Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Czy istnieje przeznaczenie?

     Czy istnieje przeznaczenie w miłości? Czy jest na tym świecie jeden, jedyny człowiek wskazany nam przez Boga i żaden inny? Czy tylko z tym jednym będziemy szczęśliwi? Jak rozeznać, że to już "ten"?

     Zdecydowanie nie ma przeznaczenia w ścisłym tego słowa znaczeniu. Człowiek ma rozum i wolną wolę, po to by rozeznawać i podejmować decyzje. Człowiek nie jest zdeterminowany przez okoliczności zewnętrzne, siłę wyższą czy wewnętrzny imperatyw pchający go do określonego działania, określonych wyborów. To nie jest tak, że Bóg określa szczegółowo naszą ścieżkę życia, planując z góry co będziemy robić i jakich wyborów dokonamy. Gdyby tak było to nie byłoby przestępców - Bóg przecież dla żadnego człowieka nie zaprogramował drogi zbrodni. To nawet nie jest tak, że Bóg wybiera jedną, jedyną, konkretną osobę na naszego partnera życiowego (i tu już słyszymy głosy sprzeciwu - zaraz to wyjaśnimy). Owszem, mówi się potocznie, że to "ten", "druga połówka", "jedyny" itp. I owszem - to ten, jedyny, wybrany przez nas w takich okolicznościach, w jakich dane nam było się znaleźć.

     Ale przecież często słyszymy, że ludzie są sobie przeznaczeni, że się znaleźli, że "takie było ich przeznaczenie". Czy to oznacza, że ci ludzie musieli związać się właśnie ze sobą? Że gdyby się nie spotkali to byliby samotni?

     Otóż wyobraźmy sobie, że z jakichś względów emigrujemy do Australii. Powiedzmy, że świetnie nauczyliśmy się języka, dostaliśmy tam pracę, no jednym słowem - zasymilowaliśmy się z miejscowymi. I nagle ktoś się nami interesuje. Z wzajemnością. Czy mamy mu odmówić tylko dlatego, że (jak nam się wydaje) w kraju ojczystym jest zapewne ten, którego mi Bóg przeznaczył? Czy może ten jedyny to właśnie ów Australijczyk a gdybyśmy zostali w kraju to nie mielibyśmy szansy go spotkać?

     A gdybyśmy jednak do tej Australii nie wyjechali, tylko rozważając taką możliwość, dokonując rozrachunku plusów i minusów wyjazdu ostatecznie zostali w kraju. I też nam się ktoś podoba. Czy to ten? No - niektórzy powiedzą- zapewne ten. To samo środowisko, kultura itp. No ale wtedy nie poznamy owego Australijczyka, którego poznalibyśmy wyjeżdżając...

     A gdyby trzeba było mieszkając w kraju przenieść się powiedzmy do Szczecina? To co, mamy nie wyjść za mąż, bo mój "jedyny" zapewne jest gdzieś w miejscowości lub okolicach, z których pochodzę?

     To nie jest tak, że jest jedna, jedyna droga w życiu każdego człowieka. Jest ich bardzo wiele i (uwaga!) wiele z nich jest zgodnych z wolą Bożą. Bóg nie określa jedynej właściwej, tak jak nie określa, że z tym a tym człowiekiem o tej i o tej godzinie tego roku w tym kościele mamy się związać sakramentem małżeństwa. Po co by nam wtedy była ta wolna wola? A jak trudno byłoby w nią "trafić"! Toż to by była udręka przez całe życie tak się zastanawiać czy ja robię to co Bóg dla mnie zaplanował czy nie?

     Bóg widzi naprzód, widzi nasze życie i widzi konsekwencje wyboru każdej drogi, każdej podjętej przez nas decyzji. Tych możliwości przed nami kładzie wiele, bardzo wiele, może nawet nieskończenie wiele??? (to już materia dla teologów). I nawet jeśli nam daje powołanie, jakieś określone powołanie to wcale nie znaczy, że jesteśmy tym tak zdeterminowani, że nie wolno nam wybrać nic innego (przeważnie jednak wtedy tak jest, że sami chcemy je wybrać, ale z przymusem to nie ma nic wspólnego). Jednak to tylko jedna z wielu dróg, którą Bóg przed nami kładzie - to jego zaproszenie i od nas zależy czy z niego skorzystamy czy nie. Mało tego, nawet wtedy gdybyśmy i rozeznali i najpierw chcieli je realizować ale potem z jakichś względów je odrzucili to też nic się nie dzieje. Może będziemy niespełnieni - tylko tyle. Ale nie mamy grzechu ani nie powinniśmy żyć w przeświadczeniu, że Bóg nas ukarze za nieposłuszeństwo. A takie przeświadczenie ma niestety czasami miejsce. Bo bywa nieraz, że kobieta w małżeństwie, z kilkorgiem dzieci cierpi niepotrzebnie, bo kiedyś tam po maturze odczuła pociąg do Karmelitanek, no ale później poznała Marka i wyszła za niego za mąż. Niby jest szczęśliwa, ale w głębi duszy czuje wyrzuty sumienia, bo może jednak powinna pójść do zakonu. I dręczy się tą myślą i dręczy a to całe jej nieszczęście z tego dręczenia wynika, nie z tego, że z Markiem jej źle, tylko, że ona już zgorzkniała i sztuczne wyrzuty sumienia ją zjadają. Albo dziewczyna wyszła za mąż ale cały czas się zastanawia czy z poprzednim chłopakiem nie byłoby jej lepiej? Czy tamten nie był jej "przeznaczeniem"? Ano byłoby lepiej albo i nie było, a teraz ma męża i nie czas na takie dywagacje.

     No wszystko dobrze, ale jednak wokół nas na pewno są ludzie, o których możemy powiedzieć, że Bóg zetknął ich ze sobą.

     Tak naprawdę Bóg zawsze to czyni. Jednakże nie narzuca Swojej woli. Daje możliwość, okoliczności, czasem faktycznie tych znaków daje więcej (i wtedy ludzie mówią: o, tak, to przeznaczenie), nieraz bardzo mało. Na pewno jest tak, że Bóg powoduje zetknięcie się ze sobą ludzi, których możemy wybrać na małżonka. No bo gdyby tego nie zrobił to jak możliwy byłby wybór? Owszem, może ktoś powiedzieć, że przecież niektórzy rozeznają źle lub wiążą się np. z człowiekiem żonatym - i co, Bóg tak chciał? Przecież ich ze sobą zetknął. A, tak, zetknął, tak jak to czyni z setkami osób w naszym życiu. Czy to oznacza, że każdy z nich jest potencjalnym kandydatem na małżonka? Na pewno nie. Jednak jeszcze raz powtórzymy - nie jest tak, że wśród osób, których Bóg nam daje poznać jest jeden właściwy i jeśli zgadniemy który - to będziemy szczęśliwi, a jak nie to pudło i mamy pecha na całe życie. No i świadomość, że jak się pomylimy to ta druga połówka od "prawdziwej miłości" będzie gdzieś istnieć bez nas. Bóg nie jest złośliwy. I dlatego dziękujmy Mu, że nie ma "jedynej słusznej" miłości.

     Jak w takim razie rozeznać?

     Ano właśnie Bóg nam po to dał rozum i wolną wolę, żebyśmy określili: czy ten ktoś nam się podoba? Czy jego sytuacja osobista pozwala na związanie się z nim? Czy jego światopogląd nam odpowiada? Czy odnajduję w nim cechy, które mi odpowiadają? Czy wyobrażam go sobie jako ojca moich dzieci? Czy widzę siebie jako jego żonę? I mnóstwo innych pytań. To są nasze drogowskazy. I na tej podstawie decydujemy się lub nie.

     I teraz: jeśli spośród tych wielu osób decydujemy się na tę jedną i kochamy ją tak, że pragniemy jej dobra, to dzięki rozeznaniu (rozum) i decyzji (wolna wola) wybieramy ją na małżonka. A jak już wybierzemy to ślubujemy jej miłość, wierność i uczciwość... i nie zastanawiamy się czy gdzieś ktoś byłby lepszy, bo my już mamy męża. Nie myślimy czy wystarczająco pragniemy tego dobra i czy nie będzie w życiu sytuacji, że byśmy dla kogoś tego dobra zapragnęli jeszcze bardziej. Wtedy nawet nie przychodzi nam do głowy, żeby się zastanawiać czy gdzieś indziej jest jeszcze jakaś miłość. Po prostu nas to nie obchodzi.

     A jeśli nawet się nie zdecydujemy związać z daną osobą a po latach widzimy, że może jednak trzeba było to absolutnie nie należy rozpaczać i twierdzić, że swoją szansę się przegapiło czy straciło. Bóg nie jest okrutny i widzi, że wtedy nie byliśmy w stanie (z jakichś względów) podjąć decyzji. A zatem tworzy nam nowe szanse.

     Dlatego jeszcze raz powtórzymy: nie ma czegoś takiego jak "przeznaczenie", nie ma ludzi sobie "przeznaczonych". Człowiek ma prawo wyboru i decydując się być z konkretną osobą czyni tak, ponieważ tego chce. Dlatego nie należy ufać żadnemu "przeznaczeniu". Ufać Bogu. Ufać, że On przygotował dla nas wiele wspaniałych możliwości. Modlić się o rozeznanie, o światło Ducha Św. która z nich byłaby dla nas najlepsza. Modlić się o dobrego męża lub żonę. I ufać, że Bóg w decydującej chwili da nam takie światło, że będziemy mogli podjąć świadomą, dobrą decyzję.

     WASZE LISTY

     Gosia, 28 lat: Przeczytałam to co piszecie o przeznaczeniu. Czy jednak Bóg zrobił mały wyjątek dla Sary i Tobiasza (księga Tobiasza 6, 18-19)?

     No właśnie. Co jednak z Tobiaszem i Sarą? Przecież Tobiaszowi anioł wprost mówi o Sarze, że jest dla niego przeznaczona. Czy zatem Bóg dla nich zrobił wyjątek czy może jednak czasem ingeruje wprost w ludzkie wybory?

     By dobrze zrozumieć fragment Biblii o Tobiaszu i Sarze należy wziąć pod uwagę wszystkie zasady czytania Biblii, tzn. nie czytanie dosłowne, tylko w kontekście historycznym, społecznym itp. Ponadto należy sięgnąć do oryginału i zobaczyć jakie słowo tam występuje i czy w przekładzie na język polski jest to rzeczywiście "przeznaczona". Bo nieraz jest tak, że dany wyraz nie ma polskiego odpowiednika i szuka się słowa najbardziej zbliżonego. Według nas "przeznaczenie" Sary Tobiaszowi należy rozumieć jako "danie" mu jej a nie jedyną możliwość. Niejako stworzenie szansy, dając jednocześnie wybór. Myślę, że Tobiasz tak też odebrał słowa anioła: jako szansę - w formie zachęty a nie rozkazu. Zauważmy, że Tobiasz przecież chciał dokonać tego wyboru, ponieważ pokochał Sarę. Gdyby tak nie było Bóg nie przymusiłby ich do czegoś wbrew ich woli, gdyż nie byli (tak jak i my nie jesteśmy) jedynie marionetkami w Jego ręku, ale tymi, których stworzył na Swój obraz i podobieństwo.


Kasia i Tomek


Redakcja portalu



      





Wasze komentarze:
 /: 13.10.2014, 00:22
 ale ciężki temat jak ktoś zakłada że jest przeznaczenie to zakłada istnienie siły wyższej. Z pewnością to jest tak, że jak już się rodzimy zbyt wiele rzeczy na początkowym etapie od nas nie zależy- płeć, gen, poziom intelektualny/pojemność mózgu etc..../mi się wydaje że człowiek który się już rodzi otrzymuje pewną swoistą interpretację rzeczywistości indywidualną tylko dla siebie bo stawiając 10 osób przed jakimś tam wyborem życiowym albo interpretacją danego faktu z życia każdy dokona innego doboru słów, min, przeżyć manifestowanych na zewnątrz i ukrytych do wewnątrz. Mi się wydaje że jest owe przeznaczenie bo nasz mózg prowadzi nas w pewne obszary samowolnie rozpoznając i segregując natężenie informacji i bodźców z zewnątrz. Świat jest uporządkowany zima wiosna ,lato , jesień to dla czego w sumie nasza ,,fortuna '' -los fatum miał by być zbudowany inaczej............... Ktoś powie tak nauka wiedza to jest to co jest bronią człowieka 21 wieku, ale w takich np afrykańskich narodach gdzie wielu ludzi traktowanych jest jak dzicz tylko jedna albo dwie jednostki na tysiąc mają taką charyzmatyczną siłę by zbudować inną rzeczywistość i zrobić krok milowy! ale............znowu żeby dokonać kroku milowego musi być do tego odpowiedni splot wydarzeń albo odpowiedni grunt. Jak dobre ziarno posiejemy na dobrej glebie plon będzie obfity, jak na słabej glebie plon będzie słaby ale ziarno musi być dobre i to jest fakt niepodważalny!ale znowu co to znaczy dobre? dobre dla kogo dla mnie? czy dobre dla osoby czytające? kto zweryfikuje to czy coś jest dobre?/a ktoś taki jest i być musi/ bo dobre nie znaczy najlepsze ?a co to znaczy najlepsze/co było pierwsze jajko czy kura?/to nie znaczy że nasza weryfikacja rzeczywistości jest dobra/ a może dobra na dany moment/ a jak ma się ten moment do wieczności?
 beata: 01.10.2014, 17:51
 ja wierze w przeznaczenie. bylismy z moim obecnym mezem parą przez 3 msce zaszlam ciaze i sie rozstalismy . spotkalismy sie gdy syn mial pol roku , od tego czasu bylo miedzy nami coraz lepiej duzo ludzi mieszalo miedzy nami ale chcielismy byc razem i jestesmy . od 2 lat szczesliwym malrzenstwem. Trzeba walczyc o kogos kogo sie kocha tylko musi byc do tego dwoje ludzi. jesli jednemu zalezy a drugiemu nie to nie warto walczyc..my walczylismy oboje i nadal bedziemy walczyc . zalujemy tylko ze sluchalismy ludzi z zewnatrz..bo juz dawno moglismy byc szczesliwa rodzina..
 Michal: 30.08.2014, 22:42
 Gdzies na ziemi jest dla was przeznaczona jakas osoba , Ja juz mam ja i sie ciesze z niej jak dziecko :)
 Maja: 27.08.2014, 21:42
 Każdy zastanawia się nad przeznaczeniem, bez względu na to czy jest, czy go nie ma. Chyba nie nam jest dane o tym rozstrzygać. Piszecie o różnych rzeczach, o miłościach spełnionych i niespełnionych. O tym jak się kochacie, i o tym jak się okłamujecie. Uwierzcie mi, że zamiast pamiętać o tym co sprawiło, że właśnie ta a nie inna osoba stała się w pewnym momencie najważniejszą w waszym życiu - szukamy, porównujemy, dociekamy, zapominamy w końcu o niej i o tej miłości, o tym wszystkim, co na początku było piękne... później pewnie stawało się rutyną, ale przez kogo? Przez nas. Szukamy ciągle wad w innych nie widząc swoich własnych. Zapominamy się a kiedy chcemy wrócić okazuje się, że jest za późno. A przecież coś nasze drogi połączyło, mogliśmy się w ogóle nie spotkać, ale czy chcielibyśmy się nie spotkać? Pomyślcie o tym póki jest na to czas, dopóki jest możliwość. I postawcie się z drugiej strony. Mi jest źle, ja się czuje skrzywdzony, niekochany, nieszanowany, niedoceniany, ale czy ta druga osoba jest przeze mnie kochana, szanowana, doceniana? Nigdy nie wiadomo kiedy nasz czas na ziemi się skończy...a gdyby jej czy jego właśnie dzisiaj zabrakło...?
 Stan: 19.08.2014, 18:45
 PRZEZNACZENIE istnieje. jeżeli ludzie są sobie przeznaczeni to będą ze sobą prędzej czy później nawet po wielu latach Bóg chodzi różnym drogami
 ola: 19.08.2014, 01:25
 Nieprawda nie zgadzam się przeznaczenie istnieje tylko ludzie je często omijają Bóg dał nam wolną wolę Ale już od początku stworzył dla nas tą jedna osobę Przeznaczenie już było od początku bo znaleźliśmy się w tym kraju w tej konkretnej rodzinie i to też nie przypadek nie ma ich skoro każdy włos na głowie jest policzony... tak jak Józef został przeznaczony Maryi Ale jeśli człowiek odrzuca ta opcje z różnych względów (szatan czuwa i psuje szyki) to Bóg daje inne opcje bo przecież chce naszego szczęścia ale ta następna albo następna osoba nie jest naszym Tobiaszem czy Sarą
 pawel: 28.07.2014, 23:00
 Witam,kocham pewna marzenke jakies 12lat a niejestesmy razem,czy jest mozliwe kogos kochac a niespedzac z nim czasu widziec tylko na zdjeciu.pomozcie!!!
 mika: 16.07.2014, 23:28
 mam 28lat nie mialam jeszcze chlopaka tak chyba jest mi pisane
 kramer: 11.07.2014, 09:48
 Paulina, ale on pewnie już o tobie nie myśli daj mu w końcu spokój bo jest szczęśliwy z inną
 paulina: 28.05.2014, 16:44
 poznalam kiedys chlopaka , o ktorym mysle wciaz .wyszam za maz za innego , Ciagle mecza mnie wspomnienia i pytanie dlaczego zesmy sie rozstali a bylismy tacy zakochani .pryslo nagle. Nieraz mysle o przeznaczeniu
 Kasia: 02.05.2014, 19:59
 Jak masz żonę to do niej wróć i zerwij kontakt z tą kobietą z dzieckiem. Niby na początku wydawać Ci się może, że będziesz szczęśliwy z nią, że ona jest inna niż Twoja żona. Na pewno jest inna, bo każdy jest inny ale nie będziesz z nią szczęśliwy, z Twoją żoną związał was sakrament małżeństwa. Nie uciekaj od problemów ale proś Boga o pomoc, żeby pomógł Ci uratować małżeństwo. Walcz o nie. Przecież wcześniej musiałeś kochać swoją żonę. Pan Bóg obdarzył was dzieckiem, które was potrzebuje. Dla dziecka wychowywanie się bez ojca jest kataklizmem. Nie poddawaj się walcz i proś Boga o pomoc, zbliż się do Boga niech was ratuje, On Ci na pewno pomoże tylko odwróć się od grzechu, od tej kobiety. Nie wybieraj śmierci- która jest życiem w grzechu ciężkim- tylko wybierz życie i zbawienie. W grzech wpaść jest łatwo, wyjść o wiele trudniej. Mój tato odszedł do młodszej kobiety z dzieckiem. Teraz widzę jak cierpi tylko nie chce się do tego przyznać. I prawdopodobnie jest szantażowany przez jej znajomych. Wybierz łaskę a nie grzech. To moje zdanie. Powodzenia, z Bogiem!
 kasu: 09.04.2014, 20:05
 Są ludzie, których uczucie jest tak silne, że nic nigdy ich nie rozdzieli, choć może być wiele takich okoliczności. Są ludzie, którzy po prostu nie mogą się ze sobą rozstać na zawsze, nie potrafią, bo kochają się za bardzo. I pomimo wielu problemów, oni i tak wracają do siebie. To znaczy tylko tyle, że po prostu to ten jedyny, ten nam przeznaczony. Nie zgadzam się z tym co jest wyżej napisane. Uważam, że Bóg ma plan. Chyba niektórzy wiedza o czym mówię, kiedy patrzą w oczy swoich bliskich i widzą w nim przyszłość...;)
 Julka: 06.04.2014, 20:57
 Piękny ten artykuł. Aczkolwiek osobiście bardzo chciałabym wierzyć w przeznaczenie, nadawałoby to większego sensu. 8 lat temu na internecie poznałam chłopaka , nigdy go nie spotkałam, ale kontakt dotrwał do dnia dzisiejszego... Pomógł mi przetrwać ciężkie chwile po rozstaniu z chłopakiem. Pokazał mi , że warto jest mieć pasje... Chciałabym wierzyć, że to ma dużo większy sens... :-)))
 Paulick89: 05.03.2014, 21:41
 Cześć Podoba mi się to co napisałaś ale zastanawia mnie jedno: "A jeśli nawet się nie zdecydujemy związać z daną osobą a po latach widzimy, że może jednak trzeba było to absolutnie nie należy rozpaczać i twierdzić, że swoją szansę się przegapiło czy straciło. Bóg nie jest okrutny i widzi, że wtedy nie byliśmy w stanie (z jakichś względów) podjąć decyzji. A zatem tworzy nam nowe szanse." skąd wiesz o takiej sytuacji czy w Twoim życiu bądź twoich bliskich coś takiego się zdarzyło ?? Dwa miesiące temu wróciłam zza granicy i poznałam tam jednego mężczyznę. Spodobaliśmy się sobie ale on ma kogoś. Zamiast porozmawiam z nim, ponieważ on podrywał mnie, o tej sytuacji i dowiedzieć się o co mu tak naprawdę chodzi to go zignorowałam. Teraz jestem w Polsce i strasznie tego żałuje i jakbym mogła cofnąć czas to bym odwzajemniła jego zaloty, porozmawiała z nim chociaż. Ten fragment daje mi małą nadzieje . Czy faktycznie tak może się zdarzyć, że Bóg da nam jakoś nowe możliwości? Pozdrawiam i wszystkiego najlepszego.
 nieznany: 28.02.2014, 02:56
 Jestem po slubie 4lata wyjerzdzalem za granice za praca teraz wyjechalem do innego kraju i poznalem kobiete z dzieckem cos iskrzy miedzy nami mowilem ze nie chce psuc malzenstwa mimo ze z zona sie nie dogadujemy od 2lat i sam nie wiem jakiego wyboru dokonac mam syna 2 letniego i bardzo go kocham ale cigle sa jakies klotnie o blachostki i wiem ze nie chce tak zyc co mam robic
 nieznany: 28.02.2014, 02:26
 Jestem po slubie 4lata wyjerzdzalem za granice za praca teraz wyjechalem do innego kraju i poznalem kobiete z dzieckem cos iskrzy miedzy nami mowilem ze nie chce psuc malzenstwa mimo ze z zona sie nie dogadujemy od 2lat i sam nie wiem jakiego wyboru dokonac mam syna 2 letniego i bardzo go kocham ale cigle sa jakies klotnie o blachostki i wiem ze nie chce tak zyc co mam robic
 joanna: 22.02.2014, 20:39
 Myślę,że równiez we współczesnym swiecie Bóg daje nam znaki dotyczące naszego przeznaczenia.Spotykamy kogoś pierwszy raz i czujemy że jest to ktoś kto w naszym żyćiu będzie bardzo wiele znaczył a nawet zostanie naszym mężem czy też żoną.Ale wybór ostateczny zawsze zależy od nas
 raven...: 08.02.2014, 21:12
 blizsze mi to co czuje niz medrca szkielko i oko...
 ja,x.: 08.01.2014, 10:17
 ... odnalezlismy sie ,pokochalismy lecz to nie bylo z Bozej woli ,nie ta droga ,ktora miala nas polaczyc .stala sie ,,slepa uliczka,, z ktorej trudno bylo wowczas wyjsc na droge wlasciwa. gdy zbladzimy i wejdziemy na droge, ktora nie podoba sie naszemu Panu Bogu Cierpimy,b cierpimy i dochodzi do naszej woli, ze to nie byla ,,ta ,wlasciwa droga,,
 Marcin: 05.01.2014, 06:08
 Czyn rodzi zwyczaj ,zwyczaj rodzi charakter a charakter rodzi los
 
(1) [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10]


Autor

Treść




[ Powrót ]
Daj plusika:
[ Strona główna ] Drukuj Wyślij
Trudna miłość. Jak pokonać kryzys? Trudna miłość. Jak pokonać kryzys?
Tonino Cantelmi, Rachele Barchiesi
Dlaczego zbudowanie stałych i silnych związków uczuciowych wydaje się dzisiaj bardzo trudne czy wręcz niemożliwe? Jakie są przyczyny kryzysu panującego w relacjach międzyludzkich? Autorzy niniejszej książki starają się ukazać te przyczyny. Chcą pomóc Czytelnikowi, zwłaszcza młodemu, w budowaniu trwałych relacji z innymi ludźmi.... » zobacz więcej
Zakochanie… i co dalej? Zakochanie… i co dalej?
Jacek Pulikowski
Książka ta jest pierwszym krokiem do szczęśliwego małżeństwa. Pomyśl o radosnym czasie zakochania, chodzenia ze sobą, narzeczeństwa i nie zmarnuj go! Wykorzystaj cenne wskazówki autora dla dobra twojego i przyszłego współmałżonka... » zobacz więcej
O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2013 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej