Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa (Ga 1,3)

     Dzieło ewangelizacji, które prowadził Paweł i towarzysze jego wypraw misyjnych, sprawiło liczne nawrócenia wśród pogan, zwłaszcza tych, którzy poznawszy uprzednio zasady judaizmu - jako "bojący się Boga" bądź prozelici - znaleźli się w obrębie oddziaływania wiary monoteistycznej. Dołączyli do stale rosnącego grona wyznawców judaizmu, którzy uznali, że czas oczekiwania na spełnienie się obietnic mesjańskich dobiegł końca i wyznali w Jezusie zapowiadanego Mesjasza. Tak więc pierwsze wspólnoty chrześcijańskie miały dwojakie pochodzenie, zaś rozterki i konflikty, które dały o sobie znać zaraz po pierwszej podróży misyjnej, dowiodły, że groziło im niebezpieczne rozdarcie. Wynikało to z tendencji do narzucania chrześcijanom pogańskiego pochodzenia specyficznie żydowskiego sposobu życia, ściśle opartego na rozporządzeniach Tory. Coraz bardziej realna stawała się groźba judaizacji wiary w Chrystusa, obracającej się w gruncie rzeczy przeciw temu, co w niej najważniejsze. Te dylematy oraz odpowiedzi, jakich na nie udzielił Paweł, znalazły najpełniejsze odzwierciedlenie w Liście do Galacjan.

     W historii naukowej interpretacji Listu do Galacjan pojawiły się dwie odmienne sugestie dotyczące adresatów tego pisma. Wynikają z dwojakiego znaczenia nazwy "Galacja". Po pierwsze, oznacza ona terytorium położone w północnej części środkowej Azji Mniejszej, w okolicach współczesnej Ankary, zamieszkiwane od III w. przed Chr. przez celtyckie plemię Galatów, które napłynęło tam z Galii. Po drugie, odnosi się do prowincji rzymskiej, ustanowionej przez cesarza Augusta w 25 r. przed Chr., która w I w. po Chr. oprócz etnicznego terytorium Galacji obejmowała położone na południe, a na zachód od Kapadocji, tereny Likaonii i Pizydii. Aczkolwiek pewna grupa uczonych opowiada się za hipotezą "Galacjan północnych", to znaczy Galatów. Dzieje Apostolskie i pozostałe pisma Nowego Testamentu nie zawierają żadnej wzmianki o obecności Pawła na zamieszkiwanych przez nich terenach. Co więcej, w Drugim Liście do Tymoteusza 4,10 oraz w Pierwszym Liście Piotra 1,1 nazwa "Galacja" odnosi się na pewno do prowincji rzymskiej, w której Rzymianie założyli osiem kolonii przeznaczonych dla weteranów wojennych. Wniosek stąd, że adresatami pisma byli Galacjanie, a dokładniej wspólnoty chrześcijańskie założone i umocnione przez Pawła podczas pierwszej (Dz 13,13-14,23) i drugiej (Dz 16,1-6) wyprawy misyjnej, to jest w Ikonium, Derbe, Listrze i Antiochii Pizydyjskiej.

     List do Galacjan stanowi jedno z najważniejszych historycznych i teologicznych świadectw sytuacji we wspólnotach wyznawców Chrystusa w Azji Mniejszej. Jest postrzegany jako pierwszy wyraz oryginalności teologii chrześcijańskiej, która doczekała się samookreślenia względem ówczesnego judaizmu. Jego trzonem jest wskazanie na radykalną nowość osoby i posłannictwa Jezusa Chrystusa, zakładającą ciągłość z religią biblijnego Izraela, a zarazem brak tej ciągłości. Po raz pierwszy chrześcijaństwo oddziela się i odróżnia od judaizmu, eksponując najbardziej istotne składniki i aspekty swej tożsamości. Problem jest rozważany nie tylko od strony teoretycznej, lecz i praktycznej, czyli pastoralnej. Paweł wzywa adresatów, by zdecydowali, komu chcą pozostać wierni: głoszonej przez niego Ewangelii i jemu, który jest apostołem "nie z ludzkiego ustanowienia czy zlecenia, lecz z ustanowienia Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych" (Ga 1,1) albo jego zagorzałym przeciwnikom, wywodzącym się - tak jak on - z judaizmu, ale narzucającym żydowski sposób życia także chrześcijanom pogańskiego pochodzenia.

     Trwają dyskusje, kiedy i gdzie powstał List do Galacjan. Jedni twierdzą, że Paweł napisał go podczas półtorarocznego pobytu w Koryncie w ramach drugiej podróży apostolskiej, ale jest to z wielu powodów bardzo mało prawdopodobne. Przebywał wtedy w zupełnie innym środowisku, mając wokół siebie otoczenie pogańskie i wywodzących się z niego chrześcijan.

     Bardziej prawdopodobne, że Paweł napisał ten list podczas trzyletniego pobytu w Efezie. Zamieszkiwał wtedy nieopodal Galacji, upłynęło więcej czasu, spory stawały się coraz bardziej natarczywe, a niemało tych samych problemów dawało o sobie znać we wspólnocie efeskiej, w której znaczącą część stanowili chrześcijanie żydowskiego pochodzenia.

     List do Galacjan, analogicznie jak inne pisma Pawła, składa się z dwóch zasadniczych części. Całość jest poprzedzona wstępem (1,1-5), który zawiera adres i pozdrowienie, a jego ton jest urzędowy, co odróżnia ten list od pozostałych i świadczy, że Paweł traktował sytuację jako bardzo poważną. Część pierwsza, znacznie obszerniejsza (1,6-5,12), ma charakter apologetyczno-dogmatyczny. Paweł broni w niej apostolskiej godności i autorytetu swego urzędu i misji oraz wiarygodności głoszonej przez niego Ewangelii o powołaniu wszystkich, a więc również pogan, do Kościoła. Część druga (5,13-6,10) ma wydźwięk moralny, zalecając taki styl i sposób życia, który pozostaje w pełni zgodny z poprawnie rozumianą i wyznawaną wiarą w Chrystusa. Wyjaśnia, na czym polega prawdziwa wolność chrześcijańska, którą wierni osiągają dzięki właściwemu pojmowaniu rozporządzeń rytualnych i kultowych zawartych w księgach świętych biblijnego Izraela. Celem całego pisma jest przywrócenie zgody i pokoju we wspólnotach, których jedność uległa zachwianiu oraz potwierdzenie stanowiska wynikającego z przestrzegania ustaleń i zasad wypracowanych podczas tzw. soboru jerozolimskiego (Dz 15).


ks. Waldemar Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

21 lutego 2010


Uzdrawiał, przemieniał, wskrzeszał. Największe cuda Jezusa w interpretacji znanego biblisty Uzdrawiał, przemieniał, wskrzeszał. Największe cuda Jezusa w interpretacji znanego biblisty
Richard S. Ascough
W niniejszej książce biblista Richard Ascough ukazuje, jak rozumiano cuda Jezusa w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Tym samym daje nam klucz do zrozumienia znaczenia, jakie miały one dla pierwszych odbiorców Ewangelii. Następnie zastanawia się nad tym, jaką wartość mają owe opowiadania dla nas, współczesnych... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej