Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Karol Wojtyła

[ Miłość mi wszystko wyjaśniła... ]  [ To Przyjaciel... ]  [ Uwielbiam cię...
[ Z wolna słowom odbieram blask... ]  [ Za tę chwilę...
[ Pieśń o słońcu niewyczerpanym ]  [ Mysterium Meum Mihi


Miłość mi wszystko wyjaśniła...
Miłość mi wszystko wyjaśniła, 
Miłość wszystko rozwiązała - 
dlatego uwielbiam tę Miłość, 
gdziekolwiek by przebywała. 
A że się stałem równiną dla cichego otwartą przepływu, 
w którym nie ma nic z fali huczącej, nie opartej o tęczowe pnie, 
ale wiele jest z fali kojącej, która światło w głębinach odkrywa 
i tą światłością po liściach nie osrebrzonych tchnie. 

Więc w tej ciszy ukryty ja - liść, 
oswobodzony od wiatru, 
już się nie troskam o żaden z upadających dni, 
gdy wiem, że wszystkie upadną.


To Przyjaciel...
To Przyjaciel. Ciągle wracasz pamięcią 
do tego poranka zimą. 
Tyle lat już wierzyłeś, wiedziałeś na pewno, 
a jednak nie możesz wyjść z podziwu. 
Pochylony nad lampą, w snopie światła wysoko związanym, 
nie podnosząc swej twarzy, bo po co - 
- i już nie wiesz, czy tam, tam daleko widziany, 
czy tu w głębi zamkniętych oczu - 

Jest tam. A tutaj nie ma nic prócz drżenia, 
oprócz słów odszukanych z nicości - 
ach, zostaje ci jeszcze cząstka tego zdziwienia, 
które będzie całą treścią wieczności.


Uwielbiam cię...
Uwielbiam cię, siano wonne, bo nie znajduję w tobie 
dumy dojrzałych kłosów. 
Uwielbiam cię, siano wonne, któreś tuliło w sobie 
Dziecinę bosą. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, bo nie znajduję skargi 
w twoich opadłych liściach. 
Uwielbiam cię, drzewo surowe, boś kryło Jego barki 
w krwawych okiściach. 

Uwielbiam cię, blade światło pszennego chleba, 
w którym wieczność na chwilę zamieszka, 
podpływając do naszego brzegu 
tajemną ścieżką.


Z wolna słowom odbieram blask...
Z wolna słowom odbieram blask, 
spędzam myśli jak gromadę cieni, 
- z wolna wszystko napełniam nicością, 
która czeka na dzień stworzenia. 
To dlatego, by otworzyć przestrzeń 
dla wyciągniętych Twych rąk, 
to dlatego, by przybliżyć wieczność, 
w którą byś tchnął. 

Nie nasycony jednym dniem stworzenia, 
coraz większej pożądam nicości, 
aby serce nakłonić do tchnienia 
Twojej Miłości.


Za tę chwilę...
Za tę chwilę pełną śmierci dziwnej, 
która w wieczność niezmierną opływa, 
za dotknięcie dalekiego żaru, 
w którym ogród głęboki omdlewa. 
Zmieszały się chwila i wieczność, 
kropla morze objęła - 
opada cisza słoneczna 
w głębinę tego zalewu. 

Czyż życie jest falą podziwu, falą wyższą niż śmierć? 
Dno ciszy, zatoka zalewu - samotna ludzka pierś. 
Stamtąd żeglując w niebo 
kiedy wychylisz się z lodu, 
miesza się szczebiot 
dziecięcy - i podziw.


Pieśń o słońcu niewyczerpanym
O Panie, przebacz mej myśli, że nie dość jeszcze miłuje,
Przebacz miłości mej, Panie, że tak strasznie przykuta do myśli -
Że chłodnym myślom, jak nurt, Ciebie odejmuje
I nie ogarnia płonącym ogniskiem

Ale przyjmij, Panie, ten podziw, który się w sercu zrywa,
Jak zrywa się potok w swym źródle -
- znak, że stamtąd przypłynie żar -
i nie odtrącaj, Panie, nawet tego chłodnego podziwu,
który nasycisz kiedyś kamieniem płonącym u warg -

i nie odtrącaj, Panie, mojego podziwu,
który jest niczym dla Ciebie, bo Cały jesteś w Sobie,
ale dla mnie teraz jest wszystkim,
strumieniem, co brzegi rozrywa,
nim oceanom niezmiernym tęsknotę swoją wypowie.


Mysterium Meum Mihi
Pan, gdy się w sercu przyjmie, jest jak kwiat,
Spragniony ciepła słonecznego.
Więc przypłyń, o światło z głębin niepojętego dnia
I oprzyj się na mym brzegu.

Płoń nie za blisko nieba
I nie za daleko
Zapamiętaj, serce, to spojrzenie.
W którym wieczność cała ciebie czeka.

Schyl się, serce, schyl się, słońce przybrzeżne,
Zamglone w głębinach ócz,
Nad kwiatem niedosiężnym,
nad jedną z róż.

Aż dotąd doszedł Bóg i zatrzymał się krok od nicości,
Tak blisko naszych oczu.
Zdawało się sercom otwartym, zdawało się sercom prostym,
Że zniknął w cieniu kłosów.

A kiedy uczniowie łaknący łuskali ziarna pszenicy,
Jeszcze głębiej zanurzył się w łan.
- uczcie się , proszę, najmilsi, ode mnie tego ukrycia.
Ja, gdzie ukryłem się , trwam.

Powiedzcie, kłosy wyniosłe, czy wy nie wiecie,
Gdzie się zataił ?
Gdzie Go szukać - kłosy, powiedzcie,
Gdzie go szukać w tym urodzaju ?




Z Janem Pawłem II w oczekiwaniu Wielkanocy. Rozważania na wszystkie dni Wielkiego Postu Z Janem Pawłem II w oczekiwaniu Wielkanocy. Rozważania na wszystkie dni Wielkiego Postu
Jan Paweł II
Doskonała pozycja służąca owocnemu przygotowaniu się do świąt wielkanocnych. Zawiera ona rozważania na każdy dzień Wielkiego Postu. Książka godna jest polecenia zarówno ludziom młodym jak i starszym, poszczególnym wiernym jak i grupom modlitewnym... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Ker: 08.10.2017, 12:04
 Ładne cudo
 oskiiiiiiiikokkks: 16.05.2016, 14:33
 może jakiś krótki wierszyk?
 anonim: 09.04.2016, 16:05
 jaki wybrać na konkurs?
 ola:]: 09.03.2016, 16:55
 wiersz to przyjaciel jest bardzo fajny
 katolik 1 : 12.10.2015, 15:51
  Wiersze są piękne i poruszające .Mają w sobie wiele mądrości .
 miśka123: 03.05.2015, 21:30
 są cudowne wiersze, ale ich troche nie rozumiem
 hiii: 23.04.2015, 15:32
 ktory wybrac na konkurs
 niwiadomo: 15.04.2015, 18:20
 piękne wiersze
 magda: 11.04.2015, 09:33
 Tym roku rozyngowalam z mowienie wiersza bo sie balam a teraz jak przycztalam swoj scnarusz
 kusa: 29.03.2015, 17:17
 fajne ale 3 miejsce
 kuba: 22.02.2015, 03:48
 sam św Jan Paweł II sie śmiał, że nikt by tego nie czytał gdyby tylko nie był papieżem xd
 bonia: 09.02.2015, 11:35
 najpiękniejszy jest ten o miłości "Miłość mi wszystko wyjaśniła" tyle w nim prostoty i piękna
 bonia: 09.02.2015, 11:34
 najpiękniejszy jest ten o miłości "Miłość mi wszystko wyjaśniła" tyle w nim prostoty i piękna
 Ania Kaja: 08.02.2015, 12:35
 Kocham Jego wiersze<333
 Karol Wojtyła: 26.10.2014, 16:56
 Historia mego ojca we mnie
 Ten który wie: 01.10.2014, 18:13
 Do mnie te wiersze nie przemawiają. Nie mogę znaleźć ich rytmu, nie rozumiem ich !
 ola :): 17.09.2014, 16:24
 Będę recytować wiersz ,,To przyjaciel'' :))
 dolata d: 14.09.2014, 20:06
 wiersze te to samo piękno ... zawsze wykorzysuje je podczas mojej lekcji religii
 dolata d: 14.09.2014, 20:05
 wiersze te to samo piękno ... zawsze wykorzysuje je podczas mojej lekcji religii
 Wikaa: 18.05.2014, 15:49
 CUDOWNE
 
(1) [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11]


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej