Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Kto mówi Panie, Panie

     Znane "Nie będziesz brał Imienia Pana Boga twego na daremnie" oznacza: "nie będziesz wzywał Imienia Boga do błahych [czczych] rzeczy" /Wj 20,7;Pwt 5, 11/. Drugie przykazanie to zakaz nadużywania imienia Bożego.

     Bóg objawił swoje imię Mojżeszowi: Jahwe (JHWH), czyli JESTEM /Wj 3,14/. Ja Jestem! Ty, człowieku bywasz, tzn. jesteś bytem przygodnym. Podając imię Bóg ujawnił, że chce być poznany. Staje się bliski, dostępny. Można Go skutecznie wzywać.

     Niezwykłą rangę tego wydarzenia można zrozumieć jedynie w tamtym kontekście kulturowo-religijnym. Imię miało większe znaczenie niż dziś. Oddawało odrębność, istotę a także powołanie osoby. Dlatego imię Boże w religijnym kulcie Izraela zajmuje pierwsze miejsce. Bo w Nim Bóg objawi! swoją tożsamość, wierność i władzę. Każdy, kto używa! imienia, wiedział o gwarancji Jego obecności i uwagi. Wobec tak doniosłego zaangażowania Boga zamiast słowa JHWH używano zwrotu "Imię Boże." Później lęk i głęboki szacunek sprawiły, że w ogóle nie wypowiadano imienia. Jako chrześcijanie od dnia chrztu możemy do Boga mówić "po imieniu": Ojcze, Jezus, Emmanuel. Staliśmy się dziećmi Bożymi, dlatego mamy prawo modlić się: Ojcze nasz. Jesteśmy z Bogiem "na Ty". To zobowiązuje, dlatego nie będziesz się "spoufalał" /Mt 7,21/! Warto zauważyć, że to Przykazanie sformułowane pozytywnie jako jedyne jest wtączone przez Jezusa do tekstu Modlitwy Pańskiej: "święć się imię Twoje" /Łk 11,2; Mt 6,9; H. Schungel-Straumann/.

     Sensem tego przykazania jest troska o szacunek dla Boga - poważne traktowanie tego, co człowiek mówi, i analiza tego, do czego miesza osoby Boskie? Magiczne zaklęcia, fałszywe przysięgi, nieczyste intencje. Grzechem jest bezużyteczne, beztroskie, niepotrzebne wzywanie Boga. Tak często słychać pusty wykrzyknik irytacji: "jak Boga kocham; Matko Boska; rany Boskie; dzięki Bogu; na miły Bóg; o Jezu, daj mi spokój; o, Boże, jaki ty jesteś" etc.

     Nadużywanie autorytetu Boga ma miejsce także, gdy ktoś z wyższością powołuje się na Niego. Arbitralnie orzeka, co jest "wolą Bożą, znakiem czasu, wyrokiem Opatrzności" albo używa groźby "kary Boskiej" jako "metody" pedagogicznej. Nie mniej błądzi, kto eksploatuje hasło "Bóg, Honor, Ojczyzna" do reklamy swojej wizji Boga lub Polski. Już dosyć takich uczniów Chrystusa. Zbyt wielu nosiło wysoko pobożne sztandary i stawało pod krzyżem tylko do zdjęcia. Nie wolno "degradować Boga do roli zwykłego fantu albo zastawu." /J.Grundel/. Bóg słyszy. Uobecnia się także w imieniu. Dlatego trzeba szukać stów i celów godnych Jego czci.


ks. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika
Warszawsko-Praskiego "Idziemy"

19 kwietnia 2009


Dialektyka twórczości Dialektyka twórczości
Władysław Stróżewski
Ta książka to filozoficzna analiza twórczości artystycznej i jej dialektycznego charakteru. Autor rozważa, czym w ogóle jest twórczość i dzieło sztuki, jakie są twórcze aspekty języka, na czym polega oryginalność dzieła i relacje między twórcą, dziełem i odbiorcą... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 KAsia: 14.05.2009, 09:08
 Dostosuję się :)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej