Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Porozumienie Rząd-Episkopat

     Porozumienie podpisane 14 kwietnia 1950 r. w ciemnych latach stalinowskiej niewoli między rządem PRL i Episkopatem jedynie zahamowało frontalny atak na Kościół. Władze nie zamierzały respektować zawartych w dokumencie zapisów.

     W swoich zapiskach więziennych pod datą 26 września 1953 r. kard. Stefan Wyszyński, inicjator porozumienia ze strony Kościoła, pisał: "Bóg ma zawsze prawo wymagać od nas każdej ofiary; duchowieństwo polskie dało już dowód, że zdolne jest odpowiedzieć nowym wymaganiom Bożym i ofiar nie odmówi. Wielu z tych kapłanów, którzy ocaleli z obozów hitlerowskich, znalazło się znowu w więzieniach. Do kół kierowniczych Episkopatu należało tak prowadzić sprawy Kościoła w ťpolskiej rzeczywistościŤ, by oszczędzić mu nowych strat. (...) Mogliśmy nie ufać. Rząd dotychczasowymi swoimi wyczynami swoimi wobec Kościoła upoważniał do tej nieufności. To pogarszało sytuację porozumienia, gdyż nieufność duchowieństwa i społeczeństwa katolickiego szły w parze. Doświadczenie jednak pouczało, że Kościół nigdy nie mówił ťnieŤ tam, gdzie można było dojść do pokoju i zgody".

     Sytuacja .Kościoła była bardzo trudna, a władze ją jeszcze zaostrzały, nękając na wiele sposobów instytucje kościelne i oskarżając Episkopat w mediach „o mobilizowanie kleru i wierzących do obrony swych przywilejów pod płaszczykiem obrony rzekomo zagrożonego Kościoła i religii katolickiej". Trzy miesiące wcześniej rząd zlikwidował Caritas. W tej sytuacji biskupi chcieli mieć możliwość odwoływania się przy swoich interwencjach do jakiejkolwiek formy prawnej zabezpieczającej ich kontakty z rządem. Na konferencji Episkopatu 3 kwietnia tylko jeden z biskupów sprzeciwił się podpisaniu porozumienia.

     Co ono zawierało? Episkopat zobowiązywał się do wezwania duchowieństwa, aby nauczało wiernych poszanowania władzy państwowej i wzmożonej pracy nad odbudową powojenną Polski. Episkopat zobowiązał się, że zwróci się do Stolicy Apostolskiej o uregulowanie sytuacji prawnej diecezji położonych na ziemiach zachodnich i północnych, a także do karania duchownych, winnych udziału w akcjach konspiracyjnych przeciwko państwu.

     Rząd zobowiązał się, że nie zamierza ograniczać nauki religii w szkołach, a władze nie będą stawiały przeszkód uczniom w praktykach religijnych poza szkołą. Istniejące szkoły katolickie będą zachowane (łącznie z KUL) i będą mogły korzystać z praw szkół państwowych. Kościół ma prawo do prowadzenia akcji charytatywnych, wydawania prasy i książek religijnych, do organizowania pielgrzymek i procesji. Swobodę działalności będą miały zakony. W szpitalach, więzieniach i wojsku będą kapelani.

     Podpisane porozumienie wywołało w Stolicy Apostolskiej zdziwienie, choć oficjalnie nie zajęła ona stanowiska. Dopiero wizyta kard. Stefana Wyszyńskiego w Rzymie, która nastąpiła w 1951 r. wyjaśniła większość wątpliwości.

     Kilka miesięcy po podpisaniu porozumienia, 12 września 1950 r. Episkopat Polski wystosował list do prezydenta Bolesława Bieruta o sytuacji Kościoła w Polsce. Zawarte w nim skargi i postulaty świadczą, że podpisanie Porozumienia ostatecznie nie spełniło nadziei pokładanych w nim przez Episkopat.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

11 kwietnia 2010


Francja w czasach Kapetyngów 987 - 1328 Francja w czasach Kapetyngów 987 - 1328
Elizabeth Hallam, Judith Everard
Praca jest klasyczną syntezą średniowiecznych dziejów monarchii francuskiej, a przez wagę Francji na arenie międzynarodowej w tym okresie, jest także panoramą dziejów całej Europy Zachodniej... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej