Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Różaniec

"Różaniec jest zawsze moją
ulubioną modlitwą"

- Jan Paweł II

Różaniec jest najpotężniejszą
bronią, jaką możemy się
bronić na polu walki.

- Siostra Łucja z Fatimy

Różaniec w życiu i pedagogice św. Jana Bosko

     Święty Jan Bosko (1815-1888), spadkobierca duchowych tradycji św. Franciszka Sa- lezego, podobnie jak on, należy do największych czcicieli Matki Najświętszej i zarazem do tych świętych, którzy wyróżniali się najgorętszym nabożeństwem do modlitwy różańcowej. W jego życiu odnajdujemy wiele wzruszających dowodów świadczących o tym, jak bardzo tę modlitwę cenił i jak głęboko rozumiał jej znaczenie dla wszystkich ludzi, niezależnie od stanu, wieku czy wykształcenia.

     Umiłowanie modlitwy różańcowej zawdzięczał swojej matce, kobiecie prostej, nie umiejącej pisać ani czytać, ale przy tym głęboko pobożnej, niezwykle szlachetnej i mądrej. Ona to nauczyła go odmawiać różaniec, kiedy był maleńkim chłopcem. Ze wzruszeniem czytamy o tym w jego Wspomnieniach Oratorium: "To ona, gdy byłem jeszcze malutki, nauczyła mnie pierwszego pacierza. Gdy tylko dorosłem na tyle, że mogłem przyłączyć się do braci, kazała mi klękać razem z nimi rano i wieczorem: wspólnie odmawialiśmy modlitwy i trzecią część różańca".

     Jako dziesięcioletni chłopiec nie ograniczał się już do odmawiania różańca w gronie rodzinnym, ale starał się włączyć do tej modlitwy swoich rówieśników, a przy okazji i wielu dorosłych. Posługiwał się przy tym metodami, które wywołują nie tylko nadzwyczajny podziw, ale pozwalają dostrzec pierwsze oznaki jego wybitnego talentu pedagogicznego. Chcąc bowiem zgromadzić na modlitwie jak najwięcej kolegów organizował w świąteczne popołudnia przedstawienia, w których sam występował. Demonstrował karkołomne akrobacje i sztuki kuglarskie, których specjalnie się nauczył przyglądając się występom różnych iluzjonistów i linoskoczków.

     Jego występy na łące w rodzinnej wiosce Becchi budziły ogólny zachwyt i przyciągały bardzo liczną widownię. Przed ich rozpoczęciem młodziutki linoskoczek zapraszał jednak wszystkich do odmówienia różańca i zaśpiewania jakiejś pieśni religijnej. Obdarzony fenomenalną pamięcią powtarzał jeszcze homilię z porannej Mszy świętej, opowiadał jakieś ciekawe zdarzenie, po czym kończył tę część słowną jakąś krótką modlitwą. Następowało teraz kilkugodzinne przedstawienie, które znowu kończył modlitwą, tym razem znacznie krótszą z powodu wielkiego zmęczenia.

     Widzowie tych przedstawień chętnie godzili się na udział we wspólnych modlitwach. Jeśli zdarzali się tacy, którzy nie chcieli się do nich przyłączyć, Św. Jan Bosko stanowczo wykluczał ich z udziału w przedstawieniach. Z pewnością taka konieczność nie zachodziła zbyt często, skoro młodziutki sztukmistrz wzbudzał tak wielki podziw i zainteresowanie.

     W latach nauki gimnazjalnej w Chieri różaniec był dla niego jedną z ważniejszych pobożnych praktyk. Z jego własnych wspomnień dowiadujemy się, że wielokrotnie odmawiał go wspólnie z kolegami w intencji zmarłego przyjaciela Pawła Brai.

     Podczas studiów seminaryjnych różańcowi poświęcał jeszcze więcej czasu, nie ograniczając się do odmówienia cząstki, która towarzyszyła porannej Mszy świętej i rozmyślaniu. Często bowiem, wraz ze swoim świątobliwym kolegą Alojzym Comollo, przerywał rekreację, aby udać się do kościoła i tam, pokłoniwszy się najpierw przed Najświętszym Sakramentem, modlić się w intencji konających i odmówić różaniec wraz z Litanią loretańską za dusze w czyśćcu cierpiące.

     Podczas wakacji 1838 roku św. Jan Bosko, mając za sobą dopiero trzy lata studiów w tu- ryńskim Seminarium Duchownym, zaczął wygłaszać kazania w różnych kościołach znajdujących się w pobliżu jego rodzinnej miejscowości. Opatrzność zrządziła, że pierwsze z nich, we wsi Alfiano, wygłosił na temat różańca, ponieważ przypadło ono właśnie w święto Matki Bożej Różańcowej.

     Dnia 5 czerwca 1841 roku, po chlubnym ukończeniu seminarium, św. Jan Bosko otrzymał święcenia kapłańskie. Jeszcze w tym samym roku zaczął gromadzić wokół siebie opuszczonych chłopców, aby uchronić ich od niebezpieczeństw moralnych i deprawacji, a także by przygotować ich do samodzielnego życia. Oprócz niezbędnej pomocy materialnej organizował dla nich w każdą niedzielę całodniowe spotkania, podczas których umożliwiał im udział w Mszy świętej i przystępowanie do sakramentów. Stałym elementem tych spotkań były także interesujące rozrywki, pogadanki, nauka katechizmu oraz wspólna modlitwa różańcowa.

     Wiele takich spotkań, wobec nieustannych kłopotów z uzyskaniem i utrzymaniem odpowiedniego pomieszczenia, ksiądz Bosko musiał organizować pod gołym niebem za miastem. Różaniec odmawiano wówczas klęcząc na trawie. Ostatni raz w takich warunkach odmówiono go w niedzielę 5 kwietnia 1846 roku, dziękując Matce Najświętszej za otrzymanie stałej siedziby na przedmieściu Turynu - Valdocco.

     Począwszy od następnej niedzieli chłopcy zaczęli przychodzić już na nowe miejsce. I tutaj, po porannej Mszy świętej, zabawach i lekcji katechizmu, wspólnie odmawiano różaniec. "Dałem temu domowi nazwę Oratorium - wyjaśniał św. Jan Bosko - by wyraźnie zaznaczyć, że modlitwa jest jedyną potęgą, na którą winniśmy liczyć, a różaniec odmawia się tutaj, ponieważ od samego początku naszego Dzieła oddałem siebie i moich chłopców pod bezpośrednią opiekę Najświętszej Dziewicy".

     Ufność św. Jana Bosko w skuteczność modlitwy różańcowej udzielała się także jego wychowankom. W 1846 roku, kiedy ciężko zachorował i życie jego było śmiertelnie zagrożone, chłopcy samorzutnie podejmowali w intencji jego uzdrowienia różne umartwienia, modlili się dniem i nocą, odmawiali różaniec. Wielu z nich złożyło Matce Bożej przyrzeczenie, że będą odmawiać różaniec codziennie przez miesiąc, inni, że przez rok, inni wreszcie złożyli takie przyrzeczenie na całe życie . Ich prośby zostały wysłuchane, gdyż wbrew diagnozom lekarzy św. Jan Bosko wyzdrowiał i to dość nagle.

     Z czasem, gdy w Oratorium zamieszkali pierwsi wychowankowie, tzw. interniści, różaniec zaczęto odmawiać i w dni powszednie podczas porannej Mszy świętej celebrowanej przez księdza Bosko. Praktyka ta może nas dzisiaj nieco szokować, ale wówczas Msza święta była odprawiana jeszcze w języku łacińskim i to był zasadniczy powód, dla któręgo zalecano odmawianie różańca podczas czynności liturgicznych.

     Codzienne odmawianie cząstki różańca św. Jan Bosko zalecał nie tylko internistom, ale także eksternistom, czyli tym chłopcom, którzy dochodzili do Oratorium, mieszkając poza jego terenem. Większość z nich była zatrudniona w różnych przedsiębiorstwach na terenie Turynu. Przewidując, że na różaniec mogą oni nie mieć czasu, doradzał im, aby starali się odmówić część w drodze do pracy, a część podczas pracy lub w drodze powrotnej. Do odmawiania tej modlitwy zachęcał ich bardzo usilnie, gdyż uważał, że jest ona cudownym środkiem do zachowania łub odzyskania cnoty czystości, a ponadto jest także niezawodną obroną przeciw wszelkim zasadzkom szataną.

     Dla zachowania cnoty czystości zalecał też swoim chłopcom, aby odmawiali pięćdziesiątkę Zdrowaś Maryjo, jednakże bez pozostałych elementów modlitwy różańcowej: "Jeżeli nie możecie zasnąć, a zwłaszcza jeśli was napada jakaś pokusa, polecam wam środek, za pomocą którego na pewno odniesiecie zwycięstwo: Odmawiajcie 50 Zdrowaś Maryjo i liczcie na palcach. Zapewniam was, że łaska Boża i opieka Najświętszej Maryi Panny przyniosą wam niezawodną pomoc; wysiłek zaś pamięci w liczeniu Zdrowasiek sprowadzi na was sen wcześniej, niż dojdziecie do połowy".

     Jeden raz w roku, w uroczystość Wszystkich Świętych wieczorem, odmawiano w Oratorium cały różaniec za dusze w czyśćcu cierpiące. Ksiądz Bosko zawsze uczestniczył w tej modlitwie razem z wszystkimi chłopcami i często sam ją prowadził.

     W uroczysty sposób obchodzone było także święto Matki Bożej Różańcowej, szczególnie od momentu, kiedy ksiądz Bosko w swoim domu rodzinnym w Becchi urządził kaplicę poświęconą Jej czci. Od tego czasu, co roku w pierwszą niedzielę października, udawał się tam z grupą swoich wychowanków, żeby urządzić piękną uroczystość dla całej okolicy. W pierwszych latach istnienia Oratorium na Valdocco św. Jan Bosko opracował, z myślą o swoich chłopcach, obszerny modlitewnik, który zgodnie z duchem epoki zatytułował: Młodzieniec zaopatrzony do pełnienia swych obowiązków w praktykach chrześcijańskiej miłości. Wśród licznych modlitw do Matki Najświętszej podał w nim także sposób odmawiania różańca wraz z ułożonymi przez siebie krótkimi rozważaniami poszczególnych tajemnic. Objaśniając tę modlitwę dał wyraz swemu głębokiemu przeświadczeniu o jej wielkiej wartości: "Niezliczone są łaski nieba, które otrzymano wskutek tej modlitwy. Za pomocą Różańca św. zwyciężone zostały herezje, naprawione obyczaje, oddalone zarazy, zakończone wojny; z powodu czego w krótkim przeciągu czasu rozpowszechnił się na całym świecie. Papieże wzbogacili go licznymi odpustami, które i na rzecz dusz w czyśćcu cierpiących ofiarować można.

     Niech zatem ożyje nabożeństwo Różańca św. w nas i w rodzinach naszych. Jeśli w naszych domach, w naszych szkołach, w naszych pracowniach Różaniec Maryi rozlegać się będzie, mamy nadzieję, że plagi ustaną, wiara zakwitnie, zabłysną nam dni pokoju i ciszy.

     Jak bardzo św. Jan Bosko cenił różaniec dowodzi także odpowiedź udzielona markizowi Robertowi d'Azeglio, który w 1848 roku zwiedzał Oratorium. Przy tej okazji wyraził się on krytycznie wobec odmawianej przez chłopców modlitwy różańcowej, uznając ją za praktykę nudną i męczącą, a także za przeżytek, który w zakładzie należy bezwzględnie znieść. Święty Jan Bosko, sprowokowany ostrością tych zarzutów, wypowiedział bardzo ważne słowa na temat wartości różańca: "Ogromnie cenię tę modlitwę i mógłbym powiedzieć, żę to na niej opiera się moje dzieło; gotów byłbym zrezygnować z tylu innych rzeczy o wielkim znaczeniu, ale nie z różańca; a gdyby to było konieczne, wyrzekłbym się z żalem nawet pańskiej życzliwej przyjaźni, panie markizie, ale nigdy nie poniecham odmawiania różańca świętego".

     Zastrzeżenia markiza mimo woli nasuwają tu porównanie z niedowiarstwem Tomasza, który domagając się od Chrystusa dodatkowych upewnień bardziej nam pomógł uwierzyć w Zmartwychwstanie, niż wszyscy pozostali apostołowie uznający ten fakt bez chwili wahania. Bez krytyki ze strony markiza św. Jan Bosko z pewnością nie wyraziłby tak bezkompromisowo swego stosunku do różańca.

     Skuteczność tej modlitwy św. Jan Bosko poznał nie tylko w sposób naturalny, ale także dzięki Bożemu oświeceniu, które otrzymywał w licznych wizjach podczas snu. Relacjonując je swoim chłopcom nazywał je skromnie "snami", nie chcąc wzbudzać sensacji z powodu ich nadprzyrodzonego charakteru. "Sen", jaki ksiądz Bosko miał w wigilię święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w 1862 roku, pokazał mu w sposób obrazowy, jak skuteczną bronią w walce z szatanem jest różaniec. Zobaczył wówczas szatana w postaci ogromnego węża, który za dotknięciem sznura symbolizującego różaniec wpadł w tak wielką furię, że rozleciał się w strzępy. Obecny przy Świętym przewodnik objaśnił mu znaczenie symboli i całej tej wizji: "Wąż jest symbolem szatana, a sznur to po prostu modlitwa różańcowa. Ona zapewnia opiekę Najświętszej Maryi Panny, dzięki której możemy walczyć, zwyciężać i niszczyć piekielne demony.

     Ksiądz Bosko opowiedział chłopcom ten "sen" 20 sierpnia 1862 roku podczas "słówka wieczornego", aby uświadomić im, że szatan nieustannie zagraża ludzkim duszom, wobec czego należy ustawicznie przeciwdziałać jego atakom. Przedstawiając obrazowo jak potężnym orężem w tej walce jest różaniec, święty Wychowawca skuteczniej rozniecił w nich zapał do odmawiania tej modlitwy niż zdołałby to uczynić za pomocą najbardziej przekonywających wyjaśnień.

     Święty Jan Bosko zachęcał, aby nie zawężać intencji modlitwy różańcowej do kręgu własnych potrzeb, ale obejmować nimi także najważniejsze sprawy Kościoła: "Przy odmawianiu Różańca świętego, między innymi intencjami miejmy i tę, by za pośrednictwem Dziewicy Niepokalanej Maryi wybłagać od Boga łaskę, by Wiara święta wśród nas się przechowała, byśmy się trzymali z daleka od błędów, które się obecnie szerzą wśród chrześcijan i by zatryumfował chwalebny rzymskokatolicki Kościół, Matka i Mistrzyni prawdziwej Wiary, poza którym nie ma zbawienia".

     Osobisty przykład św. Jana Bosko i jego zalecenia dotyczące modlitwy różańcowej to drogowskazy, które prowadzą krótką i pewną drogą do wzrostu pobożności, a z nią do doskonałości chrześcijańskiej. Wielki apostoł młodzieży, który osiągnięcie świętości własnej i swoich podopiecznych uczynił głównym celem swego życia, obdarzony był szczególną łaską, pozwalającą mu wybierać takie środki i metody, które najskuteczniej do tego celu prowadziły. Potwierdza to m.in. bulla kanonizacyjna, w której ksiądz Bosko został uznany za twórcę oryginalnej, najlepszej i najskuteczniejszej metody wychowawczej.

     W świetle tych stwierdzeń jego gorące nabożeństwo do modlitwy różańcowej i usilne starania, jakie podejmował dla wzbudzenia tej samej żarliwości u swoich wychowanków, są dla nas znakiem czasu.


Maria Wacholc
Różaniec przemienia życie
Wydawnictwo Salezjańskie








Wasze komentarze:
 ANNA : 16.04.2012, 12:31
 MOJ MĄŻ NAROBIŁ GŁUPOT NABRAŁ KREDYTÓW NIE PRZYZNAŁ SIE SIE CO ZROBIŁ JAK KOMORNIK ZROBIŁ MU ZAJĘCIE TO SIE PRZYZNAŁ TO SPORO KASY ODMAWIAMY NOWENNE DOPIERO 9 DZIEN ALE TO OSTATNI RATUNEK JEGO RODZINA UMYŁA RECE NIE CHCE POMÓC CHOC MOZE JA DOSTAJE AMOKU Z NERWOW STRACH MNIE PARALIZUJE CO DALEJ POMOCY MATKO POMOCY !!!!!!!!!!!TYLKO W TOBIE NADZIEJA - może ktos mi cos napisze a moze ja cos pomoge jestem sama z tym wszystkim juz nie wytrzymuje gdyby nie wiara chyba bym cos sobie zrobiła wiara nie pozwala wierze ufam BOGU - MATKO POMPEJAŃSKA - BADZ ZE MNA - KOCHM CIEBIE MĘŻA I ZYCIE I LUDZI annasw@poczta.fm
 monika: 16.04.2012, 00:07
 MATKO BOŻA PRZEPRASZAM CIĘ ZE NIE RAZ WĄTPIŁAM W TWOJĄ MOC WIELKĄ .PROSZĘ CIĘ JAK ZAWSZE O TO SAMO O MOJE DZIECI W SZCZEGÓLNOŚCI O SYNA O ZDROWIE,ABY SZEDŁ WŁAŚCIWĄ DROGĄ Z BOGIEM.PROWADZ MOJE DZIECI,POMÓŻ MOJEJ RODZINIE ABY ZAWSZE PANOWAŁA MIŁOŚĆ,SZACUNEK I WIARA.DAJ NAM POTRZEBNE ŁASKI.MATKO BOŻA KOCHAM CIĘ.
 Grażyna: 15.04.2012, 14:58
 najświętsza Matko Boża Fatimska miej opekę nad moimi dziećmi i nad moją rodziną doprowadź nas do miłosierdzia Bożego i spraw aby moi synowie otrzymali łaskę chęci modlenia się i aby łaska wiar na nowo w nich ożyła bo stali się wątpiącymi Bardzo dziękuję Amen.
 aga: 14.04.2012, 13:12
 Matko różańcowa wyjednaj dla mnie łaskę uzdrowienia..oby litościwy Bóg spojrzał na mnie Miłosiernym Wzrokiem....i dał jeszcze jedną szansę mimo, iż nie zasługuję na nią.
 Marzena: 13.04.2012, 22:19
 Maryjo kochana proszę o wstawiennictwo do Pana Boga o zdrowie dla Mojej rodziny , by mąż odzyskał słuch , by córka przestała mieć problemy z gardłem i by moje problemy ze zdrowiem przestały istnieć . Dziękuje za dotychczasową pomoc Matko Najświętrza
 załamana: 13.04.2012, 14:01
 proszę matkę o szybkie wyjście z moich długów,zanalezienie pracy i szczescie,zdrowie dla moich dzieci
 G : 12.04.2012, 19:37
 Matko Rozancowa czuwaj nad moja rodzina by malzenstwo przetrwalo te trudne dni ,by wrocila milosc wiara szacunek .Prosze wszystkich o modlitwe.Bardzo dziekuje
 Leokadia: 12.04.2012, 13:57
 Matko Boza Rozancowa prosze dopomoz corce w trudnej sytuacji jakiej sie znalazla aby jej malzenstwo sie nie rozpadlo.
 Maria: 11.04.2012, 09:27
 Matko Najdroższa, proszę o wstawiennictwo w mojej prośbie, jeżeli jest ona zgodna z wolą Boga.
 aga: 10.04.2012, 16:38
 Matko Pompejańska proszę Cię o odwagę bym mogła rozwiązać ten koszmar który przeżywam tak długo. Choć czasem wątpię i atakuje mnie zły, i choć czasem odmawiam różaniec tak niedbale wiedz że są momenty że wierze bardzo bardzo mocno. Proszę Cię Maryjo umacniaj mnie w mojej modlitwie by to życie w końcu w jakiś cudowny sposób sie odmieniło. Przepraszam za to że ostatnio modliłam sie tak szybko, łapczywie, poprostu brzydko.
 promienna: 10.04.2012, 15:21
 c.d. -mocniejsze odczuwanie Pana w komunii św. i w czasie rekolekcji, a także błogosławieństwo Maryjne w ich trakcie, -pomoc w realizacji postanowień adwentowych i wielkopostnych, -załatwienie zaległych spraw,m.in. zebranie się w końcu na odwagę,by pójść na wizytę u dentysty, -poznanie istoty nawrócenia i zrozumienie piękna słowa Amen(także w praktyce życia), -odwaga do pozbycia się z domu lektury poświęconej złemu, -gorące pragnienie apostolstwa, -wielka pomoc Maryi w pracach domowych,które mi nie wychodzą i nie mam do nich serca, -pociągnięcia duszy i ciała do czynu, -bycie znakiem nadziei przez ukazanie Jezusa osobie z rodziny w bardzo trudnej sytuacji (sama mi o tym powiedziała), -powierzenie życia Maryi, Jezusowi i mnóstwo innych łask, które codziennie spływają nadobficie:-)
 promienna: 10.04.2012, 15:02
 c.d. -pogodzenie się z tym,że Bóg daje wszystko w odpowiednim czasie,gdy jesteśmy na to najlepiej przygotowani, nie od razu, -odwaga mówienia o wierze i Jezusie, -niespodziewany wyjazd na mszę w intencji uzdrowienia i modlitwa wstawiennicza nade mną, -zachęcenie koleżanki do odmówienia NP, -przemiana życia w tej sferze,w której najbardziej tego pragnęłam, -spokojniejsze zasypianie,zdecydowanie mniej bezsenności, -wyraźne Boże prowadzenie,c.d.n.
 promienna: 10.04.2012, 14:55
 Odmówiłam 2NP w różnych intencjach,obecnie jestem w trakcie 3. Otrzymałam wiele łask (i ciągle otrzymuję) za przyczyną Matki Bożej Pompejańskiej i Jezusa Miłosiernego, za które ogromnie dziękuję. Jest ich tak wiele, że czasami aż nie nadążam wyłapać je wszystkie:-) A oto najważniejsze (tak najogólniej): -bliższa więź z Maryją, -wiele świateł i natchnień na modlitwie, -wewnętrzne i zewnętrzne odczuwanie mocy tej modlitwy, -"podsuwanie"we właściwym czasie odpowiednich lektur, filmów,audycji,obrazu,płyty, transmisji internetowych związanych z różańcem i intencjami modlitw, -siły i chęci do zmagania się z własnymi słabościami,np. z przezwyciężaniem lenistwa, -natchnienia do dodatkowych modlitw(np.o uwolnienie, uzdrowienie wewnętrzne, pracę, piękną miłość, -większy pokój w sercu o przyszłość,c.d.n.
 czcicielka: 10.04.2012, 03:40
  Matko Pompejska, nadal proszę Cię o pomoc w mojej trudnej sprawie. Daj też zdrowie. i pomóż synowi . i jego rodzinie i curce i jej rodzinie .nadewszystko pomoz mezowi rozwiazac jego problemy .spraw niech sie dowiem prawdy z jego problemow .nigdy wiecej klamstwa . Dziękuję z całego serca za wszystkie łaski i wszystko, co dobrego wydarzyło się w moim życiu. Twója wierna czcicielka .
 zosia 9 04 2012: 09.04.2012, 19:30
 proszę wszystkich o modlitwę, abym mogła przetrwać te trudne chwile, Matko Boża różańcowa módl sie za nami
 zosia: 09.04.2012, 18:56
 proszę wszystkich o modlitwę, abym mogła przetrwać te trudne chwile, Matko Boża różańcowa módl sie za nami
 grazyna: 09.04.2012, 13:08
 Prosze wszystkich o modlitwe by nasze malzenstwo przetrwalo te trudne chwile.Matko Rozancowa pomoz i czuwaj nad nami .Dziekuje wszystkim
 mm: 09.04.2012, 07:00
 Panie Jezu najsłodszyprosze cie o nawrocenie grzechnikow z mojej rodziny i potrzebne laski i blogoslawienstwa dla nich tych najdrozszych mojemu sercu . tylko Ty Wietrze Swięty możesz na nowo wzniecić w ich seca wiare prawdziwa , tylko Ty Swięty Ogniu możesz wzniecić w nich życie i milosc do Ciebie i tylko Ty Wodo Swięta możesz obmyć ich obolałe dusze i ciało. Błagam Cię o cud nadzieji dla nich , prosi człowiek ktory bardzo ćię kocha i jest oddany Twojej Boskiej Milosci . Proszę nie gardź moimi prośbami Panie Wszwchmogący Dawco Życia. Zostaw nas wszystkich jeszcze chociaż na chwile zebysmy mogli splacic Tobie dlug milosci i nawrocic sie . Ty wskrzesiłeś Łazarza dokonywales cudow panie niech sie stanie cud i skruszeje zatwardziale serca niechsie nawroca do ciebie i stana sie wiernymi slugami nie pozwol nam odejsc z tego swiata bez pojednania z Toba. Panie zlituj się nad nami. Jezu Ufam Tobie .mm
 Elzbieta: 08.04.2012, 15:03
 Matko Boza Rozancowa miej w opiece moje dziecko prosze by choroba nie wrociła wysłuchaj mnie prosze o wstawiennictwo
 Julia: 07.04.2012, 23:31
 Mateńko kocham Cię i wstawiaj się za mną i moją rodziną u Swego Syna. Wiem że dla Ciebie nie ma rzeczy niemożliwych. W Tobie cała ufność że tylko Ty masz moc przemienić moje wnętrze. Ty jesteś w moim sercu i wiesz jak do mnie dotrzeć, to dzięki Tobie uczę się przemiany serca.
 
[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] [10] [11] [12] [13] [14] [15] [16] [17] [18] [19] [20] [21] [22] [23] [24] [25] [26] [27] [28] [29] [30] [31] [32] [33] [34] [35] [36] [37] [38] [39] [40] [41] [42] [43] [44] [45] [46] (47) [48] [49] [50] [51] [52] [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] [62] [63] [64] [65] [66] [67] [68] [69] [70] [71] [72] [73] [74] [75] [76] [77] [78] [79] [80] [81] [82] [83] [84] [85] [86] [87] [88] [89] [90] [91] [92] [93] [94] [95] [96] [97] [98] [99] [100]


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej