Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki



Adoracja
Najświętszego
Sakramentu

Modlitwa adoracji

     Adoracja eucharystyczna

     Gdy w środowisku katolickim mówi się o adoracji, spontanicznie i słusznie myślimy o adoracji Najświętszego Sakramentu. Rzeczywiście - wszystko, co powiedzieliśmy dotychczas o adoracji, dotyczy specjalnie Eucharystii. Ona jest źródłem i uprzywilejowanym miejscem wszelkiej adoracji, bo jest dla Kościoła ziemskiego i w porządku wiary, sakramentem rzeczywistej obecności Chrystusa, Syna Bożego, w pełni Jego Bóstwa i w pełnej prawdzie Jego cielesnego człowieczeństwa.

     Jeśli adorować, znaczy czcić Boga z miłością, szacunkiem i dziękczynieniem w miejscu Jego obecności, w Jego wspaniałości i w całym Jego dziele zbawienia (patrz adoracja w Apokalipsie) - to Eucharystia jest celebracją adoracji w pełnym tego słowa znaczeniu. Apostołowie i ci, którzy zbliżali się do Jezusa, adorowali w Nim Tego, w którym mieszka cała pełnia: Bóstwo, na sposób ciała (Kol 2,9).

     Eucharystia jest odtąd sakramentem cielesnej obecności Syna Bożego pośród nas i naszym zadaniem jest tam Go adorować w najmocniejszym tego słowa znaczeniu. Adorujemy Tego, w którym, poprzez którego, i dla którego wszystko się stało; adorujemy Słowo Boże, które przybyło w naszym ciele.

     Tak, wszystko na wysokościach niebieskich, na ziemi i w piekle musi ugiąć kolano na imię Jezusa (zob. Fil 2,10), bo wszystko jest Jemu poddane. On się uniżył, stając się podobnym do ludzi, ogołocił się, aż do śmierci na krzyżu.

     W Eucharystii adorujemy Zbawiciela świata, Baranka, który nabył Bogu krwią swoją ludzi z każdego pokolenia, języka, ludu i narodu (Ap 5,9).

     Sakrament Syna Bożego, który dla nas cierpiał - Eucharystia, uobecnia nam sakramentalnie całą tajemnicę zbawienia. "Każdego dnia - mówi modlitwa nad darami z Mszy Świętej Wielkiego Czwartku - kiedy jest sprawowana ta ofiara, uobecnia się dzieło naszego zbawienia" (por. 1 Kol 11,26). W tej ofierze zamiar Pana wypełnia się w najwyższym stopniu, w sposób ostateczny i definitywny, mimo że teraz nie widzimy jeszcze, aby wszystko było Mu poddane (Hbr 2,8), że wszystko w Nim się zawiera. Wielka jest tajemnica wiary, w której adorujemy Zbawiciela świata, Pana końca czasów, centrum i pełnię całego stworzonego świata, naszego prawdziwego Boga, który przybrał nasze ludzkie ciało.

     Celebracja Eucharystii sprawia również, że oczekujemy i przyśpieszamy przyjście Pana: błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa (Tt 2,13). Eucharystia przedłuża w ten sposób adorację Jezusa przez Apostołów w Jego Wniebowstąpieniu (zob. Łk 24,50-51). Błogosławiąc swoich bliskich, objawia się On tam jako Arcykapłan dóbr przyszłych (Hbr 9,11), który, wywyższony ponad niebiosa (zob. Hbr 7,26) ukaże się po raz drugi (zob. Hbr 9,28). Przyjdzie tak samo, jak odszedł (Dz 1,11), czyli jako Syn otoczony chwałą i Władca. Adoracja eucharystyczna jest naprawdę miejscem wołania przez Kościół "Przyjdź", które rozpoczęło się w dniu wniebowstąpienia, a skończy się, gdy jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć... A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich (1 Kor 15,26-28).

     Wszelka adoracja przechodzi poprzez Chrystusa

     Celebracja i sakramentalna obecność wszystkich tajemnic Chrystusa - Eucharystia, jest w sposób całkowicie jedyny i najwyższy celebracją poddania się Jezusa Ojcu. Słowo stało się ciałem, cierpiało dla nas, stało się Eucharystią, ponieważ poddało się we wszystkim planowi miłości Ojca (...).

     Oto idę, (...) abym spełniał Twoją wolę (Hbr 10,7). Taka jest cała tajemnica ofiary Chrystusa. Na końcu swego życia dokonuje jeszcze aktu doskonałej adoracji mówiąc: Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego (Łk 23,46). Całe dzieło Syna, poprzez Jego pełne miłości posłuszeństwo, ma na celu uwielbić Ojca, ukazać Jego chwałę, umożliwić cudowne objawienie dobroci i miłości Boga (...)

     List do Hebrajczyków jest wielkim tekstem teologicznym o adoracji Jezusa, który stał się doskonałym czcicielem poprzez cierpienie. Nie chodzi o doskonałość moralną - Jezus był bez grzechu - ale o doskonałość w sensie wypełnienia, ostatecznego zakończenia. Wszystko wypełniło się poprzez Niego, z Nim i w Nim. To dlatego nie możemy wejść w prawdziwą adorację inaczej, jak poprzez wejście w komunię z Jedynym Synem, czcząc Go równocześnie jako Boga i adorując wraz z Nim - doskonałym człowiekiem. Każda adoracja przechodzi poprzez Chrystusa i w Nim znajduje swoje wypełnienie. Trzeba nam adorować Jezusa w każdym tabernakulum świata, za każdym razem, kiedy przechodzimy obok kościoła, jak wciąż zalecał proboszcz z Ars. "Kiedy obudzicie się w nocy - mówił - przenieście się szybko duchem przed tabernakulum". Kiedy św. Franciszek Salezy lub św. Benedykt Labre zastawali kościół zamknięty, klękali i modlili się pod drzwiami.

     Tymczasem jest jeszcze inny wymiar adoracji. Adoracja nie jest tylko osobistą postawą, nawet jeżeli jest głównie sprawą duchową osoby. To postawa całego Kościoła, który, ponieważ pozostaje zjednoczony z Chrystusem, uwielbia Go i uwielbia Ojca wraz z Nim, adoruje w imieniu całej ludzkości. Kiedy adorujemy wraz z innymi, jest to - jak wierzę - szczególna łaska. To nie tylko łaska Kościoła, ale też pewien rodzaj pomnożenia ducha adoracji, który na nas spoczywa. Potrzebujemy tego, by się gromadzić jako ciało na wspólnej adoracji, gdzie obecność Pana jest jak gdyby wzmożona.

     Owoce adoracji

     Pierwszym owocem adoracji w życiu jest najpierw wzrost nadprzyrodzonej wiary. Aby adorować, trzeba czynić akty wiary. Nie czujemy obecności Pana, nie widzimy Go. Aby adorować biały, okrągły kawałek chleba, trzeba naprawdę oprzeć się na słowie Chrystusa, które jest prawdą i nie oszukuje nas, mówiąc To jest Ciało Moje (Mk 14,22). Wzrastając w tym akcie wiary, tzn. w uznaniu tego, kim Bóg jest i co robi, dochodzimy do wiary coraz większej, bardziej oczyszczonej i rozumnej.

     Adoracja odkrywa przed nami nowe światło, coraz bardziej wypełnione tajemnicą. Oczyszcza inteligencję, daje większą jasność, nawet w sprawach konkretnego życia, w problemach, które zdają się nie mieć nic wspólnego z Eucharystią - po prostu dlatego, że wszystko upraszcza, stawiając nas wobec ostatecznej rzeczywistości.

     Na dodatek, nawet jeśli nie potrafimy tego udowodnić, wiemy dobrze, że adoracja prowadzi nas do współczucia i miłości. Jeżeli w Eucharystii adorujemy naprawdę Pana, który cierpiał, Pana, który był doświadczony każdą z naszych słabości, który przyszedł, by współczuć, wybawiać, uzdrawiać, by uwolnić więźniów, nie możemy nie czynić jak On i stopniowo wchodzimy we współczucie. Adorując stajemy się coraz bardziej podobni do Niego. I wzajemnie - współczucie, służba innym, zetknięcie się z ludzką nędzą fizyczną, moralną, duchową itd., odsyła nas do adoracji. Ten dwustronny ruch - od adoracji do współczucia i od współczucia do adoracji wspaniale ukazuje Matka Teresa, Misjonarki Miłości i wiele innych zgromadzeń oddanych równocześnie adoracji i służbie potrzebującym.

     Adoracja eucharystyczna przemieni całe nasze życie przez tę osobistą, całkowitą bliskość z Panem. Jezus obecny w tym sakramencie przychodzi, by mieszkać w nas i pośród, nas. Jego obecność przemienia nas i ożywia. Powoli życie i uczucia Chrystusa stają się naszymi, abyśmy mogli w prawdzie powiedzieć: Teraz już nie ja żyję, ale żyje we mnie Chrystus (Ga 2,20).

     Adoracja będzie nas także uwalniać i uzdrawiać, bo to przecież ten sam Jezus, który przyszedł uwolnić więźniów, przywrócić wzrok niewidomym, który przeszedł przez ziemię dobrze czyniąc, jest osobiście obecny w Eucharystii.

     Adoracja daje nam bardziej współpracować w dziele zbawienia, bo adorujemy Adorującego, który naprawia wszelkie zniewagi, wszelkie bałwochwalstwo, wszelki grzech świata popełniony przeciwko Ojcu Światłości. Gdy przed Komunią słyszymy "Oto Baranek Boży...", wierzmy, adorujmy z wiarą Tego, który poprzez swą jedyną Adorację niesie i gładzi grzech świata. Gdy poświęcacie czas na adorację i zdaje się wam, że nic nie robicie, możecie uczestniczyć w zbawieniu świata jednocząc się z Chrystusem Zbawicielem.

     Adoracja przygotowuje nas również do życia wiecznego, bo w Eucharystii adorujemy Tego, który chodził drogami Galilei, cierpiał za nas, zmartwychwstał i żyje w niebie - Tego samego, którego ujrzymy w chwale, którego widok będzie naszym wiecznym nasyceniem. Adoracja przygotowuje nas do tego w sposób tajemniczy, bo poprzez wiarę daje nam widzieć Niewidzialnego, dotknąć Niezmiennego. Przygotowujemy się do tego, by Go widzieć i być nasyconymi Jego wspaniałością, bo adoracja będzie nasyceniem. Jeżeli teraz adorujemy w wierze, w ciemności, to wtedy będziemy twarzą w twarz z pełnią Życia i Światłości. Jedną z najgłębszych tragedii współczesnego świata jest to, że nie oczekuje on już wiecznego szczęścia, jest kompletnie zblazowany, właśnie dlatego, że stworzył sobie bożków nie chcąc czekać, by otrzymać z innych rąk swe szczęście.

     Podsumowując chciałbym poruszyć ostatni aspekt adoracji, bez którego wszystko, co dotychczas powiedzieliśmy, byłoby niepełne. Właściwością adoracji eucharystycznej jest zanurzenie nas w tajemnicy Trójcy. Chrystus, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę (Hbr 9,14), ofiarowuje nas wraz z sobą, w tym samym Duchu Świętym. Upodobanie, odpoczynek Ojca w swym Synu i w nas, to również Duch Święty.

     Ponieważ Ojciec chce mieć czcicieli w Duchu i w prawdzie, szuka obrazu, upodobnienia do swego Syna na ziemi, aby móc objawić swój dar miłosierdzia i spocząć tam. Tak jak ogień, który wciąż pragnie się rozszerzać, miłość nie może zatrzymać się na sobie. Potrzebuje nie tyle rozlać się szeroko, co dawać się przyciągając do siebie; nie można niczego dodać do pełni Boga, a tymczasem Jego miłość nie może ograniczyć się do Niego samego; On chce, by inne byty miały udział we wspaniałości i nieskończonej pełni, którymi jest. Dlatego szuka czcicieli w Duchu i prawdzie. Prośmy Pana, byśmy każdego dnia choć trochę bardziej się nimi stawali. Stając się czcicielami Boga, ujrzymy Jego chwałę i zostaniemy nią przemienieni, a także przemienimy świat przyciągając go do Boga.


O. Albert-Marie de Monleon, Il est vivant
Przeł. Agnieszka Homan




Nabożeństwa Eucharystyczne Nabożeństwa Eucharystyczne
Anna Matusiak
Zawarte tu propozycje nabożeństw eucharystycznych można wykorzystać zarówno w czasie Godziny świętej, adoracji w pierwszy piątek czy w pierwszą niedzielę miesiąca, jak i w czasie całonocnych czuwań przed Najświętszym Sakramentem... » zobacz więcej



Wasze komentarze:
 Bogu wiadoma: 14.06.2009, 21:50
 Jezu mój kochany... ulżyj moim cierpieniom i rozterkom..., proszę., daj siły do wiary, że jesteś ze mną pomimo moich grzechów. Wiem, że ostatnio nie postepowałam tak jak twoje dziecko, dalam się oszukać, mało brakowało abym straciła glowę dla innego człowieka, a ja muszę być wierna swym ślubom i Tobie w mym życiu. Nadal nie rozumiem tego wszystkiego, o co chodzi, czy miałam tego doświadczyć? Czy ten ktoś może być moim przyjacielem, czy nigdy nim nie był? Pomóż mi przez to przejść, po ludzku to jestem przegrana, tylko Ty mi pozostałeś Panie, tylko Ty i chcę się Ciebie uchwycić, jak kobieta w tłumie Twego płaszcza, prosząc o uzdrowienie duszy, sumienia, pamięci, serca, wszystkiego co mnie od Ciebie odciągnęło. Jezu proszę wybacz i przygarnij, błagam...
 Sylwia: 11.06.2009, 17:09
 Jezu, błagam Cię przemień mnie, abym już niekogo nie raniła, ale bym nisoła ludziom twoją miłość i śwtatło. ulecz rany mojej rodziny- męża, syna, moje, rodziców, brata i jego dzieci i byłej żony, kamila, babci, cioci. Proszę Cię ulecz rany naszych małżeństw, mojego małżeństwa. Wszystko to, co zabijało nas i nasze dusze. Ulecz nasz egoizm, w w to miejsce daj nam Twoją Świętą miłość. błagam przemień oddalenie w jedność, która przechodzi wszelkie wyobrażenie- jedność fizyczną, psychiczną i duchową. Proszę Ci w wiadomej Ci sprawie. Proszę otwórz nasze serca na sibie, szczególnie Piotrka, który jest taki samotny. ja też jestem samotna, ulecz nasz ból, zwróć nas znowu ku sobie, ale tym razem prawdziwie, zapominając o sobie samym i oddając się sobie całkowicie- na wzór Trójcy Przenajświętszej. Wiem, że ciągle wszystko psuję przez swój egoizm, pychę, próżność i egocentryzm. Dlatego błagam, przemieniaj mnie, Zyj Ty we mnie, tylko w Tobie i Maryi pokładam swą nadzieję. Jezu ulecz nas przez zasługi twoich Świętych Ran, na chwałę Bożą i dla naszego dobra. Nawróć nasze serca całkowicie ku Tobie. Niech będzie wszystko oparte na skale, na Tobie. Błagam o ten cud dla naszej całej rodziny, dla naszego małżeństwa, błagam za syna i o potzrebne łaski dla nas rodziców. Spraw, abyśmy go kochali tak jak Ty chcesz, abyśmy kochali swoje dzieci. Proszę o to wszystko przez Niepokalane Serce Maryi i wstawiennictwo Św. Rity, Św. Ojca Pio, Św. Archanioła Michała i wszystkich świętych.
 Maria: 06.06.2009, 01:49
 Panie Jezu utajony w Najświętszym Sakramencie,chcę Cię gorąco przeprosić za dokonanie aborcji przed klkunastu laty,Jezu wybacz mi i okaż mi miłosierdzie.Proszę zbaw duszę tego niewinnego dzieciątka.
 Asia: 04.06.2009, 20:34
 Panie Jezu do Ciebie sie uciekam!pomoz odnowic milosc ktora stracilam.Milosc bez ktorej nie potrafie zyc.Panie Ty ktory uczysz milowac pomoz mi!JEZU UFAM TOBIE!Ukarz mi Swoje Milosierdzie
 matka: 03.06.2009, 19:57
 Jezu uslysz moje wolanie jestem w rozpaczy z powodu mego doroslego syna Jaroslawa panie TY znasz moje pragnienie co do niego ja jestem bardzo zmenczona ta sytuacja wolam zrob z nim Panie co uwazsz Tobie oddaje ten problem JEZU ufam tobie
 Basia: 01.06.2009, 08:18
 Panie Jezu ukryty w Najswietszym Sakramiencie prosze Cie o uzdrowienie moich rozterek duchowych...
 Marta: 13.05.2009, 22:37
 Miłosierny Panie dziękuję za wszelką chęc do życia ,proszę oświecaj mój umysł ,żebym pokonała wszelkie trudności związane z nauką i kroczyła dalej Twoją drogą .
 bratek: 04.05.2009, 00:47
 Staję jak niema Panie przed Twoim Świętym Obliczem...czasem słów mi brakuje...Dziekuję za wszystkie dary i łaski, przepraszam za popełnione grzechy. Dziękuję za to, że przychodzisz do mnie, że mnie nie potępiasz, dziekuję za Twoją Miłość aż po Krzyż, za Twoje Święte Rany, za to, że mi przebaczasz. Zanoszę w pokorze moje prośby, dziękczynienia i błagania, zanoszę podziękowania, proszę o nawrócenie grzeszników, o to abym umiała pełnić Twoją wolę, o to bym umiała pokutować i być na zawsze Twoją! Wielbię Ciebie Eucharystyczny Panie! Wielbię Cię Jezu!
 Piotr: 28.04.2009, 21:03
 JEZU oddaję Ci swoją duszę i ciało Tylko TOBIE Teraz i na wieki
 Janina : 19.04.2009, 18:43
 Jezu,jestem Twoją na zawsze.
 Katarzyna: 10.04.2009, 19:04
 Panie Jezu, dziś Wielki Piątek. Bądź przy mnie i pomóż, bym wytrwała przy Tobie. Pomóź wszystkim, którzy potrzebują Twojej łaski. Jesteś moim Panem
 zona: 06.04.2009, 14:50
 prosze cie jezu wlej we mnie nadzieje na lepsze jutro pomoz mi abym z mezem znalazla prace wybaw nas z klopotow i smutku tak blagam cie z nadzieja ze wkoncu nas wysluchasz i nasze zycie odmienisz na lepsze bog zaplac
 celin: 28.03.2009, 15:20
 dziękuje za wszystko za fajna prace za druga może fajną pracę, za męża dobrego za pieniądze za radość za sens życia
 Anna: 22.03.2009, 19:06
 Panie Jezu oddaję Ci siebie wszystkie sprawy drogie mojemu sercu. Ulecz moją duszę, pomóż wypełniać wole Bożą
 GG: 09.03.2009, 16:57
 Panie Jezu Chryste, Zbawicielu i Królu życia mojego. Ty widzisz i znasz moje serce, Ty utrzymujesz mnie kiedy się chwieję. Wlewasz we mnie nadzieję, kiedy ja jej już nie widzę. Nawróciłeś mnie do siebie ze swej grzesznej drogi i dałeś mi poznać Miłosierdzie twoje. Niemniej to nie koniec mojej drogi. Muszę się wyzbyć tego wszystkiego, co przez lata zasłoniło mi Ciebie. O Jezu, naucz mnie wybaczać sobie i innym i wypal mnie tak, byś został tylko TY. Bądź wysławiony za to wszystko co uczyniłeś. Wiem, że mnie nie zostawisz i pomożesz przezwyciężyć moje słabości. Amen Pragnę też gorąco prosić Was o modlitwę za Dominika, Dawida i mnie, bo wszyscy mieliśmy trudne dzieciństwo, a teraz musimy walczyć ze swoimi słabościami. Obiecuję modlić się za wszystkich odwiedzających tę stronę. Szczęść Boże.
 Sosnowiczanka: 07.03.2009, 13:09
 W Sosnowcu w p. św. Jacka na Dańdówce co piątek ok. 18.30 ma miejsce Adoracja Najświetszego Sakramentu. Gasną światła, cisza i mamy czas tylko dla Niego...zapraszamy!!!
 Marcin: 05.03.2009, 18:28
 Kochani, błagam was o modlitwę za 16 - letnią dziewczynę, która właśnie zachorowała na stwardnienie rozsiane i jest już na zaawansowanym stopniu choroby! Błagam i z góry dziękuję. Panie w Najświętszym Sakramencie ukryty, uzdrow ją, proszę!
 Zdzisława: 03.03.2009, 16:59
 Jezu umiłowany ukryty w Najświętszym Sakramencie błagam o ratunek dla moich dzieci. Proszę o uzdrowienie córki z nieuleczalnej choroby, o dar potomstwa dla syna i synowej,umocnij naszą wiarę. Proszę o otwarcie naszych serc, niech Twoje ZMARTWYCHWSTANIE dokona się w naszych sercach.Obdarz nas żywą wiarą
 T.Sz.: 03.03.2009, 04:45
 Panie Jezu ukryty w Najswietszym Sakramencie pragne Ci podziekowac za wszelkie laski,jakimi obdarowujesz mnie kazdego dnia...dziekuje Ci za opieke nad moja rodzina i prosze o dalsze prowadzenie na trudnych drogach mojego zycia,abym idac mogla zbierac owoce tej wedrowki w postaci czynow ,ktore podobaja sie Tobie Panie i abym miala sily poslugiwac innym potrzebujacym wsparcia duchowego...kieruj mna i wskazuj ,ktora z tych zawilych sciezek mam wybrac,oddje Ci sie bez reszty...niech sie spelni wola Twoja Panie!
 janina: 02.03.2009, 14:04
 Panie polecam Twemu Boskiemu sercu i miłosierdziu wszystkie moje sprawy osobiste ,trudne sprawy moich najbliższych. Ty je Panie znasz dlatego proszę pomóż aby w przeciwnościach losu nie zatracić godności dziecka Bożego . Spraw aby wszystkie trudne sprawy były rozwiązywane zgodnie z Twoja wolą . Dziękujemy za Matkę Twoją ,którą nam dałeś na powierniczkę i która w naszym imieniu wstawia się za Twoim pośrednictwem do Boga Ojca i uprasza potrzebne dla nas łaski . Jezu Miłosierny przebacz nam nasze grzechy ,które codziennie popełniamy świadomie i nieświadomie wbijając kolejne gwoździe w twoje zranione ciało .
 
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] (40) [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55]


Autor

Treść




[ Powrót ]
Daj plusika:
[ Strona główna ]
Miłość czy MIŁOŚĆ? Czyli sztuka chodzenia ze sobą Miłość czy MIŁOŚĆ? Czyli sztuka chodzenia ze sobą
Katarzyna Jarosz, Tomasz Jarosz
Jest tak wiele pytań na temat miłości, które zadajesz sobie codziennie. Czy czasami masz wrażenie, że te pytania są bez odpowiedzi? Mamy dla Ciebie rozwiązanie... » zobacz więcej
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2015 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej