Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Powiedz prawdę

     Po chrzcie, bierzmowaniu i Eucharystii jako czwarty w tradycyjnym porządku wymienia się sakrament pokuty. Katechizm, obok namaszczenia chorych, zalicza go do sakramentów uzdrowienia. Jeżeli przez chrzest otrzymujemy nowe życie duszy, to św. Paweł ostrzega, że "przechowujemy ten skarb w naczyniach glinianych"(2 Kor 4,7), łatwo więc może ulec skażeniu a nawet zniszczeniu.

     Oficjalnie nazywa się sakramentem pokuty i pojednania. Ale występuje też pod innymi nazwami, jako sakrament nawrócenia, przebaczenia a najczęściej - spowiedzi (KKK 1423-1424). Dotykamy chyba najtrudniejszego emocjonalnie, moralnie a czaseYn i prawnie sakramentu.

     Podstawą jego sprawowania są słowa samego Chrystusa z Ewangelii (J 20, 21-23; Mt 16,19; 18,18). Lektura ich wskazuje, że prawomocnym, skutecznym i ustanowionym przez Jezusa miejscem przebaczenia grzechów jest sakrament spowiedzi. Apostołowie i ich następcy otrzymali pełnomocnictwo do udziału w Bożej władzy przebaczania. Dzieło pojednania rozpoczęte przez Jezusa na ziemi ma swoją kontynuację w misji Kościoła.

     Jemu została przekazania zdolność rozgrzeszania lub odmowy tego daru. Chrystus chce działać przez ludzi.

     Ńa początku trzeba przypomnieć sobie podstawową, Bożą opcję. To stała i zdumiewająca otwartość Boga na każdego grzesznika. Bóg nie pragnie śmierci występnego a jedynie tego, aby się nawrócił i żył (Ez 33,11). Dlatego Bóg nie posłał Syna, aby świat potępił, ale zbawił (J 3,17). I Jezus nie przyszedł szukać sprawiedliwych, ale grzeszników (Mt 9,13). Takie są ewangeliczne kontury i klimat pojednania. Jezus nie poniża i nie zawstydza, ale podnosi i wyzwala. Po prostu prawdziwa Miłość przyznaje "prawo do błędów". Bo człowieka - jako stworzenie po grzechu pierworodnym - charakteryzuje większa skłonność do zła niż dobra. Ale i pragnienie wyzwalania się z grzechów! Życie chrześcijanina rozpięte jest pomiędzy wyznaniami "moja bardzo wieka wina" a "oto wielka tajemnica wiary".

     Dlatego w spowiedzi nie chodzi o to, aby oceniać osobę, ale aby jej pomóc. W czasie spowiedzi człowiek powinien dowiedzieć się, co ma konkretnie zrobić do następnego sakramentu. Zapytaj o to! Czasem tego brakuje. Nastąpiło rozgrzeszenie ale ktoś niestety, nie wziął Cię za rękę.

     Formalny obowiązek spowiedzi "przynajmniej raz w roku" wprowadził Sobór Laterański w 1215 r. Sama zaś spowiedź opiera się na szczerym wyznaniu grzechów i przebaczeniu ich przez Boga, przez pośrednictwo spowiednika: "i że się nie wątpi, lecz mocno wierzy, że grzechy są odpuszczone przez Boga w niebie."


ks. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika

16 maja 2010


Sakramenty. I co z tego? Sakramenty. I co z tego?
o. Leon Knabit OSB
Zapis rozmów ojca Leona Knabita OSB z młodymi zbuntowanymi, opornymi, niewierzącymi i tym podobnymi - na temat sakramentów, Kościoła, życia... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Monika: 09.12.2008, 14:22
 Dziękuję za tak wspaniałą stronę. Bóg działa nawet przez internet:-)
 Kuba: 25.07.2008, 21:20
 Dzięki
 ANDRZEJ...: 20.07.2008, 15:32
 BARDZO DZIĘKUJĘ)za taką stronę...
 Kasia: 16.02.2008, 19:37
 Dziekuje:)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej