Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Krąg radości

     Któregoś ranka, a było to nie tak dawno temu, pewien rolnik stanął przed klasztorną bramą i energicznie zastukał. Kiedy brat furtian otworzył ciężkie dębowe drzwi, chłop z uśmiechem pokazał mu kiść dorodnych winogron.

     - Bracie furtianie, czy wiesz, komu chcę podarować tę kiść winogron, najpiękniejszą z całej mojej winnicy? - zapytał.

     - Na pewno opatowi lub któremuś z ojców zakonnych.

     - Nie. Tobie!

     - Mnie? Furtian aż się zarumienił z radości. - Naprawdę chcesz mi ją dać?

     - Tak, ponieważ zawsze byłeś dla mnie dobry, uprzejmy i pomagałeś mi, kiedy cięo to prosiłem. Chciałbym, żeby ta kiść winogron sprawiłą ci trochę radości.

     Niekłamane szczęście, bijące z oblicza furtiana, sprawiało przyjemność także rolnikowi.

     Brat furtian ostrożnie wziął winogrona i podziwiał je przez cały ranek. Rzeczywiście, była to cudowna, wspaniała kiść. W pewnej chwili przyszedł mu do głowy pomysł:

     - A może by tak zanieść te winogrona opatowi, aby i jemu dać trochę radości?

     - Wziął kiść i zaniósł ją opatowi.

     Opat był uszczęśliwiony. Ale nagle przypomniał sobie, że w klasztorze jest stary, chory zakonnik i pomyślał:

     "Zaniosę mu te winogrona, może poczuje się trochę lepiej". I tak kiść winogron znowu odbyła małą wędrówkę. Jednak nie pozostała długo w celi chorego brata, który posłał ją bratu kucharzowi, pocącemu się cały dzień przy garnkach. Ten zaś podarował winogrona bratu zakrystianowi (aby i jemu sprawić trochę radości), który z kolei zaniósł je najmłodszemu bratu w klasztorze, a ten ofiarował je komuś innemu, a ten inny jeszcze komuś innemu. Wreszcie, wędrując od zakonnika do zakonnika, kiść winogron powróciła do furtiana (aby dać mu trochę radości). Tak zamknął się ten krąg. Krąg radości.


Nie czekaj, aż rozpocznie kto inny.
To do ciebie dzisiaj należy zainicjowanie kręgu radości.
zęsto wystarczy mała, malutka iskierka, by wysadzić w powietrze ogromny ciężar.
Wystarczy iskierka dobroci, a świat zacznie się zmieniać.

Miłość to jedyny skarb, który rozmnaża się poprzez dzielenie:
to jedyny dar rosnący tym bardziej, im więcej się z niego czerpie.
To jedyne przedsięwzięcie, w którym tym więcej się zarabia,
im więcej się wydaje; podaruj ją, rzuć daleko od siebie,
rozprosz ją na cztery wiatry, opróżnij z niej kieszenie,
wysyp ją z koszyka, a nazajutrz będziesz miał jej więcej niż dotychczas.


Bruno Ferrero


Kubuś Puchatek. Miodowe drzewo Kubuś Puchatek. Miodowe drzewo
A.A. Milne
W książeczce znajduje się kilka opowiadań pod wspólnym tytułem "Miodowe drzewo". Są to m. in. Puchatek i miodowe drzewo, Miodowa piosenka Puchatka, Całe mnóstwo garnuszków miodu, Jak Puchatek ocalił Prosiaczka... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 hoczyk: 01.03.2011, 20:46
 ósmy :P:P super:):)
 liwcia: 27.08.2009, 19:55
 najbardziej podoba mi się zdanie ''miłość to jedyny skarb który mnoży sie przez podział''
 Dysia: 26.04.2008, 16:12
 fajny taki krąg radości :)
 Kana: 10.01.2008, 22:16
 Nigdy nie możesz być pewna kto podtrzyma krąg, Klaudio =] Ty zajmij się tym by inni otrzymali od ciebie trochę radości, a potem musisz wierzyć w tych którym ją dałaś =] Możesz się pomodlić o to by nikt radości dla siebie nie zatrzymał, bo ją straci, a gdy się nią podzieli - odzyska ją =]
 Klaudia: 16.12.2007, 19:00
 Hmmm... krąg radości... tylko co zrobić, aby osoba, której posłałam iskierkę, nie zatrzymała jej dla siebie?
 Patrycja: 14.11.2007, 20:13
 trzecia :) bardzo fajne opowiadanie. :*
 gosia: 10.11.2007, 17:59
 druga:)bardzo fajne;*
 serek: 07.10.2007, 19:58
 pierwsza ;) fajne opowiadania :*
 
(1)

Autor

Treść




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej