Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Mózg jak komputer

     Seneka potrafił bezbłędnie powtórzyć dwa tysiące słów po jednokrotnym ich usłyszeniu, Katon znał na pamięć wszystkie swoje liczne mowy, Scypion - nazwiska wszystkich Rzymian, Cyrus - imiona żołnierzy swej armii, kilkunastoletni Mozart - potrafił napisać ze słuchu partyturę raz usłyszanej mszy.

Usprawnianie pamięci

     Dobra pamięć coraz bardziej liczy się w życiu i pracy. Jest bowiem świadectwem starannego wykształcenia, sprawności intelektualnej, a ponadto pobudza wyobraźnię, daje poczucie bezpieczeństwa, własnej wartości i ułatwia podejmowanie decyzji.

     Aby pamięć była jak najdłużej sprawna, należy ją ćwiczyć, bez względu na własną metrykę. W efekcie systematycznych ćwiczeń w zapamiętywaniu dzieci i młodzież szybciej i łatwiej chłoną wiedzę, co po pewnym czasie procentuje lepszymi ocenami w szkole. Nadmiar posiadanych informacji i umiejętności jeszcze nikomu nie zaszkodził.

     Pierwszym etapem może być rozwijanie pamięci naturalnej (wrodzonej) przez pamięciowe uczenie się tekstów z pełnym zrozumieniem. Metoda to nienowa, stosowali ją już bowiem uczniowie przedwojennych gimnazjów, ucząc się na pamięć perfekcyjnie, z pełnym zrozumieniem tekstów staro-łacińskich i starogreckich, dzięki czemu jeszcze dzisiaj, pomimo podeszłego wieku, doskonale je pamiętają.

     Drugi etap - to odwołanie się do sprawdzonej mnemotechniki starożytnego poety greckiego Symonidesa, żyjącego pięć wieków przed Chrystusem. Tworząc zasady szybkiego i skutecznego zapamiętywania (czyli mnemotechnikę), Symonides oparł się na dwóch założeniach:

     - po pierwsze: u każdego człowieka najbardziej rozwinięta jest pamięć wzrokowa, którą należy wykorzystać w procesie efektywnego zapamiętywania. W praktyce - słysząc w radiu np. fragment "Potopu", trzeba wyobrażać sobie to, o czym jest mowa i dzięki wizualizacji, treść odbieraną wyłącznie zmysłem słuchu, zapamiętać przede wszystkim wzrokowo;

     - po drugie: zastosowanie zasady skojarzenia. Symonides odkrył i wylał w praktyce prawidłowość, że łatwiej zapamiętuje się nowe hasło, usłyszane po raz pierwszy, jeśli zostanie ono skojarzone z innym, uprzednio dobrze nam znanym (np. nazwisko Malinowski - z maliną).

Tępe, normalne i... zdolne...

     Iloraz inteligencji (IQ - Intelligence quotient) - wskaźnik poziomu inteligencji liczony na podstawie wyników badań testowych, przeprowadzanych przede wszystkim na dzieciach. Liczbowy wynik otrzymuje się dzieląc wiek umysłowy badanej osoby (uzyskany za pomocą testu) przez wiek życia. 10 może być wyższy lub niższy od 100, od 90 do 110 uzyskują osoby "normalne", od 110 do 130 - "inteligentne", powyżej 130 - "uzdolnione", poniżej 90 - "tępe", poniżej 75 - "opóźnione w rozwoju". Iloraz inteligencji można zbadać w przychodniach psychologicznych.
     Niektórzy ludzie mają tzw. wybiórczą pamięć i zdolności do nadzwyczajnego przyswajania oraz przechowywania informacji. Jednak zwykle uzdolnienia te są bardzo jednostronne. Osoby takie są geniuszami w pewnej dziedzinie (np. matematyce), a posiadają przeciętne lub wręcz znacznie niższe od normy możliwości w innych dziedzinach.

     Pamięć i zdolność uczenia się są głównymi składnikami osobowości. Nawet jeżeli pewne jej cechy zostały zdeterminowane dziedzicznie, to jacy jesteśmy, zależy od tego, czego się nauczyliśmy i co zapamiętaliśmy. Również poczucie tożsamości i ciągłości istnienia zależy od zapamiętanej sekwencji zdarzeń. Im więcej informacji, im więcej umiejętności jej systematyzowania (a więc rozumienia) i mi większa zdolność do tworzenia nowych, nieoczekiwanych połączeń (czyli wyobraźnia), tym większa inteligencja i większe możliwości człowieka. Choć oczywiście nie jest regułą wprost proporcjonalna zależność inteligencji od pamięci. Osoby bowiem o wyjątkowej, niezwykłej, tzw. fotograficznej pamięci, wcale nie muszą być geniuszami, świetnie za to znają i stosują w praktyce różne techniki zapamiętywania. Najlepszy tandem w osiąganiu sukcesów zawodowych i naukowych stanowi wysoki IQ oraz znajomość i stosowanie mnemotechniki.

Patrz i licz

     Warto więc ćwiczyć swą pamięć we własnym zakresie, opierając się na zasadach wykorzystywanych przez Symonidesa i nam współczesnych. Najprostszą metodą jest zapamiętywanie haseł podczas rozwiązywania krzyżówek. Zaleca się też obserwowanie ludzi w tramwaju, liczenie np. mężczyzn w swetrach i marynarkach, kobiet z długimi i krótkimi włosami itp. oraz powtarzanie tych informacji wieczorem, przypominanie sobie innych szczegółów stroju i wyglądu spotkanych przypadkiem pasażerów. Takie ćwiczenia wymagają dość długiego skupienia uwagi na szczegółach, niekiedy ogromnej i bardzo męczącej koncentracji, ale na pewno przyniosą oczekiwany skutek.

Zrozum i powtarzaj

     Tony Buzan, światowy autorytet w dziedzinie twórczego wykorzystywania umysłu, autor książki "Rusz głową", uważa, że umysł człowieka najlepiej zapamiętuje informacje na początku i końcu nauki, wyrazy, które się powtarzają, kojarzą z innymi sensem bądź rymem, różnią od pozostałych lub są... niezwykłe. Środkowa część wykładu, lekcji czy odczytu stosunkowo najpłycej zapada w pamięć i najszybciej z niej ulatuje. Aby zapamiętać tekst lub informacje, powinniśmy je najpierw zrozumieć. Harmonia pomiędzy pamięcią a zrozumieniem trwa na ogół 20 - 50 minut. Przed upływem pierwszych 20 minut umysł nie rozpoczął jeszcze pracy na "pełnych obrotach", po upływie natomiast 50 minut - percepcja jest już znacznie osłabiona. Dlatego też podczas wytężonej pracy umysłowej bądź nauki wskazane jest robienie krótkich przerw na odpoczynek, pozwalający zmniejszyć napięcie psychiczne i fizyczne spowodowane zbyt długą koncentracją.

     Zaledwie doba wystarczy, aby zapomnieć aż 80 proc. zapamiętywanych przez godzinę informacji (zapamiętujemy tylko ok. 20 proc. materiału). Niezbędne jest zatem powtarzanie i utrwalanie go. Systematyczność powtórek pozwoli na utrzymanie trwałości pamięci na poziomie zbliżonym do tego, który ma miejsce tuż po zakończeniu nauki (wykładu, odczytu, lekcji, lektury). Jeśli pierwsza powtórka (ok. 5-minutowa) nastąpi po godzinie nauki - uważa Tony Buzan -przyswojone informacje pozostaną w pamięci na jeden dzień. Poświęcenie im 2 - 4 minut następnego dnia spowoduje, iż będziemy je pamiętali przez tydzień. Przejrzenie notatek po tygodniu, przez 2 minuty, pozwoli utrwalić je na cały miesiąc, a po jego upływie zdobyta wiedza zostanie zakodowana w pamięci trwałej.

"Co dwie półkule to nie jedna"

     Wielu Polaków, zwłaszcza w średnim wieku, ma spore trudności z nauką obcych języków, których znajomość jest dzisiaj wymagana niemal przez wszystkich pracodawców. Tradycyjne metody przyswajania słówek nie są zbyt skuteczne. Dzieje się tak dlatego - uważa Zbigniew W. Brześkiewicz, autor "Superumysłu" - że ucząc się, angażujemy tylko jedną, lewą półkulę mózgu, która organizuje, rozpoznaje, porządkuje i odtwarza zdobywane informacje, lecz nie jest w stanie samodzielnie stworzyć nowych idei. To z prawej półkuli pochodzą nowe pomysły i twórcze interpretacje. Używanie jej poprawia koncentrację, pozwala sprawniej zapamiętywać materiał i przypominać go sobie, pobudza wyobraźnię, a to z kolei pozwala myśleć twórczo. Efektywne myślenie wymaga użycia obydwu półkul.

     Uruchomienie prawej półkuli następuje wskutek relaksu mięśni przez wizualizację np. spokojnego miejsca, medytację (koncentrowanie się na oddechu), mandale (obserwowanie centralnego punktu geometrycznych wzorów narysowanych na kartce), muzykę (obniżającą puls i ciśnienie krwi), pisanie ręką nie dominującą oraz wizualne myślenie (wyobrażanie sobie materiału, którego się uczymy).


Red.


Pamięć doskonała Pamięć doskonała
Jocelyne de Rotrou
Ćwiczenia zawarte z tej książce, stopniowo coraz trudniejsze, wszechstronnie angażują umysł i pozwalają stale podnosić jego sprawność... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 ROZAL!A RÓŻA !!;;!!;;: 28.10.2007, 16:04
 napiszcie coś o zadaniach domowych
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej