Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Sztuka planowania rodziny Sztuka planowania rodziny
Josef Rötzer
Książka prof. med. J. Rötzera na temat metody objawowo-termicznej miała już ponad trzydzieści wydań w krajach niemieckojęzycznych. Została również przetłumaczona na kilkanaście języków. W przystępny sposób przedstawia ona, na podstawie solidnych badań naukowych, zasady jednej z najskuteczniejszych metod rozpoznawania płodności... » zobacz więcej
Król Hiszpanii przeciw życiu

     Król Hiszpanii Juan Carlos podpisał ustawę legalizującą aborcję na życzenie. "Nowe prawo to licencja na zabijanie dzieci" - twierdzą hiszpańscy biskupi i nie ukrywają swojego zawodu postawą monarchy, który deklaruje się jako katolik. Ja nie miałem złudzeń, wiedziałem/że Juan Carlos to nie śp. Baldwin I, król Belgii, ani nawet Henryk, Wielki Książę Luxemburga. W latach 90. byłem w Hiszpanii i rozmawiałem z tamtejszymi monarchistami - kar-listami. Zazdrościłem im, że żyją w monarchii. Oni popatrzyli na mnie ze zdziwieniem, potem znacząco na siebie i jeden z nich powiedział: "Tej monarchii nie uznajemy. Juan Carlos nie jest naszym królem. Nie możemy identyfikować się z władcą, który popiera komunistów i podpisuje ustawę, na mocy której zdjęto w szkołach krzyże ze ścian". Juan Carlos konsekwentnie występuje przeciwko własnemu narodowi i Bogu.

     W Hiszpanii od dawna toczy się walka lewicy z Kościołem i prawem Bożym. Nasiliła się ona po przejęciu władzy przez Hiszpańską Socjalistyczną Partię Robotniczą w 2004 r. Na pierwszy ogień poszła tradycyjna rodzina. Zdominowany przez lewicę Kongres Deputowanych przyjął 30 czerwca 2005 r. ustawę legalizującą funkcjonowanie związków jednopłciowych. Gdy ustawa trafiła do króla, dziennikarze pytali go, czyją podpisze. "Nie jestem królem Belgii" - miał powiedzieć hiszpański monarcha i bez chwili namysłu promulgował ustawę, nadając jej rangę prawa. Walka o prawo dzieci poczętych do życia toczyła się i na hiszpańskich ulicach i w tamtejszym parlamencie. Gdy do Kortezów trafił projekt ustawy liberalizujący zabijanie dzieci poczętych, wiele tysięcy mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego wyszło w proteście na ulice, a ponad milion Hiszpanów podpisało się pod listem sprzeciwiającym aborcji. "Zgoda na łatwiejszą aborcję oznacza mniej ochrony dla życia i zmniejszenie bezpieczeństwa kobiety. Jesteśmy przeciwni nowej ustawie o aborcji, gdyż przyniesie ona więcej ludzkiej śmierci i cierpienia tysiącom kobiet" - napisano w liście. W parlamencie odrzucono wszystkie poprawki zgłoszone przez prawicowych deputowanych z Partii Ludowej, które miały stępić ostrze ustawy. 24 lutego hiszpański Senat przyjął to śmiercionośne prawo.

     Ustawa następnie trafiła na biurko króla. Już wcześniej wielu Hiszpanów błagało monarchę, aby nie ulegał lewicowym naciskom i nie podpisywał ustawy. "Niech Wasza Wysokość nie uprawomocnia nowego holokaustu" - pisali internauci. Jednoznaczne stanowisko za życiem zajął hiszpański Episkopat, którego przedstawiciele przekonywali, że Juan Carlos powinien postąpić jako człowiek wolny zgodnie ze swoim katolickim sumieniem. Król jednak stwierdził, że konstytucja nakazuje mu złożyć podpis, gdyż głowa państwa nie ma w Hiszpanii prawa weta. I ustawę podpisał. Dotychczasowa ustawa aborcyjna z 1985 r. teoretycznie zabraniała zabijania dzieci poczętych. Jednak posiadała szerokie furtki, które umożliwiały legalne wykonywanie ok. 100 tys. aborcji rocznie. Zabijano dzieci poczęte w sytuacjach, gdy ciąża była wynikiem gwałtu, gdy stwierdzono nieodwracalne uszkodzenie płodu albo gdy istniało zagrożenie zdrowia fizycznego lub psychicznego kobiety. Obecna ustawa aborcyjna umożliwia aborcję na życzenie do 14 tygodnia życia dziecka w fazie prenatalnej, a ze względów medycznych do 22 tygodnia ciąży, zaś w niektórych przypadkach nawet do momentu porodu. Zgodnie z nowym prawem już szesnastoletnie dziewczęta będą mogły dokonywać dzieciobójstwa bez zgody, a nawet wiedzy rodziców w przypadku, gdy "grozi im przemoc lub groźby ze strony rodziny".

     Brak podpisu króla nie miałby wagi weta, choć są opinie uznanych hiszpańskich prawników, według których nie można wprowadzać w życie prawa, którego nie zatwierdził król. Bowiem zgodnie z art. 91 Konstytucji Hiszpanii tylko król zatwierdza ustawy, ogłasza je i nakazuje ich natychmiastową publikację. Gdyby Juan Carlos odmówił złożenia na ustawie swojego podpisu, powstałby pat konstytucyjny. Prawdopodobnie Kortezy przełamałyby tę blokadę, ale król przynajmniej odniósłby zwycięstwo moralne. "Oświadczenie największego autorytetu moralnego Hiszpanii, że nie zamierza firmować tej ustawy, miałoby większe reperkusje moralne niż prawne" - powiedział Edward Herfelder, dyrektor hiszpańskiego Instytutu Polityki Rodzinnej.

     Jednak Juan Carlos nie chciał pójść w ślady Baldwina I, który w 1990 r. odmówił podpisania ustawy liberalizującej aborcję. Król Belgów wyznał, że jest katolikiem i nie pozwala mu na to sumienie. "Gdybym podpisał tę ustawę, byłbym przez całe życie chory ze świadomości, że zdradziłem Boga" - napisał. Rząd - na jego prośbę - zawiesił go wówczas na 36 godzin w obowiązkach głowy państwa. Gdy Baldwin umarł trzy lata później, na jego pogrzebie kard. Godfryd Danneels, prymas Belgii, powiedział: "Był pośród nas ktoś, kto byl więcej niż królem: był pasterzem swego ludu".

     Juan Carlos nie chciał także naśladować postawy luksemburgskiego księcia Henryka, który w marcu 2009 r. zawetował ustawę legalizującą eutanazję, przyjętą wcześniej przez parlament Luxemburga. Wielki Książę powiedział wówczas, że jako katolik nie może poprzeć prawa, które pozwala lekarzom na zabijanie pacjentów. Jednak mimo heroizmu księcia Henryka ustawa weszła w życie, bowiem parlament zmienił konstytucję i pozbawił władcę prawa weta. Ale sumienie książę ocalił.

     Czy król Juan Carlos ma sumienie? Na pewno w przypadku ustawy aborcyjnej zabrakło mu zasad i charakteru. Ale ten monarcha już dawno zrezygnował z bycia "autorytetem moralnym". Taka jest cena zachowania tronu w liberalnej demokracji.


Artur Górski


Tekst pochodzi z Tygodnika

14 marca 2010


Być kobietą Być kobietą
Ingrid Trobisch
Samoakceptacji musimy się uczyć całe życie. Sądzę jednak, że ten niełatwy proces trudniej przychodzi kobiecie, ponieważ jako osoba jest bardziej niż mężczyzna związana ze swym ciałem. I dlatego zasadniczym tematem tej książki będą aspekty fizyczne życia kobiety... » zobacz więcej

Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
[ Strona główna ]
Aborcja. Przyczyny, następstwa, terapia Aborcja. Przyczyny, następstwa, terapia
Bogdan Chazan, Witold Simon (red.)
Procedura medyczna, której celem jest przerwanie życia zarodka ludzkiego lub płodu, dotyka istoty naszego sensu istnienia i podstawowych praw ludzkich. Temu właśnie poświęcona jest książka będąca zbiorem prac naukowych dotyczących badań nad zagadnieniem wzbudzającym wielkie emocje, a tak słabo rzetelnie rozpoznanym.... » zobacz więcej
Eutanazja nie jest alternatywą Eutanazja nie jest alternatywą
Władysław Ochmański
Problem eutanazji znajduje się obecnie w centrum zainteresowania wielu społeczeństw. Jest ona jednym z najbardziej niepokojących znamion tak zwanej "kultury śmierci". Cechuje się tendencją do zakończenia życia w takim momencie i w takich okolicznościach, w jakich zadecyduje o tym wolna wola człowieka... » zobacz więcej
 Partnerzy medialni:

ABC | Modlitwy | Psalmy | Perełki | Miłość | Czystość | RCS | Szczęście | Opowiadania | Zamyślenia | Anioły | Ludzie | Jezus | Aforyzmy | Jan Paweł II | Sakramenty |
Dewocjonalia | Ciekawe | Cuda | Maryja | Miłosierdzie | Mp3 | Czytelnia | Poezja | miłość czy Miłość? | Rozważania | Świadectwa | Pro-Life | Niepłodność | Małżeństwo |
Powołanie | Wieczność | Zagrożenia | Czytania | Skrzynka Intencji | Download | Relaks | Gry on-line | Galeria | Rodzina | Muzyka | Turystyka | Narzeczeństwo | Linki |

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2015 Pomoc Duchowa