Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Łaska wam i pokój od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jezusa Chrystusa (Ga 1,3)

     Dzieło ewangelizacji, które prowadził Paweł i towarzysze jego wypraw misyjnych, sprawiło liczne nawrócenia wśród pogan, zwłaszcza tych, którzy poznawszy uprzednio zasady judaizmu - jako "bojący się Boga" bądź prozelici - znaleźli się w obrębie oddziaływania wiary monoteistycznej. Dołączyli do stale rosnącego grona wyznawców judaizmu, którzy uznali, że czas oczekiwania na spełnienie się obietnic mesjańskich dobiegł końca i wyznali w Jezusie zapowiadanego Mesjasza. Tak więc pierwsze wspólnoty chrześcijańskie miały dwojakie pochodzenie, zaś rozterki i konflikty, które dały o sobie znać zaraz po pierwszej podróży misyjnej, dowiodły, że groziło im niebezpieczne rozdarcie. Wynikało to z tendencji do narzucania chrześcijanom pogańskiego pochodzenia specyficznie żydowskiego sposobu życia, ściśle opartego na rozporządzeniach Tory. Coraz bardziej realna stawała się groźba judaizacji wiary w Chrystusa, obracającej się w gruncie rzeczy przeciw temu, co w niej najważniejsze. Te dylematy oraz odpowiedzi, jakich na nie udzielił Paweł, znalazły najpełniejsze odzwierciedlenie w Liście do Galacjan.

     W historii naukowej interpretacji Listu do Galacjan pojawiły się dwie odmienne sugestie dotyczące adresatów tego pisma. Wynikają z dwojakiego znaczenia nazwy "Galacja". Po pierwsze, oznacza ona terytorium położone w północnej części środkowej Azji Mniejszej, w okolicach współczesnej Ankary, zamieszkiwane od III w. przed Chr. przez celtyckie plemię Galatów, które napłynęło tam z Galii. Po drugie, odnosi się do prowincji rzymskiej, ustanowionej przez cesarza Augusta w 25 r. przed Chr., która w I w. po Chr. oprócz etnicznego terytorium Galacji obejmowała położone na południe, a na zachód od Kapadocji, tereny Likaonii i Pizydii. Aczkolwiek pewna grupa uczonych opowiada się za hipotezą "Galacjan północnych", to znaczy Galatów. Dzieje Apostolskie i pozostałe pisma Nowego Testamentu nie zawierają żadnej wzmianki o obecności Pawła na zamieszkiwanych przez nich terenach. Co więcej, w Drugim Liście do Tymoteusza 4,10 oraz w Pierwszym Liście Piotra 1,1 nazwa "Galacja" odnosi się na pewno do prowincji rzymskiej, w której Rzymianie założyli osiem kolonii przeznaczonych dla weteranów wojennych. Wniosek stąd, że adresatami pisma byli Galacjanie, a dokładniej wspólnoty chrześcijańskie założone i umocnione przez Pawła podczas pierwszej (Dz 13,13-14,23) i drugiej (Dz 16,1-6) wyprawy misyjnej, to jest w Ikonium, Derbe, Listrze i Antiochii Pizydyjskiej.

     List do Galacjan stanowi jedno z najważniejszych historycznych i teologicznych świadectw sytuacji we wspólnotach wyznawców Chrystusa w Azji Mniejszej. Jest postrzegany jako pierwszy wyraz oryginalności teologii chrześcijańskiej, która doczekała się samookreślenia względem ówczesnego judaizmu. Jego trzonem jest wskazanie na radykalną nowość osoby i posłannictwa Jezusa Chrystusa, zakładającą ciągłość z religią biblijnego Izraela, a zarazem brak tej ciągłości. Po raz pierwszy chrześcijaństwo oddziela się i odróżnia od judaizmu, eksponując najbardziej istotne składniki i aspekty swej tożsamości. Problem jest rozważany nie tylko od strony teoretycznej, lecz i praktycznej, czyli pastoralnej. Paweł wzywa adresatów, by zdecydowali, komu chcą pozostać wierni: głoszonej przez niego Ewangelii i jemu, który jest apostołem "nie z ludzkiego ustanowienia czy zlecenia, lecz z ustanowienia Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który Go wskrzesił z martwych" (Ga 1,1) albo jego zagorzałym przeciwnikom, wywodzącym się - tak jak on - z judaizmu, ale narzucającym żydowski sposób życia także chrześcijanom pogańskiego pochodzenia.

     Trwają dyskusje, kiedy i gdzie powstał List do Galacjan. Jedni twierdzą, że Paweł napisał go podczas półtorarocznego pobytu w Koryncie w ramach drugiej podróży apostolskiej, ale jest to z wielu powodów bardzo mało prawdopodobne. Przebywał wtedy w zupełnie innym środowisku, mając wokół siebie otoczenie pogańskie i wywodzących się z niego chrześcijan.

     Bardziej prawdopodobne, że Paweł napisał ten list podczas trzyletniego pobytu w Efezie. Zamieszkiwał wtedy nieopodal Galacji, upłynęło więcej czasu, spory stawały się coraz bardziej natarczywe, a niemało tych samych problemów dawało o sobie znać we wspólnocie efeskiej, w której znaczącą część stanowili chrześcijanie żydowskiego pochodzenia.

     List do Galacjan, analogicznie jak inne pisma Pawła, składa się z dwóch zasadniczych części. Całość jest poprzedzona wstępem (1,1-5), który zawiera adres i pozdrowienie, a jego ton jest urzędowy, co odróżnia ten list od pozostałych i świadczy, że Paweł traktował sytuację jako bardzo poważną. Część pierwsza, znacznie obszerniejsza (1,6-5,12), ma charakter apologetyczno-dogmatyczny. Paweł broni w niej apostolskiej godności i autorytetu swego urzędu i misji oraz wiarygodności głoszonej przez niego Ewangelii o powołaniu wszystkich, a więc również pogan, do Kościoła. Część druga (5,13-6,10) ma wydźwięk moralny, zalecając taki styl i sposób życia, który pozostaje w pełni zgodny z poprawnie rozumianą i wyznawaną wiarą w Chrystusa. Wyjaśnia, na czym polega prawdziwa wolność chrześcijańska, którą wierni osiągają dzięki właściwemu pojmowaniu rozporządzeń rytualnych i kultowych zawartych w księgach świętych biblijnego Izraela. Celem całego pisma jest przywrócenie zgody i pokoju we wspólnotach, których jedność uległa zachwianiu oraz potwierdzenie stanowiska wynikającego z przestrzegania ustaleń i zasad wypracowanych podczas tzw. soboru jerozolimskiego (Dz 15).


ks. Waldemar Chrostowski


Tekst pochodzi z Tygodnika

21 lutego 2010


Ewangelia - wezwanie do działania i modlitwy Ewangelia - wezwanie do działania i modlitwy
Xavier Léon - Dufour
"Człowiek otrzymał od swego Stwórcy misję: działać. Miejscem jego działania jest ziemia" – pisze Xavier Léon-Dufour. Autor pokazuje różne ujęcie misji Jezusa i wartość ewangelicznego objawienia – w perspektywie tradycji synoptycznej i przez pryzmat tekstów Janowych. Z uwagą analizując teksty biblijne, pokazuje, jak wielkie znaczenie ma działanie... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść

Przepisz cyfry 4553                         



[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej