Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Po drugie - nie zwlekaj!

     Jak wynika z I przykazania kościelnego, istnieje obowiązek rezygnacji z takich "niekoniecznych aktywności", które uniemożliwiają wzięcie udziału w niedzielnej Mszy św., a których wykonywanie nie jest konieczne w Dniu Pańskim. Należy zaznaczyć wielką odpowiedzialność chrześcijańskich pracodawców, którzy niejednokrotnie do takiej pracy zmuszają podwładnych. Jaki zysk za jaką cenę? Źle się dzieje, gdy prawa rynku stają się ważniejsze niż dobro osoby. Ostatecznie to Bóg ustanowił dzień odpoczynku i zachęca do głębszego poznania siebie i spotkania z bliźnimi. Katechizm wyraźnie upomina: "Każdy chrześcijanin powinien unikać narzucania - bez potrzeby - drugiemu tego, co przeszkodziłoby mu w zachowywaniu Dnia Pańskiego" /KKK 2187/. Oczywiście, także pracodawców dotyczy II przykazanie kościelne: "przynajmniej raz w roku przystąpić do Sakramentu Pokuty." Ich rachunek sumienia powinien być szerszy i wnikliwy.

     Pierwszą podstawą II przykazania jest jasne polecenie Jezusa: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie są im zatrzymane" /J 20,22-23/. Każdy kapłan rozgrzesza na mocy sakramentalnej władzy udzielonej Kościołowi przez Chrystusa. Chociaż ten sakrament ma pewne elementy ludzkiego prawa /oskarżenie, wyrok, zadośćuczynienie/ nie tyle jest sądem, ile lekarstwem. A głównym zadaniem spowiednika jest nie tyle oceniać człowieka, ile mu pomóc. Rozgrzeszenie dokonuje obiektywnego pojednania z Bogiem i Wspólnotą Kościoła. Przywraca nadzieję szczęśliwego życia wiecznego.

     Drugą podstawą tego przykazania są orzeczenia Soborów Powszechnych. To IV Sobór Laterański /1215/ nakazał wszystkim wiernym spowiedź raz do roku u swojego proboszcza. Zauważmy, że poza zmianą ostatniego warunku przepis ten przetrwał aż do dzisiaj. Sobór Florencki /1439/ potwierdza zobowiązania nawracających się: żal za grzechy, postanowienie ich unikania na przyszłość, ustne wyznanie grzechów wobec kapłana i naprawienie popełnionego zła. Natomiast Sobór Trydencki /1545-1563/ wskazał m.in. na formę rozgrzeszenia, rozróżnił żal doskonały /motywem jest miłość do Boga/ i niedoskonały /motywem jest lęk przed karą/.

     Mamy obowiązek wyznawania wszystkich grzechów ciężkich popełnionych od ostatniej, ważnej spowiedzi. Wyznanie grzechów powszednich, czyli lekkich, jest uzależnione od świadomości zagrożeń i własnej pracy nad sobą. Istotne jest jasne określenie swojego stanu cywilnego, czasu od ostatniej spowiedzi, liczby i ew. okoliczności grzechów ciężkich, ponieważ często zmienia to ich wagę.


ks. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika

13 grudnia 2009


Dekalog czyli dziesięć propozycji Pana Boga Dekalog czyli dziesięć propozycji Pana Boga
Bp Antoni Długosz
Uwielbiany przez dzieci, znany z programu „Ziarno” bp Antoni Długosz przygotował dla nich wspaniałą publikację. Prosto, obrazowo i w charakterystyczny dla siebie sposób – za który jest tak ceniony – przybliża najmłodszym przykazania Dekalogu.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej