Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Duch Święty to Trzecia Osoba Trójcy Przenajświętszej

     Duch Święty to Trzecia Osoba Trójcy Przenajświętszej.

     W Piśmie Świętym mamy dwa opisy ukazania się Ducha Świętego. W czasie Chrztu Jezusa Chrystusa w Jordanie "Duch Święty zstąpił na Niego w postaci cielesnej niby gołębica" (Łk 3, 22). Obecność Ducha Świętego odczuli też Apostołowie w dniu Pięćdziesiątnicy. Nagle dał się usłyszeć z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wichru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. "I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym" (Dz 2, 2-4).

     Stąd też artyści ukazują Ducha Świętego bądź w postaci gołębicy, bądź jako języki ognia nad głowami Apostołów. Duch Święty jest Osobą. Pan Jezus, nasz Pocieszyciel i Rzecznik wobec Ojca (1 J 2, 1), nazywa Go "innym Pocieszycielem" (J14,16); mówi o Nim używając zaimka osobowego, np. "On, Duch Prawdy" (J 16, 13); stawia Go w tym samym szeregu co Ojca i Syna (Mt 28,19).

     W kilku ważnych momentach opisanych w Nowym Testamencie Duch Święty odgrywa kluczową rolę.

     Przy Zwiastowaniu za sprawą Ducha Świętego Bóg Syn przyjął Ciało z Maryi Panny (Łk 1, 35).

     Duch Święty był obecny przy chrzcie Chrystusa, a św. Jan Chrzciciel zapowiedział, że Pan Jezus chrzcić będzie Duchem Świętym (Mt 3, 11), "z niezmierzonej obfitości" będzie udzielał Ducha (J 3, 34).

     Według św. Pawła Duch Święty wskrzesił Jezusa z martwych (Rz 8, 11).

     Pan Jezus posyłając po zmartwychwstaniu Apostołów w świat tchnął na nich i powiedział im: "Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane" (J 20, 22-23). Kazał chrzcić w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (Mt 28, 19).

     Z Duchem Świętym łączy się początek posługi Apostołów. Przemówili do tłumu w dniu Pięćdziesiątnicy, zaraz po Zesłaniu Ducha Świętego, i równocześnie rozumiało ich wielu ludzi różnych języków. Był to szczególny dar (przy tym cud) "mówienia językami".

     Szczególne dary Ducha Świętego (por. 1 Kor 12) to charyzmaty. Nie uzyskuje się ich na zamówienie czy poprzez ćwiczenia. Oczywiście nie można też ich kupić, jak to sobie wyobrażał niejaki Szymon (Dz 8, 18-20). Duch Święty rozdziela charyzmaty "tak, jak chce" (1 Kor 12, 11).

     Ale Duch Święty zawsze jest obecny i działa w Kościele. Już Sobór Jerozolimski przemawiał w Jego imieniu: "Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my..." (Dz 15, 28). Od Niego czerpią swą nieomylność sobory i papieskie decyzje ex cathedra. Sam mandat do sprawowania funkcji biskupa pochodzi od Ducha Świętego (por. Dz 20, 28).

     Ducha Świętego wyznaje Kościół w Credo (Wierzę) jako Pana i Ożywiciela. Panem określano Boga u Żydów, i w takim sensie tu używamy tego słowa. Ożywicielem nazywamy Go z tytułu zbawczej łaski, którą nas ożywia. "Wszelkie zbawcze działanie Boga w świecie dokonuje się zawsze i wszędzie w Duchu Świętym" - uczy Papież Jan Paweł II w Encyklice o Duchu Świętym, zaznaczając, że "Duch Święty nieustannie daje światło i moc do nowego życia wedle «wolności dzieci Bożych»". M.in. otrzymujemy tzw. dary Ducha Świętego. Dary mądrości, rozumu, umiejętności, pozwalają nam odróżnić dobro od zła, w rozumieniu istoty problemów, wobec których stoimy, w radzeniu sobie z nimi. Dar rady pomaga nam służyć innym radą. Męstwo ułatwia nam obronę prawdy i sprawiedliwości. Dar pobożności pozwala nam na stałe współżycie z Bogiem, na Uczenie się z Bogiem w życiu codziennym. Wreszcie dar bojaźni Bożej umożliwia nam pamiętać o Bogu, zwłaszcza o tym, że Bóg jest Sędzią sprawiedliwym, który nasze zasługi doceni, ale i nasze przewinienia ukarze.

     W tym miejscu warto przypomnieć, co powiedział Pan Jezus: "Każdy grzech i bluźnierstwo będą odpuszczone ludziom, ale bluźnier-stwo przeciwko Duchowi nie będzie odpuszczone. Jeśli ktoś powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie mu odpuszczone, lecz jeśli powie przeciwko Duchowi Świętemu, nie będzie mu odpuszczone ani w tym wieku, ani w przyszłym" (Mt 12, 31-32). Straszne to słowa. Kto odrzuca światło, jakie mu Bóg ofiarowuje, automatycznie sam wyklucza się z Królestwa Bożego. Nie ma tu przebaczenia, bo się go nie chce.

     Jan Paweł II we wspomnianej encyklice tłumaczy: "«Bluźnierstwo» przeciw Duchowi Świętemu jest grzechem popełnionym przez człowieka, który broni rzekomego «prawa » do trwania w złu, we wszystkich innych grzechach, i który w ten sposób odrzuca Odkupienie".

     Prawdziwa wiara w Ducha Świętego to poddanie się Jego ożywiającej łasce. To wsłuchiwanie się w głos sumienia. W tym celu nie potrzeba wprowadzać się w stan anormalny, w ekstazę czy zbiorowy szał. Modlitwa do Ducha Świętego nie ma nic wspólnego z wywoływaniem duchów czy wprowadzaniem się w trans. To akceptacja Jego łaski i zaufanie, że na mocy Jego darów zdołamy znaleźć właściwe rozwiązanie w każdej trudnej sytuacji.

Prof. dr hab. Maciej Giertych

Rycerz Niepokalanej
Maj 1993



Dyskretny Przyjaciel Dyskretny Przyjaciel
Giulia Paola di Nicola, Attilio Danese
Kto daje siłę, aby nie ulec pesymizmowi? Kto hamuje zbyt łatwy optymizm? Kto przekonuje o słuszności dokonanego wyboru i powołuje do spotkania tej określonej osoby? Jak zdecydować się na ten wielki krok? Jak zdobyć pewność, że wierność, tak nasza, jak i małżonka, oprze się czasowi?... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej