Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Chemiczny barometr

     Przepowiadanie pogody z barw czyli o chemicznym barometrze

     Jak dobrze wiemy, istnieje wiele związków chemicznych, które w sposób odwracalny zmieniają swą barwę w zależności od stopnia uwodnienia swych cząsteczek. Takim związkiem jest chociażby popularny siarczan miedziowy, CuSO4. Dokładnie wysuszony siarczan miedziowy jest zawsze biały, gdy jednak pochłonie wilgoć, staje się niebieski. Jeszcze wyraźniej swoją barwę, w zależności od stopnia uwodnienia cząsteczek, zmieniają związki kobaltu, a zwłaszcza chlorek CoCI2

     - Tak, to ciekawe, powiecie, ale nas interesuje nie siarczan miedziowy, czy jakieś związki kobaltu, lecz zapowiedziany w tytule barometr chemiczny.

     Zgoda, my jesteśmy jednak chemikami, nie kucharzami i wykonując jakąś czynność lub przeprowadzając reakcję, musimy dobrze wiedzieć, jaki jest jej przebieg i cel.

     Odpowiedzmy na pytanie, do czego służy barometr?

     - Do przepowiadania pogody. Nie namęczyliście się nad tą odpowiedzią. Przecież barometr mierzy ciśnienie powietrza, a dopiero ze zmian ciśnienia już sami musimy przepowiadać pogodę. Zresztą w przewidywaniu pogody można się oprzeć nie tylko na zmianach ciśnienia powietrza, lecz również i na zmianach jego wilgotności. Dawniej bardzo popularne były takie maleńkie domki, z których wychodziła figurka chłopca z koszykiem lub dziewczynki z parasolką. Najistotniejszym elementem tych "przepowiadaczy pogody" był włos koński. W zależności od wilgotności powietrza włos koński wydłuża się lub silnie kurczy. I właśnie kurczenie ozy wydłużanie włosa poprzez odpowiednią przekładnię powoduje ukazywanie się lub chowanie figurki w takich zabawkach.

     Skoro jednak wilgotność powietrza daje podstawy do przepowiadania pogody, to przecież my, jako chemicy, możemy wykorzystać zamiast włosa końskiego odpowiedni związek zmieniający swą barwę w zależności od wilgotności powietrza. Teraz już wszystko jest jasne i możemy przystąpić do wykonania chemicznego "barometru". W tym miejscu słowo "barometr" jest dlatego w cudzysłowie, iż nasz przyrząd przepowiada pogodę nie na podstawie zmian ciśnienia, a więc działa na innej zasadzie.

     Musimy zdobyć arkusz dobrej, wsiąkliwej bibuły. Tniemy go na paski, a te trzymamy przez 1 minutę w roztworze o takim składzie:

     woda - 30 cm3
     chlorek kobaltowy, CoCI2, 6HO - 10 g
     chlorek sodowy, NaCI, sól kuch. - 2 g
     dekstryna - 2,5 g
     chloran potasowy, KGIO3 - 2 g

     W połowie podatnej ilości zimnej wody rozrabiarny dekstrynę, w drugiej zaś połowie rozpuszczamy pozostałe składniki, po czym oba roztwory zlewamy i dokładnie mieszamy. Po namoczeniu pasków bibuły w tym roztworze rozwieszamy je, aby wyschły. Tu warto dodać ważne uzupełnienie.

     Zgodnie z podanym przepisem do wykonania tego doświadczenia konieczny jest chlorek kobaltowy, CoCI2. Związek ten odznacza się ciekawą właściwością wielokrotnej zmiany barwy w zależności od stopnia uwodnienia cząsteczki. Niestety o wiele popularniejszy, a więc łatwiejszy do nabycia, jest azotan kobaltowy Co(NO3)2. Azotan kobaltowy też zmienia barwę w zależności od stopnia stanu uwodnienia swej cząsteczki, ale są to zmiany mało kontrastowe. Nie martwmy się jednak, wbrew pozorom zmiana azotanu w chlorek, siarczan, czy też odwrotnie nie będzie wcale trudna. Mianowicie do wodnego roztworu posiadanej soli kobaltu dodajmy 10-15% wodny roztwór węglanu sodu, Na2CO3. Od razu strąci się nierozpuszczalny w wodzie węglan kobaltowy:

     Co(NO3)2 + Na2CO3 -> 2NaNO3 + CoCO3

     Z kolei osad węglanu kobaltowego rozpuszczalny w dowolnym kwasie, a więc w naszym przypadku w kwasie solnym:

     CoCO3 + 2HCI -> CoCI2 + H2O + CO2

     Teraz należy już tylko roztwór zagęścić, wydzielić kryształy i oczyścić przez krystalizację.

     Powróćmy jednak do naszych pasków bibuły nasyconych roztworem, w którego skład wszedł chlorek kobaltowy, CoCI2. A więc tak przygotowane paski swą barwą sygnalizują aktualną wilgotność powietrza:

     - wilgotność bardzo duża /(deszcz) - barwa paska będizie buraczkoworóżowa,
     - duża (przed czy po deszczu) - barwa będzie bladoróżowa,
     - średnia (pogodnie) - barwa będzie niebieskaworóżowa,
     - niska (długotrwała pogoda) - barwa jest niebieskawolawendowa,
     - bardzo niska (susza) - barwa będzie błękitna.

     Aby teraz chemiczny barometr prawidłowo wskazywał wilgotność powietrza, a tym samym na podstawie jego wskazań można było przewidywać pogodę, nie zawieszamy go w kuchni, łazience, przy piecu czy kaloryferze, gdyż wilgotność powietrza w tych miejscach nie ma nic wspólnego z pogodą. (Chociaż i takie próby warto wykonać z samej ciekawości). Natomiast radzimy pasek nasyconej bibuły przybić pinezką do korka, którym następnie zatykamy szeroką rurkę szklaną. Rurkę taką, otwartą u dołu, zawieszamy za oknem. Deszcz nie uszkodzi paska, a "barometr" będzie prawidłowo wskazywał aktualną wilgotność powietrza i z barwy jego będzie można przepowiadać pogodę.


A. Sękowska


Język rosyjski kieszonkowy w podróży Język rosyjski kieszonkowy w podróży
praca zbiorowa
Bogate słownictwo ułatwi ci porozumiewanie się, strony poświęcone specyfice kraju pozwolą stawić czoła niemal każdej sytuacji. Dzięki słowniczkowi zawierającemu użyteczne wyrazy i zwroty staniesz się wytrawnym rozmówcą... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Zuzka: 19.10.2009, 15:44
 Potrzebuję dziedzinę nauki Barometru . Szybko .
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej