Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Miłość i wojna. Jak znaleźć małżeństwo o jakim marzymy? Miłość i wojna. Jak znaleźć małżeństwo o jakim marzymy?
John Eldredge, Stasi Eldredge
"Bóg stwarza Adama i Ewę - mężczyznę i kobietę. Zbliża ich do siebie tak blisko, jak to tylko możliwe. Morderczo blisko. Łączy ich w małżeństwo. A potem żyją już na zawsze szczęśliwie..." Ta historia potoczyła się zupełnie inaczej...... » zobacz więcej
Miłość jest możliwa!

     W pierwszą sobotę sierpnia minął rok. odkąd wstąpiłam w sakramentalny związek małżeński. Znam swojego męża od 6 lat. Zanim się pobraliśmy, byliśmy ze sobą pięć lat. Przez ten czas wiele przeżyliśmy razem: od początku naszej znajomości nigdy nie omijaliśmy tematu wiary. Od samego początku wiedzieliśmy też, że nie będziemy współżyć przed ślubem, ale niestety wpadliśmy w pułapkę pieszczot, namiętnych pocałunków. Piszę celowo "pułapkę", ponieważ teraz, z perspektywy czasu, widzę, że wszelkie pieszczoty przedmałżeńskie są złem, a każda próba usprawiedliwiania się ("przecież nie współżyjemy") to usprawiedliwianie czynienia przez nas zła.

     Czuliśmy oboje jakiś przymus pieszczot - że musimy, że nie potrafimy inaczej. Chodziliśmy do spowiedzi, a po dwóch tygodniach znowu upadaliśmy... To był dla nas koszmar, ogarniało nas zrezygnowanie ("znowu się nie udało"). Teraz wiem, dlaczego było tak trudno zerwać z grzesznym życiem: bo chcieliśmy siłą własnej woli wytrwać w dobrym. Tak się nie da. Na pierwszym miejscu trzeba umieścić Jezusa i Jego Matkę - wtedy się uda. I z nami tak było.

     W mojej parafii było nawiedzenie Matki Bożej w kopii Cudownego Obrazu Jasnogórskiego. Wtedy oboje, po spowiedzi, złożyliśmy jako dar dla Maryi nasze i wytrwanie w czystości przedmałżeńskiej. I udało się! Od tamtego czasu nasze zmysły się wyciszyły, stopniowo wyzwalaliśmy się z pożądliwości i namiętności, choć czasami zdarzało się i tak, że dawaliśmy się ponieść emocjom. W tym też czasie poznaliśmy wyjątkowego kapłana, który został naszym ojcem duchowym. Rozmowy z nim oraz częste spowiedzi umocniły nas wewnętrznie. A był to okres, kiedy pojawiły się u mnie i mojego wtedy jeszcze narzeczonego pokusy, aby się rozstać - bez żadnej przyczyny. Dzięki prowadzeniu naszego kierownika wiedzieliśmy jednak, że to szatan próbuje nas rozdzielić, bo żyjemy w czystości: nie mógł wejść między nas drogą pożądliwości, to chciał nas rozdzielić w inny sposób, zniszczyć to, co było czyste, Boże. Tylko modlitwa, zawierzenie Maryi i szczere rozmowy pomogły nam przetrwać ten trudny czas. Okres naszego oficjalnego narzeczeństwa był absolutnie czysty — i za to szczególnie dziękuję Maryi. Zaręczyliśmy się w pierwszą sobotę października, pobraliśmy się w pierwszą sobotę sierpnia i wyruszyliśmy na pieszą pielgrzymkę do Częstochowy. Jako wotum dziękczynne zostawiliśmy Matce Bożej mój pierścionek zaręczynowy. Wraz z oddaniem tego pierścionka czułam, jak oddaję Maryi swoje panieństwo - nie skażone przedślubnym seksem.

     To dopiero początek naszego wspólnego życia. W przeszłość spoglądamy pogodnie, bez lęku, z satysfakcją, że nasze wspólne życie zaczęliśmy po Bożemu, w łączności z Maryją (na kilka miesięcy przed ślubem przystąpiliśmy do Rycerstwa Niepokalanej). Dzień naszego ślubu wspominam jako dzień pełen skupienia, wewnętrznego spokoju, pewności, że mężczyzna, z którym się złączyłam, jest najlepszym mężczyzną pod słońcem: czysty, rozmodlony, zakochany w Bogu i we mnie. Może to dziwne, ale nie denerwowałam się w dniu ślubu. Wszystko wypadło jakoś tak naturalnie - mój dom rodzinny, w którym odbyło się przyjęcie weselne, był przepełniony Bożą atmosferą - może dlatego, że nie było alkoholu? Albo dlatego, że była to pierwsza sobota miesiąca - dzień, w którym szczególnie rządzi Maryja?

     Stosujemy naturalne metody planowania rodziny, metodę objawowo-termiczną. Nie jest mi to obce - bo obserwacje prowadzę od 4 lat, więc nie jest to dla mnie żadne obciążenie, poza tym akceptujemy siebie całkowicie, także - albo lepiej - przede wszystkim swoją płciowość. Planujemy ciążę pod koniec tego roku, bo chciałabym urodzić nasze pierwsze dziecko po skończeniu studium, w którym się jeszcze uczę.

     Okres wstrzemięźliwości (w czasie płodnym) nie jest dla nas żadnym utrudnieniem (co to jest nawet dwa tygodnie w stosunku do 5 lat?). Poza tym miałam problemy zdrowotne, które wykluczały współżycie na kilka miesięcy. Okres czystości przedmałżeńskiej nauczył nas cierpliwości.

     Sfera intymna jest dla nas całkowicie nowym doświadczeniem. Wiemy, że jeszcze długa droga przed nami. Ale łączy nas z mężem tak mocna więź duchowa, że nawet w najbardziej intymnych chwilach, kiedy coś nam nie wychodzi, potrafimy się z tego śmiać, umiemy podejść do tego z dystansem.

     Jeszcze jedno: codziennie towarzyszy nam modlitwa, wspólna modlitwa - najczęściej jest to różaniec. Bez niej nie bylibyśmy w tym miejscu, w którym jesteśmy.


Agunia


Publikacja za zgodą redakcji

5-2007




   


Warto pokochać teściową Warto pokochać teściową
Jacek Pulikowski
Ten niezwykły poradnik pomoże Ci rozwinąć swoje relacje z teściami i rozwiązać dotychczasowe problemy. Niezwykle żywy język tej książki sprawi, że przeczytasz ją niemal jednym tchem... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 asia: 26.03.2013, 20:31
 nie wiem co zrobic pojawila sie i u nas pokusa rozstania ale w takim razie oddam swoj pierscionek matce częstochowskiej na pielgrzymce a slub jest planowany na sobote pierwsza miesiąca mam nadzije ze nie uda sie zlemu tego zepsuc
 Ewa: 05.11.2008, 13:41
 No i tak trzymać aż do śmierci.Szczęść Boże!
 Magda: 30.12.2007, 15:12
 M. też od razu pomyślałam pięknie...
 moni: 21.12.2007, 17:54
 jestem pod wrażeniem ...życzę powodzenia:)
 Paulina: 14.12.2007, 08:27
 Wspaniałe świadectwo! Dziękuję, że podzieliliście się nim z nami, szczęściem -tym prawdziwym,Bożym- trzeba się dzielić, by dawać innym siłę do tego, by lepiej żyć, by mieć siłę powstawać z upadków. Pozdrawiam!:)
 Monika: 12.12.2007, 23:08
 Matka Boża ofiarowuje nam potężną broń wymierzoną przeciwko szatanowi - te małe, pełne skupienia i kontemplacji paciorki. Każdy z nich to głos człowieka: "Mamo!"; to kolejny krok naprzód ku świętości :) ZPB i MMB
 Przemek z Torunia: 11.12.2007, 20:25
 Jestem wdzięczny za to wzruszające i umacniające w wierze świadectwo! Pozdrawiam
 ewa: 10.12.2007, 17:55
  Otrzymać od Boga DAR MIŁOŚCI LUDZKIEJ to Wielka Łaska...to Ludzkie Szczęście , którego NIC nie jest w stanie zastąpić...trzeba je osłaniać , chronić i pielęgnować...też z fantazją.. . Każda ludzka miłość której "doświadczam " patrząc na Innych- tych Kochających się Naprawdę wywołuje we mnie Radość i Uwielbienie a nade wszystko DZIĘKCZYNIENIE BOGU , że JĄ Miłość STWORZYŁ...!!!!!!!!!!!!!!!!
 M.: 09.12.2007, 23:03
 pieknie...
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej