Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Wiersze o powołaniu III

[ Powołanie


Powołanie
Znajomi twierdzą
Że do zakonu wstąpić powinnam
Lecz moja droga
Jest z goła inna

W prawdzie
Nad wszystko kocham Boga
Ale zakon
To nie moja droga

Ja matką
Pragnę być w przyszłości
Macierzyństwa znosić
Trudy i radości

Z mężem
Dzielić miłość, szczęście, jak i troski
Małżeństwa poznać
Smak słodki i gorzki

Wiem
Że nie łatwa to droga
Ale pomoże mi
Miłość Boga
Alutka




Tamtej nocy, tamtego dnia powiedziałem Bogu Tamtej nocy, tamtego dnia powiedziałem Bogu
Praca zbiorowa
Kapłaństwo. Jak "przychodzi" do człowieka? Dlaczego do tej, a nie do innej osoby? Ile w tym zasługi ludzkiej, ile Bożych zamysłów? Czy kapłaństwu można przeszkodzić, czy jest ono jak fatum – nieuniknione? Po czym poznać, że rozpoznawane powołanie nie jest pomyłką, iluzją, wymysłem umysłu? Tyle pytań. A odpowiedzi...? Odpowiedzi na te pytania nakreśliło życie... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 ninka: 29.05.2011, 21:52
 Alutko, powołanie piękne, wiersz średni a ortografiętrzeba poprawić
 czorno: 17.01.2010, 20:05
 bardzo ciekawy wiersz :)
 am.max: 23.05.2009, 20:38
 świetne
 magda: 14.10.2008, 20:38
 każdego dnia zastanawiam się do jakiego życia jestem powołana....piękny wiersz ;)
 bunia: 27.07.2007, 12:09
 śliczne i prawdziwe jednak w wiekszosci wypadfkow jest na odwrót chociaz tp pewnie trudniejsza decyzja...chociaz sama juz nie wiem co jest trudniejsze lub łatwiejsze jak mozna to w takich kategoriach rozpatrywac
 ja:): 17.07.2007, 21:08
 fajniutkie:-)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej