Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Bez smaku?

     Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie.. (Mt 5,13-16)

     Siła wyrazu Chrystusowych przypowieści wynika między innymi stąd, że były one zrozumiałe dla prostych ludzi. Bazowały na ich codziennym doświadczeniu. Dlatego przemawiały do wyobraźni i głęboko zapadały w pamięci słuchaczy. Bo któż w Galilei nie widział siewcy, który wyszedł siać albo rybaków zarzucających sieć w jezioro? Kto nie widział owiec zagubionych na pustyni judzkiej i nie znał ze swego otoczenia rodzinnej historii z synem marnotrawnym?

     Do czego zatem nawiązuje Chrystus, kiedy mówi swoim uczniom: "Wy jesteście światłem świata"? Wyjaśnienie znajdujemy w pierwszym czytaniu z Księgi Izajasza. Zawarte tam słowa: "Wtedy twoje światło rozbłyśnie jak zorza" są bowiem fragmentem szerszego proroctwa dotyczącego Jerozolimy. Jego kontynuacją jest wezwanie: "Powstań, świeć Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą". Jerozolima jest miastem wzniesionym na górze, która według Starego Przymierza miała być najwyższym wzniesieniem i wystrzelić ponad inne pagórki. Jej blask zarówno w dzień, jak i w nocy ukazywał się wędrowcom z odległości wielu kilometrów. Losem tak położonego miasta było przyciąganie uwagi zarówno pielgrzymów, jak i najeźdźców. I takie mniej więcej przeznaczenie czeka uczniów Chrystusa zebranych w Kościele - nowym Jeruzalem. Kościół oraz poszczególni chrześcijanie mają jaśnieć blaskiem żyjącego w nich Chrystusa i w ten sposób pociągać wszystkich ludzi do oddawania czci Bogu.

     Pierwszy człon przypowieści, porównujący uczniów Chrystusa do soli ziemi, również odnosi się do codziennych doświadczeń biednych ludzi, spośród których Jezus pochodził i do których najczęściej przemawiał. W Palestynie za czasów Chrystusa nie znano soli kamiennej. Sól do przyprawiania, konserwacji żywności oraz do celów kultycznych uzyskiwano przez odparowanie wody z morskiej solanki. Bogatsi mogli sobie pozwolić na korzystanie z produktu lepiej oczyszczonego. Biedni często korzystali z soli osadzającej się na brzegu morza, wymieszanej z piaskiem. Jednym ze sposobów przyprawiania potraw było zawinięcie garści takiej soli w gałganek i zanurzanie go w wodzie dopóty, dopóki sól się nie wypłukała. Kiedy zawartość gałganka "utraciła smak", była wyrzucana przed domem jak zwykły piasek - "na podeptanie przez ludzi". I właśnie przed takim "wypłukaniem" wskutek codziennego zanurzenia w świecie przestrzega Chrystus swoich uczniów. Jesteśmy bowiem posłani do świata, aby go przemieniać, a nie po to, by się w nim zatracić.


ks. Henryk Zieliński


Tekst pochodzi z Tygodnika

6 lutego 2011


Spostrzegać Go pośród miasta Spostrzegać Go pośród miasta
Ks. Roman E. Rogowski
Jeżeli Jezus obchodził miasta i wioski, nauczał w synagogach i pośród tłumów, jeśli potem jako Zmartwychwstały szedł drogą do Emaus i zapewniał, że jest z nami "przez wszystkie dni aż do skończenia świata", to Jego uczeń, chrześcijanin, spostrzega Go i spotyka się z Nim nie tylko w świątyni i w klasztorze, nie tylko na pustkowiu i w samotności, ale także w mieście i pośród miasta, w tłumie i w zgiełku, na ulicy i na placu... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej