Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Ból przemija, piekno pozostaje

     Mimo iż Henri Matisse był blisko dwadzieścia osiem lat młodszy niż Auguste Renoir, obaj wielcy artyści byli serdecznymi przyjaciółmi i często spędzali razem czas. Kiedy Renoir prawie nie opuszczał domu w ostatnich latach swego życia, Matisse odwiedzał go codziennie. Niemal sparaliżowany artretyzmem Renoir mimo swej choroby nie przestawał malować. Pewnego razu Matisse obserwował, jak starszy kolega maluje w swojej pracowni, zmagając się ze straszliwym bólem utrudniającym każde pociągnięcie pędzla. W końcu nie wytrzymał i poruszony wykrzyknął:

     - Auguste, dlaczego nadal malujesz, gdy dręczy Cię tak okropny ból?

     Renoir odrzekł z prostotą:

     - Ból przemija, a piękno pozostaje.

     I tak, prawie do dnia swojej śmierci Renoir nakładał farbę na płótno. Jeden ze swoich najsłynniejszych obrazów: Kąpiące się artysta ukończył na dwa lata przed śmiercią, czternaście lat po tym, jak zaatakowała go bolesna choroba.

Autor nieznany


   


Kopciuszek Kopciuszek
Najpiękniejsze baśnie Perraulta to wspaniała seria przygotowana z myślą o najmłodszych czytelnikach, dzięki której poznają baśnie należące do dziecięcej klasyki.... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 /..: 19.12.2014, 21:23
 bol przemija a piekno pozostaje-to milosc prawdziwa
 ***: 17.06.2014, 08:12
  Dobrą bajke opowiedział robi. Tym ogrodnikiem jest Bóg, ciągle wobec nas ma inny plan. Coraz doskonalszy..
 robi: 23.03.2010, 10:42
 Bajka na pocieszenie Pewien ogrodnik posadził pomidory większą część posadził w szklarni, pomidory w szklarni szybko rosły i dojrzewały stawały się czerwone. Miały odpowiednie warunki do rozwoju,ogrodnik pilnował by nie stała się im żadna krzywda. Jednak parę flanców posadził na polu. Na te krzaczki padał deszcz, wczesną wiosną śnieg, latem kąpały się w ostrym słońcu. Silny wiatr wyginał łodygi. Krzaki pomidorów mówiły do siebie, rośniemy tu podobnie jak chwasty wokoło. Tylko gdy nadszedł czas, przekonały się że ogrodnik wobec nich miał inne plany. Pomidory z gruntu miały taki smak, że te z szklarni mogły im tylko zazdrościć. W nich był smak słońca i wiatru. Tylko one znalazły się na talerzu ogrodnika.
 Biedronka: 28.12.2007, 19:03
 Bo tylko w bólu można dostrzec wyraźniej zarysy prawdziwego dzieła tworzenia. Doceniasz chwile piękna tworzenia .Ból minie a piękno tworzenia zostaje nie tylko na płótnie ale i w Tobie.
 GERDA: 13.07.2007, 21:20
 SMUTNE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
 kaganek: 10.05.2007, 14:26
 Iluż to ludziom nie dokucza ból, a mimo to nie pozostawiają za sobą odrobiny piękna. Niewiele trzeba, aby za sobą pozostawiać drobinki dobra.
 
(1)

Autor

Treść




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej