Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Podniesienie relikwii o. Rafała z Proszowic

     Przeszło sto lat po swojej śmierci bernardyn o. Rafał z Proszowic został wyniesiony na ołtarze. Była to inicjatywa ówczesnego Prymasa Polski abp. Jana Lipskiego.

     Do kościoła i klasztoru Braci Mniejszych Obserwantów w Warcie przybyło 10 i 11 listopada 1640 r. wielu pątników, aby być świadkami podniesienia relikwii zakonnika, co oznaczało zgodę Kościoła na kult publiczny. Uroczystości przygotował ówczesny gwardian o. Aleksy Zlakowic.

     Prymas Lipski został w mieście uroczyście powitany mową po łacinie, wygłoszoną przez jednego z zakonników. Następnie uformowała się procesja, której uczestnicy z pochodniami i świecami w rękach przeszli do podziemi świątyni, gdzie znajdował się grób o. Rafała. Prymas Lipski otworzył go symbolicznym uderzeniem młota. Przy śpiewie „Laudate Dominum in sanctis eius" (Wychwalajcie Pana w świętych Jego) wyniesiono relikwie z podziemia i umieszczono w bocznym ołtarzu kościoła. Przez całą noc modlili się przy nich wierni.

     W niedzielę 11 listopada hołd zakonnikowi oddali dostojnicy państwowi, wśród nich brat Prymasa, marszałek sochaczewski Kacper Lipski, liczni kasztelani i starostowie z wojewodą poznańskim Krzysztofem z Bnina Opalińskim. Nie zabrakło delegacji z Proszowic, miasta rodzinnego o. Rafała. Po uroczystości nową trumienkę z relikwiami umieszczono na stałe w lewej nawie świątyni.

     Kim był o. Rafał, którego o wstawiennictwo prosili na początku XVII w. rycerze polscy spieszący bronić Kresów Wschodnich, mieszkańcy wielu miast, dostojnicy państwowi i ludzie prości?

     Urodzony w skromnej rodzinie rzemieślniczej w 1453 r., od młodości wykazywał duże zdolności. Studiował nauki wyzwolone na Akademii Krakowskiej, ostatecznie jednak wstąpił do bernardynów, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Już w nowicjacie i podczas studiów dał się poznać jako człowiek niezwykle pracowity i rzetelny.

     W zakonie pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji, m.in. kilkakrotnie przełożonego prowincji, gwardiana, a także cenionego kaznodziei i spowiednika. Sami zakonnicy mówili o nim, że mają zwierzchnika obdarzonego niezwykłą świętością. Związany był z klasztorami bernardyńskimi w Poznaniu, Krakowie, Wilnie i Kownie. Pełnił też odpowiedzialną funkcję wizytatora zakonu w Polsce. Dbał o biblioteki klasztorne i zaopatrywał je w książki o tematyce teologicznej, ascetycznej i kaznodziejskiej. Stolica Apostolska ustanowiła go podczas obchodów jubileuszowych w 1509 r. komisarzem jubileuszowym, co potwierdził w specjalnym dokumencie król Zygmunt I Stary. Ojciec Rafał zmarł 26 stycznia 1534 r. w klasztorze w Warcie po kilkudniowej chorobie. Nabawił się jej podczas wizytacji klasztoru w Kaliszu.

     Prymas Jan Lipski, nim podjął decyzję o podniesieniu relikwii o. Rafała, powołał komisję teologów, którzy zajmowali się życiem zakonnika. W jej skład wchodził m.in. nadworny teolog Prymasa ks. Fryderyk Szembek. Proces wykazał, że kult sługi Bożego rozwijał się za wiedzą arcybiskupów gnieźnieńskich i istniał w Warcie i okolicy od chwili jego śmierci.


Wojciech Świątkiewicz

Tekst pochodzi z Tygodnika

7 listopada 2010


Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii Rzeczpospolita Obojga Narodów. Dzieje agonii
Paweł Jasienica
Część III trylogii Rzeczpospolita Obojga Narodów, opisuje dramatyczne lata 1696–1795, proces upadku państwa prowadzący do tragicznego końca. Sprzyjało temu panowanie Wettinów: Augusta II, zwanego Mocnym i jego syna Augusta III, przeplecione krótkotrwałymi epizodami rządów Stanisława Leszczyńskiego... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej