Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Różaniec

"Różaniec jest zawsze moją
ulubioną modlitwą"

- Jan Paweł II

Różaniec jest najpotężniejszą
bronią, jaką możemy się
bronić na polu walki.

- Siostra Łucja z Fatimy

Z dziejów modlitwy różańcowej

      Modlitwa różańcowa w tej formie, w jakiej jest dzisiaj powszechnie znana i praktykowana, została ustanowiona przez papieża św. Piusa V, dominikanina, w liście apostolskim Consueverunt Romani Pontifices ogłoszonym 17 września 1569 roku. Moment ten poprzedził długi, bo trwający blisko osiem stuleci, okres rozwoju poszczególnych jej elementów, które wyrosły z różnych form pobożności wieków średnich.

     Za twórcę różańca uważano do niedawna św. Dominika Guzmana (1170-1221), założyciela Zakonu Kaznodziejskiego. Pogląd ten wyrażany był w hasłach encyklopedycznych, a także w dokumentach papieskich.

     Współcześni historycy różańca zakwestionowali autorstwo św. Dominika. Zasadniczym powodem był brak jakichkolwiek materiałów źródłowych, które pozwoliłyby uznać go za twórcę różańca. Sam św. Dominik nie pozostawił bowiem żadnych pism, a ponadto żaden z pierwszych siedmiu jego biografów nie uczynił najmniejszej aluzji odnośnie do odkrycia, czy choćby praktykowania przez niego modlitwy różańcowej. Znamienny jest także brak takiej aluzji na jego nagrobku w Bolonii . Brak też śladów w ikonografii dominikańskiej z XIII i XIV wieku . Nowsze badania nad dziejami tej modlitwy wykazały ponadto, że niektóre jej elementy ukształtowały się już przed św. Dominikiem, inne natomiast doszły w kilka dziesięcioleci czy nawet stuleci po jego śmierci. Wykazały one również, że powstanie różańca wiąże się z Psałterzem czyli z modlitwą liturgiczną Kościoła.

     Papież Paweł VI opierając się na tych badaniach odstąpił od wielowiekowej tradycji i w Adhortacji Apostolskiej Marialis cultus, uznał różaniec za "latorośl, która wyrosła z czcigodnego pnia świętej liturgii" . Pierwotna forma różańca powstała bowiem jako modlitwa zastępcza, którą nie znający łaciny bracia zakonni (fratres laici, illiterati) lub świeccy mogli odmawiać zamiast psalmów.

     Punktem wyjścia w rozwoju wstępnych form modlitwy różańcowej była praktyka odmawiania 50 lub 150 psalmów. Już na przełomie VIII i IX wieku w klasztorach benedyktyńskich St. Gallen (Szwajcaria) i Reichenau (Niemcy Płd.) reguły nakazywały, aby bracia odmawiali za każdego zmarłego współczłonka klasztoru 50 psalmów. Odmówienie jednej, dwóch lub trzech pięćdziesiątek psalmów przewidywały także średniowieczne księgi pokutne jako zadośćuczynienie po spowiedzi.

     Ten rodzaj modlitwy nie był jednak dla wszystkich dostępny, gdyż wymagał odpowiedniego wykształcenia, przede wszystkim zaś znajomości łaciny i umiejętności czytania, która wówczas nie była powszechna. Wymagał też posiadania tekstu psalmów. Ze względu na tych, którzy tych warunków nie spełniali, wprowadzono z czasem możliwość zamiany psalmów na taką samą liczbę Ojcze nasz. Seria 150 Ojcze nasz, odpowiadająca liczbie wszystkich psalmów, tworzyła Psałterz, który stał się jedną z wstępnych form modlitwy różańcowej. Odmawiano go w całości lub tylko jedną pięćdziesiątkę. Modlitwie tej towarzyszyły określone praktyki pokutne, te same, które stosowano przy odmawianiu psalmów: pokłony, przyklęknięcia, padanie krzyżem, wznoszenie ramion ("modlitwa gestów").

     W połowie IX wieku, za papieża Leona IV, Psałterz ten musiał być już szerzej praktykowany, skoro jemu właśnie zostało przypisane odniesione wówczas zwycięstwo nad Saracenami pod Rzymem.

     Inną modlitwą, ze której wykształciła się warstwa słowna różańca był Psałterz Maryi Panny złożony ze 150 Zdrowaś Maryjo. Powstał on w I połowie XIII wieku, kiedy Zdrowaś Maryjo należało już, głównie dzięki działalności św. Dominika, do modlitw powszechnie znanych i lubianych. Było to jednak jeszcze tzw. krótkie Zdrowaś zawierające wyłącznie Pozdrowienie Anielskie (Łk 1,28) oraz pozdrowienie św. Elżbiety (Łk 1,41). Imię "Jezus" (lub "Jezus Chrystus") dodane zostało bowiem dopiero u schyłku XIV wieku, a końcową modlitwę błagalną ("Święta Maryjo") dołączono na przełomie XV i XVI wieku.

     Psałterz ten był wynikiem połączenia praktyki wielokrotnego powtarzania Zdrowaś Maryjo z "systemem pięćdziesiątkowym" Psalmów Dawida (50, 150 razy albo wielokrotności tych liczb). Sama zaś praktyka powtarzania Zdrowaś Maryjo pojawiła się wiele wieków wcześniej jako wyraz dążenia do modlitwy nieustannej i nieustannego trwania w Bożej obecności.

     Litanijne powtarzanie 150 Zdrowaś Maryjo składających się na Psałterz Maryi Panny następowało w rytmie oddechu i powiązane było zazwyczaj ze wspomnianą już "modlitwą gestów".

     Odmówienie odpowiedniej liczby pacierzy ułatwiały specjalne sznury modlitewne, prototypy dzisiejszych różańców. Najstarsze z nich służyły jednak do liczenia Ojcze nasz, a nie Zdrowaś Maryjo, jak można byłoby sądzić. Do dziś zaułek w pobliżu londyńskiej katedry św. Pawła, przy którym zamieszkiwali rzemieślnicy wytwarzający sznury do liczenia modlitw, nosi nazwę Paternoster Row, pochodzącą od nazwy modlitwy i zarazem od nazwy owych sznurów.

     Pod koniec XII wieku przyjął się zwyczaj odmawiania obok siebie, jako całości, Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo. Obie te modlitwy, występujące niekiedy łącznie z Wierzę w Boga, zawierały bowiem skrót najistotniejszych prawd wiary. Zwyczaj ten doprowadził pod koniec XTV wieku do powstania nowej formy Psałterza złożonego z 15 Ojcze nasz i 150 Zdrowaś Maryjo, który stanowił swojego rodzaju syntezę obu wcześniejszych wersji. Modlitwy Ojcze nasz poprzedzały w nim poszczególne dziesiątki Zdrowaś Maryjo, co znacznie ułatwiało ich odliczanie, a zarazem wniosło do Psałterza pewne urozmaicenie. Ta nowa forma Psałterza, wraz z podziałem na dziesiątki, jest według jednych autorów dziełem Heinricha Eghera z Kalkaru nad dolnym Renem (1328-1408), według innych zaś zrodziła się w XIV wieku w Anglii, skąd przez Flandrię została przeniesiona do innych krajów Europy.

     Oprócz psałterzy, z których wykształciła się warstwa słowna modlitwy różańcowej, pojawiły się także psałterze będące pierwowzorem dla jego warstwy medytacyjnej, to znaczy dla tajemnic i ich rozważania. W XIII wieku zaczęły powstawać psałterze złożone ze 150 pochwał Jezusa Chrystusa (Psalterium Domini Nostri Jesu Christi) lub z tej samej liczby pochwał Błogosławionej Dziewicy Maryi (Psalterium Beatae Mariae Virginis). Każda z tych pochwał miała formę rymowanej strofy i rozpoczynała się od tego samego słowa: Ave, Salve lub Gaudę . Do wykształcenia się tajemnic różańcowych, oprócz wymienionych psałterzy pochwalnych, przyczyniły się także rozwijające się w XIII i XIV wieku medytacje radości i smutków Najświętszej Maryi Panny oraz maryjne Abecedaria, czyli poematy o życiu Maryi, w których poszczególne wiersze lub strofy rozpoczynały się od kolejnej litery alfabetu.

     Istotny moment dla narodzin różańca, opartego na aktualnych po dziś dzień zasadach, stanowi połączenie 50 lub 150 Zdrowaś Maryjo z rozważaniem życia Jezusa i Maryi.

     Połączenia tego dokonał w 1409 roku Dominik z Prus (1384-1460) jako młody nowicjusz kartuzjański klasztoru św. Albana w Trewirze. Wśród codziennych ćwiczeń duchownych upodobał sobie szczególnie pięćdziesiątkę Zdrowaś Maryjo, do czego zachęciły go zapewnienia, że jeszcze nie słyszano, aby ktoś, kto codziennie odmawiał tę modlitwę przez cały rok, nie osiągnął odczuwalnej poprawy życia . Dominik z gorliwością oddawał się także rozważaniu życia Jezusa i Maryi, lecz obie te modlitwy traktował początkowo jako formy samodzielne. Sposób, w jaki je wkrótce połączył, polegał na tym, że treść medytacji ujął on w formie pięćdziesięciu klauzul, czy zdań przypominających epizody z życia Jezusa i Maryi, które następnie dodawał do każdego Zdrowaś (krótkiego) po słowie "Jezus".

     Oto trzy początkowe klauzule z jego różańca:

     1. Którego za zwiastowaniem anielskim poczęłaś z Ducha Świętego. Amen.
     2. Którego począwszy poszłaś w góry do Elżbiety. Amen.
     3. Którego, wciąż pozostając ciałem i duszą świętą Dziewicą, z radością urodziłaś. Amen.

     W komentarzu dołączonym do klauzul Dominik z Prus objaśnił nowy sposób modlitwy: "Kto więc chce przyswoić sobie to małe, Bogu i ludziom miłe ćwiczenie, kto chce dopełnić tego różańca ku chwale i czci Boga i Jego Dziewiczej Matki Maryi, niech odmówi pięćdziesiąt razy Pozdrowienie Anielskie i doda za każdym razem jeden z powyższych końcowych zwrotów poświęconych życiu Pana Jezusa. Nie chodzi jednak o ścisłe przestrzeganie tych czy podobnych słów przeznaczonych dla różańca. Każdy może raczej, jak mu podsuwa łaska Pańska i nabożność, przedłużać, skracać czy ulepszać punkty rozważań...".

     Oprócz klauzul do pięćdziesiątki Zdrowaś Maryjo Dominik napisał 150 klauzul do całego psałterza. Treścią pierwszej pięćdziesiątki było wcielenie i dzieciństwo Jezusa, drugiej - Jego działalność publiczna, trzeciej zaś - męka, śmierć oraz zmartwychwstanie Chrystusa.

     Różaniec o życiu Jezusa z klauzulami Dominika z Prus bardzo szybko przyjął się wśród trewirskich kartuzów, a za ich pośrednictwem, szczególnie zaś za sprawą przeora Adolfa z Prus, rozpowszechnił się także w innych klasztorach oraz wśród osób świeckich. Bodźcem do szerszego upowszechnienia tej modlitwy było głębokie przeświadczenie o skuteczności jej oddziaływania na poprawę i przemianę życia przez naśladowanie cnót Jezusa i Maryi.      Zbiory klauzul, które zaczęły powstawać - po "wynalazku" Dominika z Prus koncentrowały się bardziej na życiu Jezusa, bądź na życiu Maryi. Zbiór pięćdziesięciu klauzul otrzymał nazwę rosarium, stu pięćdziesięciu - psalterium.

     Najnowsze odkrycia historyków różańca ujawniły, że podobny sposób modlitwy praktykowały już na początku XIV wieku, a więc już na sto lat przed kartuzami trewirskimi, siostry z klasztoru cystersek St. Thomas nad Kyll w górach Eifel. Nie osiągnął on jednak tej popularności, jaką później zdobyły klauzule Dominika, wobec czego nie wywarł też większego wpływu na powstanie tej formy różańca, jaka dotrwała do naszych czasów.

     Różaniec z klauzulami Dominika z Prus nie zawierał ani jednego Ojcze nasz, a występujące w nim 50 lub 150 Zdrowaś Maryjo nie były podzielone na dekady. Następny etap w rozwoju modlitwy różańcowej polegał więc na dołączeniu do 150 Pozdrowień Anielskich i takiej samej liczby klauzul piętnastu Ojcze nasz, z których każde odmawiane było na początku kolejnego dziesiątka Zdrowaś. W tęn sposób powstał psałterz złożony z 15 Ojcze nasz, 15 dziesiątków Zdrowaś Maryjo i 150 tajemnic w formie krótkich klauzul.

     Jego wielkim propagatorem był dominikanin bretoński Alan de la Roche (1428-1475), uznawany za błogosławionego, choć nigdy nie był oficjalnie wyniesiony na ołtarze. Przyczynił się on do upowszechnienia nowego Psałterza Maryjnego (Psalterium Marianum) na terenie północnej Francji oraz we Flandrii, gdzie założył liczne bractwa różańcowe. Pierwsze z nich zorganizował w 1470 roku w Douai i sam napisał dla niego statut.

     Błogosławiony Alan uważany jest także za twórcę opinii przypisującej zapoczątkowanie modlitwy różańcowej św. Dominikowi, który w istocie mógł być jedynie krzewicielem jednej z jej form wstępnych. Nie zachowały się, niestety, żadne źródła historyczne, które pozwoliłyby ustalić, jaką formę posiadał różaniec głoszony przez św. Dominika. Według tradycji założonego przez niego zakonu opierał się on na powtarzaniu Zdrowaś Maryjo i łączył się z metodą jego kaznodziejstwa.

     Rozpowszechniony przez bł. Alana Psałterz Maryjny akcentował przede wszystkim zdarzenia z życia Matki Zbawiciela, które ujęte były w 150 klauzul obejmujących fakty, począwszy od zwiastowania aż do zaśnięcia. Podczas odmawiania różańca klauzule te odczytywano ze spisu, była to tzw. "modlitwa czytana". Nie umiejący czytać posługiwali się natomiast ilustracjami przypominającymi treść medytacji ("modlitwa obrazkowa").

     Według tradycji dominikańskiej błogosławionemu Alanowi szereg razy objawiła się Matka Najświętsza, która zachęcała go do rozszerzania różańca przyrzekając udzielać niezliczonych łask tym wszystkim, którzy wiernie będą odmawiać tę modlitwę. Przyrzeczenia te, zanotowane przez bł. Alana w jego pismach, znane są jako "piętnaście obietnic Najświętszej Maryi Panny dla czcicieli Różańca Św.":

     1. Wszyscy, którzy wiernie służyć mi będą, odmawiając Różaniec Św., otrzymają pewną szczególną łaskę.
     2. Wszystkim odmawiającym pobożnie mój Różaniec przyrzekam moją szczególniejszą opiekę i wielkie łaski.
     3. Różaniec będzie najpotężniejszą bronią przeciw piekłu, wyniszczy pożądliwości, usunie grzechy, wytępi herezje.
     4. Cnoty i święte czyny zakwitną, najobfitsze zmiłowanie dla dusz uzyska od Boga; serca ludzkie odwróci od próżnej miłości świata, a pociągnie do miłości Boga i podniesie je do pragnienia rzeczy wiecznych. O! Ileż dusz uświęci ta modlitwa.
     5. Dusza, która poleca mi się przez Różaniec - nie zginie.
     6. Ktokolwiek odmawiać będzie pobożnie Różaniec Św., rozważając równocześnie tajemnice święte, nie dozna nieszczęść, nie doświadczy Gniewu Bożego, nie umrze nagłą śmiercią: nawróci się, jeśli jest grzesznikiem, jeśli zaś sprawiedliwym - wytrwa w łasce i osiągnie życie wieczne.
     7. Prawdziwi czciciele mego Różańca nie umrą bez Sakramentów świętych.
     8. Chcę, aby odmawiający mój Różaniec, mieli w życiu i przy śmierci światło i pełnię łask, aby w życiu i śmierci uczestniczyli w zasługach świętych.
     9. Codziennie uwalniam z czyśćca dusze, które mnie czciły modlitwą różańcową.
     10. Prawdziwi synowie mego Różańca osiągną wielką chwałę w niebie.
     11. O cokolwiek przez Różaniec prosić będziesz - otrzymasz.
     12. Rozszerzającym mój Różaniec przybędę z pomocą w każdej potrzebie.
     13. Uzyskałam u Syna mojego, aby wpisani do Bractwa mojego Różańca mieli w życiu i przy zgonie za braci wszystkich mieszkańców nieba.
     14. Odmawiający mój Różaniec są moimi dziećmi, a braćmi Jezusa Chrystusa, Syna mojego jednorodzonego.
     15. Nabożeństwo do mego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia do nieba".

     Różaniec propagowany przez bł. Alana ulegał dalszym zmianom. Najpierw starano się poszerzyć czas przeznaczony na kontemplację poszczególnych tajemnic, ponieważ krótkie klauzule dodawane do Zdrowaś Maryjo nie pozwalały dłużej zastanawiać się nad ich treścią. Z tego powodu zastępowano je niekiedy bardziej rozbudowanymi rozmyślaniami zawierającymi zarazem jakieś prośby modlitewne i praktyczne zastosowanie duchowych treści rozważanego epizodu z życia Jezusa i Maryi.

     Zasadnicze znaczenie dla powstania modlitwy różańcowej w tej formie, w jakiej jest ona praktykowana do dziś, miało ograniczenie liczby tajemnic ze 150 do 15. Przyczyniły się do tego przede wszystkim powstające w II połowie XV w. bractwa różańcowe, które dążyły do przeniesienia modlitwy różańcowej w szerokie masy ludowe. Aby różaniec mógł się stać modlitwą całej wspólnoty religijnej, należało przede wszystkim umożliwić pamięciowe opanowanie wszystkich tajemnic. Z tego właśnie względu ograniczono liczbę tajemnic do piętnastu, a ich treść traktowaną do tej pory dość swobodnie, ujednolicono.

     Ograniczenie tajemnic do piętnastu, bardzo zbliżonych do dzisiejszych, nastąpiło w 1483 roku. Podział tych tajemnic na radosne, bolesne i chwalebne przypisywany jest o. Jakubowi Sprengerowi (1436-1496), założycielowi bractwa różańcowego w Kolonii (1475), przeorowi tamtejszego zakonu dominikańskiego. Nieco później w Hiszpanii pojawiła się trochę inna wersja piętnastu tajemnic i ta właśnie została w 1569 roku zatwierdzona przez papieża św. Piusa V95. Do rozpowszechnienia tych tajemnic w znacznym stopniu przyczynił się wynalazek druku. Warto jeszcze dodać, że termin "tajemnica" (misterium) wprowadził po raz pierwszy dominikanin Alberto de Castello w 1520 roku.

     Mniejsza liczba tajemnic ułatwiła nie tylko ich zapamiętanie, ale także ich rozważanie. Wydłużeniu uległ bowiem czas przeznaczony na jedną tajemnicę, na którą przypadło teraz 10 Zdrowaś Maryjo, podczas gdy poprzednio tylko jedno. Treść każdej tajemnicy wymieniano jeden raz na początku każdego dziesiątka, albo dziesięć razy po słowie "Jezus" przypadającym teraz w środku każdego Zdrowaś, a nie na końcu, jak poprzednio. Na przełomie XV i XVI wieku zmienił się bowiem kształt Pozdrowienia Anielskiego przez dodanie błagalnej prośby "Święta Maryjo". Zarówno pierwszy jak i drugi sposób został oficjalnie dozwolony przez papieża Benedykta XIII.

     Swój ostateczny kształt modlitwa różańcowa zawdzięcza uzupełnieniom wprowadzonym w wieku XVI. Na początku stulecia dołączono wyznanie wiary (Wierzę w Boga), a następnie, na zakończenie każdego dziesiątka, dodano tzw. doksologię, czyli Chwała Ojcu. W tym samym stuleciu włączono jeszcze pomiędzy początkowe Wierzę w Boga a pierwszą tajemnicę jedno Ojcze nasz i trzy Zdrowaś Maryjo na uproszenie trzech cnót teologicznych: wiary, nadziei i miłości. W takiej formie zatwierdził różaniec papież św. Pius V w 1569 roku we wspomnianym już liście apostolskim Consueverunt Romani Pontifices.

     Wkrótce po zatwierdzeniu różańca doszło także do ustanowienia święta Matki Bożej Różańcowej. Przyczyniło się do tego sławne zwycięstwo odniesione 7 października 1571 roku w bitwie morskiej pod Lepanto (obecnie Naupaktos w Grecji), w której flota państw chrześcijańskich pod wodzą księcia Juana d'Austria zadała druzgocącą klęskę potędze tureckiej zagrażającej całej Europie, przede wszystkim zaś Rzymowi. Sułtan turecki, Selim II, poprzysiągł bowiem zburzyć stolicę Piotrową, a główną świątynię chrześcijaństwa zamienić na "stajnię dla koni Mahometa".

     Podczas bitwy papież Pius V odmawiał wraz z ludem modły różańcowe, aby uprosić pomoc Matki Najświętszej w grożącym niebezpieczeństwie. Jej orędownictwu przypisał też zwycięstwo, jakie odniosła wówczas flota chrześcijańska. Dla jego upamiętnienia, a także jako wyraz wdzięczności za wstawiennictwo Maryi, polecił umieścić w Litanii loretańskiej wezwanie: Wspomożenie Wiernych - módl się za nami. Dzień 7 października ustanowił natomiast świętem Matki Bożej Zwycięskiej.

     Grzegorz XIII, następca św. Piusa V, mając na uwadze uroczyste modły różańcowe odprawiane już wówczas w każdą pierwszą niedzielę miesiąca, przeniósł to święto w 1573 roku na pierwszą niedzielę października. Chcąc zaś podkreślić rolę, jaką w odniesionym zwycięstwie odegrała modlitwa - różańcowa, przemianował to święto na Uroczystość Różańca świętego. Obchodzić ją mogły jednak tylko te kościoły, które posiadały kaplicę lub ołtarz Matki Bożej Różańcowej, ewentualnie samo bractwo różańcowe.

     Papież Klemens XI w 1716 roku Uroczystość różańca Św., obchodzoną dotychczas tylko w niektórych krajach, rozciągnął na cały Kościół, znosząc równocześnie wspomniane ograniczenia. Przyczyną tej zmiany były dwa nowe zwycięstwa nad wojskami tureckimi (pod Temeszwarem na Węgrzech oraz pod wyspą Korcyrą), odniesione w dniach poświęconych Matce Bożej i na skutek żarliwych modłów różańcowych.

     W 1913 roku, po dokonanej przez papieża Piusa X reformie kalendarza kościelnego i ograniczeniu liczby świąt obchodzonych w niedziele, Uroczystość Różańca św. została przeniesiona na dzień 7 października. Obecnie dzień ten jest obchodzony jako święto Matki Bożej Różańcowej.

     Do upowszechnienia modlitwy różańcowej, w większym stopniu niż sama uroczystość przyczyniło się poświęcenie października czci Królowej Różańca św. Dokonał tego papież Leon XIII w 1883 roku, polecając przez cały ten miesiąc codziennie odprawiać specjalne nabożeństwa. On także włączył do Litanii loretańskiej wezwanie Królowo Różańca świętego..., zastępując nim dotychczasowe wezwanie Orędowniczko Różańca świętego.

     Na wzrost popularności modlitwy różańcowej w ciągu dwóch ostatnich stuleci znaczny wpływ wywarły wielkie objawienia różańcowe Matki Najświętszej (Lourdes, Gietrzwałd, Fatima), a także rozkwit różnych form apostolstwa różańcowego w całym świecie katolickim.

     Przedstawione fakty nie wyczerpują zagadnień związanych z historią różańca. Pozwalają jednak zauważyć trwałą obecność tej modlitwy w życiu Kościoła, jej wielką wartość, a także ciągle wzrastającą popularność.


Maria Wacholc
Różaniec przemienia życie
Wydawnictwo Salezjańskie








Wasze komentarze:
 Niki: 04.01.2009, 12:34
 Do : Matka Serdeczne dzieki za Twoj wpis-za swiadectwo ono umacnia we mnie nadzieje. Zmowilam dwie Nowenny Pompejanskie i UFAM, i czekam w mojej sprawie na cud, bo po ludzku nic juz nie da sie zrobic.... Ciesze sie razem z Toba z uzdrowienia Twojego syna, niech Jezusowi i Jego Najswietszej Matce beda za to dzieki ! Pozdrawiam i szczesc Boze!
 mm: 04.01.2009, 12:25
 Królowo Różańca Świętego przyczyń się za mną...proszę racz mnie dobrotliwie wysłuchać i wyproś mi łaskę u Swojego Syna, o którą tak gorąco zabiegam...amen
 Matka : 04.01.2009, 11:38
 Calym sercem dziekuje Krolowej Rozanca sw.w Pompei za cudowne uzdrowienie choroby mojego syna. Nowenna do Matki Bozej w Pompei jest nie do odparcia, nikt kto do Niej sie zwraca ta nowenna ktora nam Matka Boza dala.. nie zostanie niewysluchany. Matenko Najdrozsza blagam Cie jeszcze o nawrocenie najmlodszego syna.Twoja wierna zawsze czcicielka. Badz uwielbiona Matuchno Na
 M : 04.01.2009, 07:14
 Wez mnie wopieke matenko najswietsza , uwolnij mnie od chorob ktore przeszkadzaja mi w samodzielnym codziennym funkcjonowaniu uchron mnie przed szpitalami i operacjami bo bardzo sie boje jestem zdana w zyciu na swoje sily blagam pomoz mi
 Maria: 03.01.2009, 22:30
 Do anna24: Wiesz, bo ja mysle, ze prosic Boga - to trzeba przede wszystkim z pokora... Pozdrawiam.
 anna24: 03.01.2009, 11:20
 wielokrotnie słyszałam o mocy modlitwy różańcowej i wierzę w nią, ale moim zdaniem Bóg i Maryja wysłuchują tylko "wybranych", ja staram się nawet codziennie odmawiać cały różaniec, kiedyś przez 40 dni Wielkiego Postu się modliłam na różańcu, bardzo pragnę znaleźć męża i głównie w tej intencji się modlę i powiem wam tyle, że moje wieloletnie modlitwy na różańcu nie przyniosły kompletnie NIC. jak byłam sama, tak jestem sama, pomimo 24 lat nigdy nie byłam w związku z żadnym chłopakiem, mimo że staram się jak mogę dbać o siebie i rozwijać swój charakter, to mam wrażenie, że odkąd zaczęłam modlić się w tej intencji to wręcz mam gorsze powodzenie u płci przeciwnej, faceci wręcz ode mnie stronią. proszę was tylko nie piszcie mi o jakimś durnym powołaniu do samotności, bo ja takiego powołania nie chcę i niech Bóg "obdarzy" tym powołaniem kogoś, kto naprawdę tego chce, a nie przymusza do tego mnie
 Sylwia: 03.01.2009, 09:59
 Dziekuje Ci z calego serca Karolino. Wlasnie czegos takiego potrzebowal jakiegos znaku ze moze i ja zostane w koncu wysluchana. Naprawde jeszcze raz dziekuje z calego serca. Dziekuje
 Karolina: 03.01.2009, 09:27
 Matka Najświętsza naprawdę działa! Różaniec jest potężną modlitwą i można na nim wyprosić wszystko, co jest zgodne z wolą Stwórcy. Ja zostałam wysłuchana w najmniej spodzewanej godzinie. Chwała Maryi!
 ******: 02.01.2009, 22:26
 Jak paciorki różańca przesuwają się chwile,nasze smutki,radości i blaski.A Ty Bogu je zanieś ,połączone w różaniec,Święta Panno Maryjo,pełna łaski.
 Anna: 02.01.2009, 20:59
 Matko pomóż mi proszę zachować czystość przedmałżeńską i prosze o dar Ducha Świętego w rozeznaniu, czy osoba, którą kocham może zostach moim mężem. Powierzam tą sprawe w Twoje rece... Naucz mnie zawierzenia Tobie. Amen
 Anna: 02.01.2009, 20:28
 Dzieki ´nowennie rozancowej do Krolowej Rozanca Swietego w Pompei otrzymalam od najswietszej matki cud uzdrowienia z choroby nowotworowej, juz po 5 dniach jej odmawiania.Rozaniec jest wielka sila i moca, polecam kazdemu kto chce uprosic sobie laski.
 xxx: 02.01.2009, 07:14
 św. Josemaría Escrivá († 1975): „Różaniec jest szczególnie ważny dla tych, którzy pracują umysłowo lub studiują. Gdyż owe pozornie monotonne szczebiotanie dzieci do swej Matki w modlitwie do Najświętszej Maryi Panny niszczy wszelki zarodek próżności i pychy.” bł. Michał Sopoćko ( †1975): "Ze wszystkich modlitw do Matki Miłosierdzia, Kościół najbardziej zaleca odmawianie różańca, a Bóg potwierdza skuteczność tej modlitwy licznymi łaskami i cudami. Bo czyź może być coś milszego dla serca dzieci jak pozdrawiać swą Matkę słowami Archanioła, łącząc te pozdrowienia z rozważaniem główniejszych wydarzeń z Jej życia."
 magda: 01.01.2009, 14:25
 Różaniec jest piękną modlitwą przeciw zasadzką i brzydocie złego ducha. Modle się na nim często i prosze Maryje aby okrywała mnie swoim płaszczem. Raz nawet modląc się odczułam jakby ktoś był za mną i chciał odciąć głowe. Taka jest złość jego. Zawsze proszę ją o ochrone i opiekę. Jest tak głęboką modlitwą, że dociera do naszych najtajniejszych uczuł i leczy swoją łoską i mocą.
 Karolina: 31.12.2008, 09:55
 Czuję się bardzo samotna w związku. Nie słyszę słowa kocham, choć sama je mówię i staram się o tym świadczyć. Proszę Cię Mateczko Najświętsza o światło Ducha Świętego dla mojego chłopaka, aby przejrzał, zrozumiał i zmienił swoje podejście do mnie. Proszę również o zdrowie, siły fizyczne potrzebne do ciężkiej pracy, pokój ducha, potrzebne łaski dla mojego K oraz dla mnie o cierpliwość, wytrwałość, abym się nie załamała, ale ze wszystkich sił dalej okazywała uczucia swojemu chłopakowi, choćbym od niego tego nie doświadczała. Matko Pięknej Miłości naucz nas kochać!
 Justyna: 29.12.2008, 23:36
 Maryjo! Wstaw sie za mna bo gine.... znow:(
 M: 29.12.2008, 21:49
 Maryjo módl się za nami teraz i w godzinę śmierci naszej.Proszę,dopomóż w trudnej sprawie.Ty o Matko ją znasz...
 xxx: 29.12.2008, 19:31
 bł. Elżbieta od Trójcy Przenajświętszej († 1906): "Różaniec to łańcuch, który nas łączy z Maryją. Poprzez praktykę pobożnego odmawiania różańca zyskujemy wiele łask, a Maryja podaje nam rękę i prowadzi nasze chybotliwe czółno po wzburzonych falach. Z Nią jako Pośredniczką jesteśmy pewni naszego wiecznego zbawienia." św. Józef Sebastian Pelczar († 1924): "Ponieważ Jej dziatki muszą ustawicznie walczyć, przeto daje im Imię swoje jako strzałę, Różaniec swój jako miecz i szkaplerz swój jako puklerz. Tak uzbrojonych wysyła do boju i sama spieszy im na pomoc" (Życie duchowne, t. 3, s. 161). bł. Matka Teresa z Kalkuty († 1997): „Trzymajcie się Różańca, jak pnącze trzyma się drzewa – bo bez Matki Bożej się nie utrzymamy.” Sługa Boży Jan Paweł II († 2005): "Różaniec, to moja ulubiona modlitwa! Taka wspaniała modlitwa! Wspaniała w jej prostocie i jej głębi. W tej modlitwie powtarzamy po wielokroć słowa, które Dziewica Maryja usłyszała od Archanioła i od swej kuzynki, Elżbiety. Na tle słów: "Zdrowaś Maryja" dusza uzmysławia sobie zasadnicze wydarzenia (Tajemnice) z życia Jezusa Chrystusa... Modlitwa tak prosta i tak bogata. Z głębi mojego serca zachęcam wszystkich do jej odmawiania." św. Urszula Ledóchowska († 1939): "Nie tylko odmawiajcie Różaniec słowem, ale odmawiajcie go życiem całym, wprowadzając w życie cnoty Maryi, jakie w tajemnicach różańcowych nam są przedstawione. (...) Miejcie zawsze różaniec przy sobie: i we dnie, i w nocy, nie opuszczajcie go nigdy. Niech on będzie wiernym Waszym przyjacielem, łańcuchem przykuwającym serca Wasze do Serca Matki naszej w niebie". św. Bonawentura († 1274): "Maryja pozdrawia nas łaską, gdy my pozdrawiamy Ją modlitwą Zdrowaś Maryjo."
 KLERYK: 27.12.2008, 15:13
 MATKO BOŻA PROSZĘ CIĘ O OPIEKĘ DLA MOJEJ CHOREJ SIOSTRZENICY NATALKI
 Sylwia: 27.12.2008, 11:25
 a ja tez zmowilam Nowenne Pompejska w pewne intencji i sama nie wiem czy to co sie zdazylo dokladnie w momencie kiedy skonczylam ja odmawiac i to na dodatek w kosciele znaczy ze mam jeszcze raz ja odmawiac ze mam nadal prosic. nie wiem co mam robic jest mi zle i mimo ze moze powinnam sie cieszyc to chce mi sie od kilku dni tylko ryczec
 Niki: 26.12.2008, 22:58
 Zmowilam dwie Nowenny Pompejanskie w tej samej sprawie. Ale ta sprawa ulegla nagle pogorszeniu i wydaje sie beznadziejna - tak , jak ja to moge widziec i rozumiemiec moim ludzkim rozumem. Czy mam w tym widziec decyzje "odmowna " Boga na moje prosby, ktore nie zostane spelnione, bo sa one widocznie niezgodne z Wola Boga? Nie wiem, jak to mam rozumiec, czy ktos ma podobne doswiadczenia i moze cos o tym napisac?
 
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] [47] [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] (99) [100]


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej