Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Przyjaciółka samotność

Białe, zimne jak lód ściany
oblegają mnie dokoła.
Przeraźliwa cisza, raz po raz rozdziera moje serce,
 pusty pokój, puste dni, cisza...

Sam jeden zamknięty 
w małym białym pudełku,
czekam na człowieka.

Może przyjdzie-
Może zapuka do moich drzwi.
Trzask, plusk, drżenie rąk,
serce zaczyna bić coraz mocniej
to tylko letni deszcz stuka o szyby,
jakby chciał zaprosić mnie do pójścia w nieznane.

Znów jestem sam, czekam na człowieka...

Mocuję się jak zapaśnik
z ciszą i pustką mojej duszy,
z samotnością czterech ścian.

Wierna partnerka mego życia- Samotność, 
nie odstępuje mnie na krok.
Znów do  mnie przyszła i nie chce odejść...
Pokochała mnie ze wszystkich sił. 
Czy jeszcze kiedyś wyrwę się z jej lodowatych ramion ?
Czy ktoś zapuka do moich drzwi... ?
Marcin Melon



Wasze komentarze:
 Darek Rawski: 15.10.2015, 13:02
 piękny
 lila: 06.02.2015, 21:59
 Przepiękny wiersz !
 Helena Grącka : 23.11.2013, 15:26
 Wiersz sercem pisany prze zemnie czytelnika dobrze zrozumiany . Dziękuję autorowi wiersza za chwilę prawdy o naszym jak że pięknym realnym życiu .
 Helena Grącka : 23.11.2013, 15:25
 Wiersz sercem pisany prze zemnie czytelnika dobrze zrozumiany . Dziękuję autorowi wiersza za chwilę prawdy o naszym jak że pięknym realnym życiu .
 iwona -ciocia moniki: 19.09.2011, 12:40
 a zycie pedzi, a zycie gna, a zycie z nami w zycie gra... /slub,rodzina..i tak nam juz 30....latek w roznych kolorach teczy przemija! gdy czas mi pozwala- cichutko wkradam sie w wierszyki twe a komentarz.... bedzie pozniej gdy przerobie troszke je....... Pozdrowienia dla wszystkich!
 MArcin autor: 05.03.2011, 01:00
 Ciesz sei ze podoba sie wam mój wiersz zachecam do lektury
 Bożena: 16.11.2010, 21:10
 Piękny wiersz, jestem pełna podziwu.
 Czesław: 04.07.2009, 22:56
 cyt: "Spiż to stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem". Nie ma spiżowych skał. Są natomiast pomniki :)
 Justyna i Jerzy: 04.07.2009, 22:49
 Piękny wiersz. My, już 4 lata po naszym skromnym i bezalkoholowym ślubie, ofiarowujemy wam nasz wiersz: Ona w białej sukience, On w czarnym surducie, Ona w kwiecistym welonie, On w wygodnym bucie. Będą kochać siebie nawzajem, Jak kochała Matka Teresa w Kalkucie. Będą żyć ze sobą wiecznie, Bo przed ślubem nie żyli wszetecznie.
 moliknes: 10.04.2009, 09:17
 niesamowity utwór, czytam go już X-raz i nie mogę zaprzestać...
 iwa: 12.02.2009, 11:27
 jaki piękny wiersz - prawdziwy
 Lya.: 16.04.2008, 20:53
 Coś w tym jest. Aż mi dreszcze przeszły. Poczułam. Świetne. :)
 lotos: 11.02.2008, 20:49
 bardzo mi sie podobal Twoj wiersz
 
(1)


Autor

Treść




Poprzedni[ Powrót ]Następny
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej