Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Czym jest powołanie?

     Kaja - studentka: "Bardzo trudno zdefiniować, czym jest powołanie, o wiele łatwiej powiedzieć, czym nie jest. Na pewno nie jest przekonaniem, że jesteśmy w czymś dobrzy, na pewno nie jest marzeniem, żeby coś robić, na pewno nie jest pomysłem na życie. Myślę, że powołanie oznacza coś o wiele więcej: jestem sobą dopiero wtedy, gdy je wypełniam...

     ...Gdy się go podejmuję, wiem, że będzie to z pożytkiem dla wielu osób i dla własnej tożsamości. Mądry człowiek potrafi zająć się w życiu wszystkim, ale człowiek, który jest wobec siebie uczciwy, powinien podjąć próbę życia zgodnie z powołaniem. Każdy z nas czuje, jakie ono jest..."

     Joanna - studentka: "Powołanie to termin, który dotyczy każdego: jest powołanie do życia, do świętości, do miłości i macierzyństwa. Jest ono myślą Stwórcy względem wszelkiego stworzenia i projektem, który każdy z nas winien wypełniać. Powołanie to wezwanie człowieka do bycia szczęśliwym, do poświęcenia swojego życia i odkrycia woli na tu i teraz. Najistotniejsze jest, aby uświadomić sobie, że to Bóg jest jego dawcą, a adresatem człowiek, wówczas każda zmiana dla nas, związana z powołaniem, jest mniej dotkliwa i przykra. Powołanie nie jest nakazem, tylko pewną propozycją, z której możemy skorzystać, którą możemy przyjąć i wypełnić. Wymaga od nas intensywnej pracy, podjęcia (często) dużego wysiłku, wielu wyrzeczeń, lecz praca, trud i poświęcenie w efekcie prowadzą do przeżywania jeszcze większej radości. Propozycja, jaką często otrzymujemy i realizujemy, powoduje, że nasze życie staje się bardziej udane i szczęśliwe. Ważne jest aby każdy z nas poznał zawartość swojej "kartoteki" z projektem życia i realizował ją według planów. Zadanie jest niezwykle trudne i często niezrealizowane przez ludzi, tylko i wyłącznie dlatego, że plany Wszechmocnego zupełnie odbiegają od pragnień człowieka".

     Sebastian - gimnazjalista: "Powołanie, według mnie, to coś, co nadaje sens naszemu życiu. Powołanie nie może być życzeniem, marzeniem, tego też nie da się kupić. Z tym człowiek się rodzi lub z czasem samo przychodzi. Dzięki powołaniu możemy odnaleźć cel naszego życia, łatwiej nam wybrać kierunek, w którym chcemy się kształcić, łatwiej nam "zaplanować" swoje życie. Jest to wewnętrzny, niezależny od nas impuls, któremu warto się poddać".

     Mateusz - gimnazjalista: "Moim zdaniem powołanie jest prywatnym odczuciem osoby, które motywuje ją do zdecydowania się. Powołanie każe wybrać jedną drogę, której należy się trzymać. Pomaga ono w wyborze i podjęciu decyzji dotyczących swojej przyszłości zawodowej, jak i prywatnej".

     Krzysztof - student: "Powołane jest to poczucie misji i wewnętrzne przekonanie, że w życiu spełnisz się właśnie w tej, a nie innej roli. Powołanie się po prostu czuje albo nie. Tego nie powinno się w sobie "wypracowywać", bo w pewnym momencie orientujemy się, że to, co w życiu robimy, nie jest tym, co przynosi nam satysfakcję".

     Olga - licealistka: "Każdy z nas otrzymuje powołanie od Boga. Nie jest to konkretne powołanie do bycia tym czy tym, lecz jest to powołanie do życia. Powołanie to "coś", co dotyka głębi naszego istnienia, nie słyszy się głosu mówiącego np.: "Zostań nauczycielem". To dzięki Bogu, w którymś momencie rozumie się, jaką drogę wybrać, jaka droga będzie dawała nam szczęście, ale i do tego potrzeba jest wiara. Powołanie pomaga nam się otworzyć i wyzwolić. "Nareszcie wiem, po co żyję i czym jest dla mnie życie", ale by doprowadzić do tego, by nasza egzystencja sprawiała nam radość, trzeba odnaleźć powołanie".

     Agnieszka - studentka: "Czym według mnie jest powołanie? Myślę, że nie należy tego odnosić tylko do powołania do życia duchownego. Powołanie powinien mieć każdy z nas, wybierając drogę życiową, studia, pracę itp. Osoba, stojąca przed decyzją, która zaważy na jej przyszłości zawodowej powinna kierować się swoimi zamiłowaniami i zdolnościami, by w pracy oddawać całą siebie oraz żeby po latach być zadowoloną z tego, co robi. Powołanie to w pewnym sensie przekonanie, że nadajemy się do tego, co robimy i że ta droga jest najwłaściwsza w życiu. Kto powinien mieć powołanie? Oprócz księży i zakonników, na pewno lekarze i nauczyciele, bo ich praca wymaga wielkiego zaangażowania, trzeba w nią wkładać serce, bo od tych ludzi zależy życie innych ludzi".


Opracował i zebrał: Błażej Kowalczyk


Źródło: Kwartalnik Kotwica (nr 31 - I kw. - 2007)
- Cisi Pracownicy Krzyża
www.kotwica.cisi.pl | www.cisi.pl


Kobieta boska tajemnica Kobieta boska tajemnica
o. Joachim Badeni, Judyta Syrek
Co jest najważniejsze na pierwszej randce? Czy kobieca intuicja może służyć do wykrywania herezji? Czym jest macierzyństwo? Czy makijaż jest zgodny z moralnością chrześcijańską? Jak można połączyć małżeństwo z życiem kontemplacyjnym?... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Anna G.-studentka: 01.09.2011, 21:51
 W powołaniu ważny jest każdy dzień , od momentu uświadomienia sobie swojej nowej drogi-drogi wyboru. Ważna jest każda chwila w tym narodzeniu się powtórnym dla nieba, aby ono NIGDY nie stało się RUTYNĄ! bo jest podjęte z miłości, i do miłości powołane.Serce osoby pragnącej być w objęciu Jezusa powinny na nową zachwycać się i odkrywać prostoty i tajemnice a także prawdy w zwyczajnych dniach. Bo to one pozwalają nam zaufać w Boże miłosierdzie.
 Anna G.: 28.08.2011, 22:48
 Powołanie do życia zakonnego jest czymś niepojęcie pięknym. Jest czymś czego nie można zmierzyć , ani policzyć. jest skarbem, który dopiero z czasem zostaje na skutek głębszych przeżyć,formacji odkryty. A wtedy jakby całe życie stało się nowe. Jakby niebo dopiero wczoraj ubrało się w błękit, chmury w biel a drzewa w zieleń. Jest radością już samą w sobie. Myśl zapalona tym przyszłym dziełem na chwałę królestwa niebieskiego . Powołanie jest darem, i trudem podjętym z miłości. jest to pragnienie dążenia do idealnej jedności -komunii Z PANEM. Ciągle powracania do źródła wszelkiej nadziei i sensu życia. Nie rzadko wiąże się to z zaparciem się samego siebie, wszystkiego czego się posiada , i podążaniem w ufności jak dziecko po śladach mistrza do bram zbawienia.
 :): 19.10.2007, 00:46
 Powołanie jest jak wejście do jeziora, a mówienie o nim jest jak o opisywanie tego przeżycia nie będąc nigdy w wodzie... :)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej