Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Jabłko

     Za oknami mamy już piękną, pachnącą owocami i grzybami jesień. Dzięki tej porze roku możemy dostrzec, jak bardzo troszczy się o nas Pan Bóg. Daje nam tyle wspaniałych darów! Jabłka śliwki, gruszki, winogrona i arbuzy, pomidory, a także wiele jarzyn i kwiatów. Najcudowniejszym darem jest jednak zupełnie, co innego...

* * *

     Każdego poranka bogaty i wszechpotężny król Bengodi odbierał hołdy swoich poddanych. Siadał na ogromnym tronie wyściełanym szkarłatną materią, do ręki brał złote berło, a na głowę wkładał niezbyt wygodną koronę wysadzaną drogimi kamieniami. Niczego mu nie brakowało, bowiem w swoim życiu zdobył już wszystko to, co można było zdobyć. Miał wspaniałą rodzinę -żonę i dziesięcioro dzieci, do których należały wszystkie bogactwa, posiadał rozległe królestwo, wielu mądrych doradców, karne wojsko i co najważniejsze nie miał żadnych wrogów. Mógł więc żyć spokojnie i bez lęku. Wydawałoby się więc, że powinien być szczęśliwy, ale tak nie było. Król po prostu zaczął się okropnie nudzić. Stał się nawet z tego powodu trochę kapryśny. Miał jednak nadzieję, że może w końcu wydarzy się coś, co odmieni jego monotonne życie.

     Pośród różnych poddanych zjawiających się codziennie na dworze, był zawsze pewien cichy żebrak. Przynosił on królowi jabłko, a potem oddalał się równie cicho jak wchodził. Król, który przyzwyczajony był do otrzymywania wspaniałych darów, przyjmował ten podarunek z odrobiną ironii i pobłażania. A gdy tylko żebrak się odwracał, drwił sobie z niego, a z nim cały dwór. Nawet królewskie dzieci wyśmiewały biedaka, dlatego ich mądra niania musiała je za każdym razem karcić. Żebrak czuł, że jest pogardzany, ale wcale tym się nie zrażał. Powracał każdego dnia, by przekazać królewskim dłoniom kolejny dar.

     Król przyjmował go rutynowo i odkładał jabłko natychmiast do przygotowanego na tę okazję koszyka znajdującego się blisko tronu. Były w nim wszystkie jabłka cierpliwie i pokornie przekazywane przez żebraka.

     Pewnego dnia ulubiona królewska małpka wzięła jedno jabłko i ugryzła je, po czym plując nim, rzuciła pod nogi króla. Monarcha oniemiał z wrażenia, gdy dostrzegł wewnątrz jabłka migocącą perłę. Rozkazał natychmiast, aby otworzono wszystkie owoce z koszyka. W każdym z nich znajdowała się taka sama perła. Zdumiony król kazał zaraz przywołać do siebie żebraka i zaczął go przepytywać.

     - Przynosiłem ci te dary, panie - odpowiedział człowiek - abyś mógł zrozumieć, że każdego dnia zostajesz obdarowany niezwykłym prezentem, którego nawet nie dostrzegasz.

     Porozmawiajmy...

     1. Co przynosił żebrak?
     2. Dlaczego król gardził darami żebraka i śmiał się z niego?
     3. Dlaczego pewnego dnia król zaczął cenić jabłka żebraka?
     4. Czy my czasem nie jesteśmy podobni do tego króla?
     5. Kto przypomina cichego, cierpliwego i pokornego żebraka?
     6. Gdzie ukryty jest najwspanialszy dar jaki Pan Jezus nam pozostawił? Czym jest ten dar?

EP


Żabi król Żabi król
Janosch
Niezwykle śmieszna wersja baśni braci Grimm o żabiej księżniczce, która za karę została przemieniona w dziewczynkę i dopiero pocałunek żabiego królewicza przywrócił jej poprzednią piękną żabią powłokę... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 waldemar: 04.12.2016, 16:21
 zajebis
 karol: 04.10.2013, 21:25
 niezłe niezłe,
 daniel: 25.07.2013, 09:54
 zajebiste 10
 beesii ;d: 11.01.2011, 15:07
 Świetne :P
 lmeee, x dd: 24.05.2010, 15:08
 zgadzam sie z "gusia" za krotkie troche te opowiadanie jak na 6 klase , x dd powinno byc o wiele dluzsze. ! ^^ lepiej poszukam na rozdzialach dla doroslych, x dd
 gusia: 21.11.2009, 21:06
 za krótkie
 G.M: 02.11.2009, 15:30
 Siwietne opowiadanie se zpisze na polak thx !!! :P
 aina: 25.10.2009, 13:20
 Dobre:)
 
(1)

Autor

Treść




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej