Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Koniec praw człowieka

     Sześćdziesiąt lat temu Organizacja Narodów Zjednoczonych ogłosiła Powszechną Deklarację Praw Człowieka. Nikt chyba nie spodziewał się wtedy, jakiego typu konflikty i spory będą się toczyły wokół tego dokumentu. Owszem, były wątpliwości, czy Deklaracja będzie powszechnie przestrzegana, zmartwienie budził też fakt, że od jej poparcia wstrzymało się kilka krajów bloku komunistycznego, a także RPA i Arabia Saudyjska. Dziś mogłoby się wydawać, że największym z kłopotów światowego ruchu praw człowieka są właśnie kraje arabskie, które trwają w obojętności wobec ustaleń ONZ. Jednak sprawy w ostatnich czasach przybrały zupełnie inny obrót. Nie chodzi tylko o przestrzeganie praw człowieka, ale o zasadnicze pytanie, co one oznaczają. Jak je rozumieć? Na tym tle rozgrywa się być może jedno z istotniejszych współczesnych starć pomiędzy cywilizacją śmierci i cywilizacją życia.

     Genezą powstania Deklaracji było powszechne na świecie w latach czterdziestych poczucie, że tragedia II wojny światowej wymaga trwałego ustalenia i zagwarantowania podstawowych praw człowieka. Prawa te przyjęte przez wszystkie państwa miały się stać fundamentem nowego ładu światowego i sprawiedliwości. Jak formułuje to Preambuła do Deklaracji "uznanie przyrodzonej godności oraz równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata". Do praw, jakie zostały zawarte w dokumencie zaliczono między innymi prawo do życia, wolności (także wolności słowa, poglądów, wolność religijną) i bezpieczeństwa (artykuł 3), ochronę przez niewolnictwem (4), torturami (5), równość wobec prawa i równego dostępu do ochrony prawnej (7), prawo do ochrony życia prywatnego (12), prawo do zawierania małżeństwa i posiadania rodziny (16). Ponadto artykuł 16 w punkcie 3 stwierdza, że "rodzina jest naturalną i podstawową komórką społeczeństwa i ma prawo do ochrony ze strony społeczeństwa i Państwa".

     PAPIEŻE W ONZ

     Prawa Człowieka zostały spisane w oparciu o koncepcję prawa naturalnego, która pochodzi niemal bezpośrednio z Dekalogu, a także z takich fundamentów cywilizacji europejskiej jak myśl Arystotelesa i św. Tomasza z Akwinu. Można ją spotkać także w systemach etycznych innych wielkich kultur. Dlatego też papieże: Paweł VI i Jan Paweł II śmiało występowali i nawoływali do przestrzegania praw człowieka, widząc w nich prawdziwe narzędzie budowania sprawiedliwego ładu światowego, ale także poszanowania praw narodów, które wynikają z poszanowania praw jednostki. W październiku 1979 r., w czasach, gdy świat podzielony był zimnowojennym konfliktem, na forum ONZ Jan Paweł II mówił: "Pokój to myślenie o innych ludziach, to budowanie sprawiedliwości i podejmowanie prób budowania takiej polityki, która uszanuje każdego człowieka. (...) Pierwszy rodzaj systematycznego zagrożenia praw człowieka wiąże się z rozległą dziedziną podziału dóbr materialnych, który bywa często niesprawiedliwy. (...) Drugi rodzaj zagrożenia to różne formy niesprawiedliwości i krzywdy, wyrządzanej duchowi ludzkiemu. Można bowiem ranić człowieka w jego wewnętrznym stosunku do prawdy, w jego sumieniu, w sferze jego przekonań i światopoglądu, jego wiary religijnej, wreszcie w sferze tzw. swobód obywatelskich, o których stanowi równouprawnienie wszystkich bez dyskryminacji ze względu na pochodzenie, rasę, pleć, przynależność narodową, wyznaniową, przekonania polityczne itp." Jednak w roku 1995 podczas drugiej wizyty w ONZ można było w wypowiedzi papieża usłyszeć także inne tony. Papież mówi! o wolności, która nie może być samowolą, ale musi być uszlachetniana przez prawo moralne zapisane w sercu każdego człowieka. Już wtedy wiele wskazywało na to, że zbliża się kryzys praw człowieka rozumianych w perspektywie Dekalogu i prawa naturalnego. To, co w połowie lat dziewięćdziesiątych kiełkowało, za czasów Benedykta XVI stało się sytuacją jawnego konfliktu.

     KRYZYS U DRZWI

     Problem dotyczy interpretacji, która faktycznie polega na dodawaniu do Deklaracji treści, które nie są w niej zawarte. Interpretacje te, w duchu relatywistyczne, podważają także intencje autorów dokumentu. Organizacje proaborcyjne nieustannie wzywają do uznania zabijania nienarodzonych za powszechne prawo człowieka. Na forum ONZ Benedykt XVI powiedział: "Zasługą Powszechnej Deklaracji jest to, że pozwoliła ona rozmaitym kulturom, formułom prawnym i modelom instytucji skupić się wokół fundamentalnego rdzenia wartości, a więc i praw. Dziś jednak należy zdwoić wysiłki, bo stoimy w obliczu nacisków, zmierzających do tego, by zinterpretować na nowo podstawy Deklaracji, zaszkodzić jej wewnętrznej jedności i ułatwić odejście od ochrony godności ludzkiej dla zaspokojenia zwykłych interesów, często partykularnych".

     Niestety, zwolennicy cywilizacji śmierci znajdują sprzymierzeńców wśród innych instytucji, które w naturalny sposób odpowiedzialne są za ochronę praw człowieka. W kwietniu bieżącego roku zgromadzenie parlamentarne Rady Europy uchwaliło rezolucję ogłaszającą nieograniczony dostęp do aborcji za bezwarunkowe prawo człowieka. Szczęśliwie rezolucja ta nie ma mocy obowiązującej, ponieważ na głosowanie przybyło jedynie 185 z 318 deputowanych. Pat Buckley z Organizacji Ochrony Nienarodzonych Dzieci, obecna podczas posiedzenia, powiedziała: "Dzień dzisiejszy jest tragiczny dla całej Europy. Jedynym pocieszeniem jest to, że rezolucja nie jest prawnie obowiązująca."

     Oprócz interpretacji prawa do życia jako prawa do aborcji mamy jeszcze jeden przypadek, który jest oczywistym zaprzeczeniem dotychczasowego rozumienia praw człowieka. Chodzi o podważanie faktu, że rodzina jest podstawą społeczeństwa. Zapis ten nie jest właściwie negowany wprost, ale dokonuje się przez zmianę znaczenia. Rodziną bowiem okazuje się także związek homoseksualny.

     Pisaliśmy niedawno, że obchody 60. rocznicy proklamacji Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka są okazją dla radykalnych organizacji do złożenia wniosku o uznanie aborcji za prawo człowieka. Tej tendencji przeciwstawił się Austin Ruse, prezydent C-FAM (Catholic Family & Hu-marl Right Institut) jedynej przy ONZ organizacji pro-life. Organizacja ta jest koordynatorem międzynarodowej akcji zbierania podpisów pod petycją za życiem (także w Polsce). Proponowana treść dokumentu rocznicowego przygotowanego przez C-FAM zawiera dwa punkty precyzujące zapisy zawarte w Deklaracji, które czynią ją oczywistą i przypominają, że odpowiednie uznanie należy się:

     1. Prawu do życia każdej istoty ludzkiej, od poczęcia do naturalnej śmierci, prawu każdego dziecka do bycia poczętym, narodzonym i wychowanym w rodzinie, zbudowanej na małżeństwie kobiety z mężczyzną, będącej naturalną i podstawową komórką społeczeństwa.

     2. Prawu każdego dziecka do bycia wychowanym przez jego rodziców, którzy mają pierwszeństwo i podstawowe prawo do wyboru rodzaju nauczania, którym objęte będą ich dzieci.

     Tylko tyle i aż tyle.

Z perspektywy Rzymu

     Z okazji 60. rocznicy uchwalenia przez ONZ Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka w Watykanie odbyta się uroczysta sesja i koncert w Auli Pawła VI. W Radiu Watykańskim staramy się z okazji takich wydarzeń spojrzeć szerzej na specyfikę obecności Kościoła w życiu społeczności świeckich na wszystkich kontynentach. RV nadaje programy w blisko 50 językach - ważniejsze informacje znajdują się w programach większości języków, ale też redakcje językowe dodają wiele szczegółowych wiadomości "ze swego terytorium kanonicznego" lub z innych regionów świata. Oto przykładowo kilka z połowy listopada.

     Kościół w Chile zgodził się mediować w sporze między rządem a związkiem zawodowym pracowników państwowych (ANEF). Biskupi Paragwaju odrzucili jako niezgodną z konstytucyjną zasadą rozdziału Kościoła od Państwa ofertę rządową, by podjęli się zarządzania funduszem 15 milionów dolarów w ramach państwowego programu pomocy najuboższym, zaproponowali natomiast powołanie Komisji Wspólnej dla poszukiwania skutecznych form rozwoju społecznego. Irlandia Północna: prymas, kard. Sean Brady ostrzega przed nawrotem konfliktu i załamaniem procesu pokojowego. Polityczny impas sprawia, że od kilku miesięcy nie dochodzi do posiedzeń rządu, następuje załamanie nadziei, zwłaszcza wśród młodzieży, narasta klimat sprzyjający wskrzeszeniu ideologii przeszłości pełnej przemocy.

     W Libanie 17 listopada w Komunikacie na zakończenie 42 zgromadzenia katolickich patriarchów i biskupów kraju zawarto apel o uczynienie z Bejrutu - wbrew uprzedzeniom i podziałom ostatnich dziesięcioleci - miasta dialogu międzykulturowego, kilka dni potem prezydent Libanu Michel Sulejman przedstawił projekt przekształcenia Bejrutu w światowe Centrum dialogu międzykulturowego na oenzetowskiej konferencji na rzecz dialogu między religiami i cywilizacjami. Arcybiskup Bukavu (Kongo) 5 listopada w liście do premiera Adolpho Munzito wskazał na implikacje ekonomiczne i polityczne dramatu ludności Konga, który pochłonął już 5 milionów zabitych, roztrwoniony miliard dolarów publicznych pieniędzy rocznie, a ostatnio i 500 milionów dolarów kongijskich wyrzuconych w błoto w kampanii wyborczej. Przykładów jest znacznie więcej: przestanie biskupów meksykańskich, biskupów Iraku, refleksje kanadyjskiego kardynała Marc Quelet: "Dokąd zmierza Ouebeck?"

To wszystko wpisuje się w znaczenie Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Nie była ona pomyślana jako "dokument do archiwum" ani listek figowy czy karta przetargowa. Chrześcijaństwo, w tym wspólnota Kościota katolickiego jest coraz bardziej wyraźnym, choć często nielubianym "punktem odniesienia" w skomplikowanych mechanizmach współczesnego świata. Kontrastuje z "chaosem medialnym" jakby zamykającym problemy wiary chrześcijańskiej w marginalnym kątku życia prywatnego jednostki, nieznaczącym dla catości życia publicznego, które chce się podporządkować "dyktatowi relatywizmu". Swoistą nowością są akcenty w wypowiedziach przywódców państw, choćby z okazji oficjalnych wizyt.

     Oto przykład: 13 listopada zostało podpisane w Watykanie "Porozumienie między Stolicą Apostolską i Federacyjną Republiką Brazylii". Prezydent Luis Luba de Silva miał prywatne spotkanie z Benedyktem XVI, a minister Spraw Zagranicznych Brazylii Celso Amorim w przemówieniu podczas uroczystości podpisania Dokumentu podkreślał jako "szczególnie istotną" rolę Kościoła w procesie przywracania demokracji w Brazylii, zwłaszcza w ochronie praw ludzkich, w budzeniu odpowiedzialności za nierówności społeczne i tym, co Kościół robi dla umocnienia postaw odpowiedzialności obywatelskiej w Brazylii

     Treści tyczące istotnych więzi między wiarą chrześcijańską a jakością i szansami rozwoju współczesnej Europy i świata są w RV stale obecne.


o. Andrzej Koprowski SJ

Tomasz Rowiński


Publikacja za zgodą redakcji

nr 5-2008


KL Warschau KL Warschau
Maria Trzcińska
23 sierpnia 1939 roku został podpisany "pakt przyjaźni" – Pakt Ribbentrop-Mołotow pomiędzy hitlerowskimi Niemcami a bolszewicką Rosją, na podstawie którego Polska miała przestać istnieć. Dwie cywilizacje śmierci chciały unicestwić naród polski, bezwzględnie próbując doprowadzić nasz kraj do zagłady... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej