Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Na drodze do królestwa

     Dzisiejszy fragment Ewangelii św. Marka prezentuje nam początek publicznej działalności Jezusa. Można powiedzieć, że zawiera pierwsze Jego kazanie, Jego program, który jest bardzo prosty: "Czas się wypełnił i bliskie jest Królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" (Mk 1, 14). Tematem pierwszego wystąpienia Jezusa jest Królestwo Boże i nasze w nim zadania.

     Czym jest Królestwo Boże? Chrystus odpowiadał na to pytanie podczas całej swojej apostolskiej misji. Przede wszystkim nie należy utożsamiać go z królestwem ziemskim. Nie mieści się na konkretnym skrawku ziemi, w czasie i przestrzeni. Jest wszędzie. Szczególnie tam, gdzie ludzie wierzą w Chrystusa, naśladują Jego świętość i korzystają z Jego łaski. On jest jego głową, a my wszyscy jego członkami. Tworzy wspólnotę, nie tyle ziemską, ile nadprzyrodzoną i Bożą.

     Prorocy Starego Testamentu zapowiadali takie idealne Królestwo Boże, które z chwilą przyjścia Chrystusa na ziemię, zaczęło się realizować, rozwijać i ogarniać cały świat. Zakończył się okres oczekiwania na nie, a rozpoczęła się nowa era jego istnienia. Zakończy się ono wtedy, gdy nadejdzie nowe niebo i nowa ziemia, a my znajdziemy się w nowym wiecznie trwającym Królestwie niebieskim.

     Do tego Królestwa zaproszeni jesteśmy wszyscy, ale każdy z nas ma do spełnienia w nim inną rolę. Jako pierwsi w jego szeregi zostali zaproszeni apostołowie, którzy poszli za wezwaniem Jezusa i pomagali Mu w misji szerzenia tego Królestwa na ziemi. Iść za Chrystusem to porzucić wszystko, aby Jemu służyć i być przedłużeniem Jego ramion, ogarniających cały świat. A więc, być kontynuatorem Jego nauki i apostołem Jego prawdy. Do tego zadania powołał Chrystus swoich pierwszych apostołów, a dziś ich następców - kapłanów.

     Na nas wszystkich nakłada obowiązek permanentnego nawracania się i wiary w Ewangelię. To wezwanie do ciągłego nawracania ukazuje słabość człowieka i potrzebę przemienienia się. Tylko wtedy możemy w pełni zrozumieć naukę Jezusa i pokochać Jego Ewangelię. Musimy przyłożyć do niej nie tyle rozum, ile serce, bo ona pisana jest sercem apostołów i zawiera "mowę" Serca Jezusa. Niech wyciśnie na nas niezatarty znak, który będzie świadczył o naszej autentycznej przynależności do Chrystusowego Królestwa.


ks. Mariusz Bagiński


Tekst pochodzi z Tygodnika

25 stycznia 2009


Ręce Jezusa Ręce Jezusa
Pierre Descouvemont
Nasze życie byłoby o wiele bardziej radosne, gdybyśmy z prostotą przyjęli tę najważniejszą prawdę naszej wiary: że Chrystus zmartwychwstał; i gdybyśmy – ufnie jak dzieci – zawierzyli się w Jego ręce, którymi On chce nas przytulać i uzdrawiać... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 H: 15.08.2015, 17:57
 AVE MARJA
 Gal Anonim: 26.03.2012, 15:52
 Pięknie piszecie o Jezusie ... ale kto się odważył oddać biednym wszystko co ma ...??? Księża gromadzą ogromne bogactwa stając w opozycji do słów Jezusa ... Nie wstyd wam ??? A ślubowanie o życiu w czystości i ubustwie ??? Ja nie chcę należeć do czegoś tak podłego .... to nie ma nic wspólnego z nauką Jezusa na którego powołuje się kler . Jezus nie ma nic z tym wspólnego co najwyżej musi być mu bardzo przykro że Jego nauki zostały tak wykoślawione i zmasakrowane ... jeszcze gorzej niż On sam na krzyżu ... Wstydzcie się... obleśne pedofile i biznesmeni rodem z Torunia , ociekający złotem biskupi ... to co robicie można nazwać kultem mamony , bałwochwalstwem, kultem złotego cielca ... Jeśli mówicie o nawróceniu to zacznijcie od siebie ... oddajcie wszystko co macie biedakom
 człowiek: 07.03.2010, 15:47
 Królestwo Boże! tak dalekie i tak bliskie,aby królestwo Boże stało się naszym domem musimy zrozumieć sens naszego życia,bardziej pokochać pragnienia duszy ,wsłuchać się w głos naszego serca,starać się z każdą chwilą naszego życia jednoczyć się z Chrystusem,pokochać to co małe i nijakie ,a gardzić tym co pyszne i wyniosłe ,niechaj klejnotem naszego ciała stanie się krzyż Chrystusa a nie diamenty tego świata,bo na cóż nam te piękne klejnoty zdobiące nasze ciało,lepiej nosić klejnot który ozdobi naszą dusze bo to właśnie dusza zamieszka w Królestwie Bożym.Nic na tym świecie nie jest wieczne ,wszystko przeminie tak jak nasze życie ,wieczność to Jezus największy skarb ludzkości ,to właśnie Syn Boży podarował nam wieczne życie.Moje królestwo to nie bogactwa tego świata,to nie klejnoty jednej nocy ,to blask tak mocny i tak trwały z nicości do bytu ginące dusze przyciągający,to miłość Boga do człowieka,to Święte Dłonie zawsze przy mnie trwające,to me dziedzictwo najwspanialsze ,to mój majątek nie przemijający.Dziękuję Ci Panie Boże za to że mi pokazałeś do czego zostałam stworzona,do czego mnie powołałeś.Boże mój!kochać Ciebie to największa radość dla mojej duszy,Ty sprawiasz że z każdym dniem coraz mocniej miłuję Ciebie.
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej