Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Nasz powszedni

     Jezus udał się za Jezioro Galilejskie, czyli Tyberiadzkie. Szedł za Nim wielki tłum, bo widziano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali. Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha. Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą do Niego, rzekł do Filipa: Skąd kupimy chleba, aby oni się posilili? A mówił to wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co miał czynić. Odpowiedział Mu Filip: Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać. Jeden z uczniów Jego, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu? Jezus zatem rzekł: Każcie ludziom usiąść! A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy. Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło. Zebrali więc, i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, które zostały po spożywających, napełnili dwanaście koszów. A kiedy ci ludzie spostrzegli, jaki cud uczynił Jezus, mówili: Ten prawdziwie jest prorokiem, który miał przyjść na świat. Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę. (J 6,1-15)

     Chleb to najbardziej rozpowszechniony, podstawowy pokarm. Niepozorne ciasto, zrobione z mąki i wody, czasem przy użyciu drożdży i zakwasu, od niepamiętnych czasów gości na stołach całego świata. Warto więc po raz kolejny odnieść się do Starego Testamentu. W Księdze Rodzaju wraz z chwilą sprzeniewierzenia się Bogu człowiek nie mógł już jeść owoców rajskich, które nic nie kosztowały. Po grzechu pierworodnym Bóg oznajmia Adamowi, że odtąd w pocie czoła będzie spożywał chleb (por. Rdz 3,19 Wlg). Zatem chleb - podobnie jak pustynia, o której wspominaliśmy w minionym tygodniu -staje się również symbolem trudu, jaki musi ponieść człowiek. A musi, żeby zaspokoić podstawową i najbardziej naturalną potrzebę, jaką jest codzienny pokarm. I tak chleb stał się dodatkiem do każdego posiłku, prowiantem w dalekich podróżach. Począwszy od Starego Testamentu do dziś, chleb uważany jest za rzecz szczególnie świętą. W wielu krajach gości wita się chlebem, a także całuje się go przed spożyciem. Mądrzy rodzice uczą swoje dzieci, że chleba nie wyrzuca się do śmietnika, bo miejsce to nie jest godne tak bardzo szczególnego pokarmu. W codziennej modlitwie "Ojcze nasz" prosimy gorąco Boga, aby tego właśnie pokarmu nie zabrakło nam na każdy dzień, a w liturgii eucharystycznej podkreślamy, że Ciałem Chrystusa stanie się za chwilę "owoc ziemi i pracy rąk ludzkich".

     Opis rozmnożenia chleba, o którym słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, może stać się dla nas zachętą i pocieszeniem. Zachętą, aby nie rezygnować z codziennego trudu, zwłaszcza tego duchowego. Pocieszeniem zaś dlatego, że w zdobywaniu duchowego pokarmu nie jesteśmy sami. Jeżeli my troszczymy się o duchowe wartości, to Bóg je pomnaża. Nawet kiedy nam wydaje się, że czasem jest ich za mało, a uzyskane efekty nie są współmierne w stosunku do poniesionych nakładów. Konkretnym świadectwem pomnażania duchowego pokarmu jest Eucharystia. Nie sposób zliczyć łask, jakich doznaje człowiek świadomie i czynnie uczestniczący w tym sakramencie. Bóg pomnaża w Eucharystii nasz codzienny trud "zdobywania" nieba. Trzeba powiedzieć także, że im częściej uczestniczymy w Najświętszej Ofierze Jezusa Chrystusa, przyjmując Słowo Boże i Chleb Życia, tym więcej darów jest On w stanie w nas pomnożyć. Zatem: wzrastajmy.


ks. Grzegorz Walkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

26 lipca 2009


Boskie Oblicze. Całun z Manoppello. Boskie Oblicze. Całun z Manoppello.
Paul Badde
Paul Badde odnalazł w Abruzji na włoskim wybrzeżu Adriatyku tajemnicze płótno - autoportret Jezusa Chrystusa. Jest to słynna Chusta Świętej Weroniki - jedna z najstarszych relikwii chrześcijaństwa... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej