens życia i zwieńczenie wszelkiego doświadczenia religijnego. Zadaniem pierwszych apologetów, takich jak św. Justyn Męczennik, będzie ukazanie, że owocny dialog między rozumem a wiarą jest możliwy". Na audiencji po powrocie z tej pielgrzymki (16 V) Ojciec Święty podkreślił: "Na początku trzeciego tysiąclecia ateński Areopag stał się w pewnym sensie «areopagiem świata», z którego chrześcijańskie orędzie zbawienia zostaje raz jeszcze ogłoszone wszystkim, którzy szukają Boga i z bojaźnią przyjmują Jego niewyczerpaną tajemnicę prawdy i miłości".


ks. Waldemar Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

26 lipca 2009


Jezus. Biblijna obrona boskości Jezusa Jezus. Biblijna obrona boskości Jezusa
Josh McDowell, Bart Larson
Historia jest pełna ludzi, którzy głosili, że są Bogiem lub że niosą przesłanie od Boga.Na przestrzeni wieków jednakże tylko Jeden mógł UDOWODNIĆ, że przyszedł od Boga, że jest Bogiem i jako Bóg ogłosił Boże przesłanie.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej