Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Więcej niż metryka

     Wydarzenie chrztu Jezusa w Jordanie jest preludium Jego publicznej działalności w Galilei /Mt 3,13-17/. W rzeczywistości jednak to nie Jezus został ochrzczony, ale woda została ochrzczona Jego obecnością! Dotknął w ten sposób każdej wody chrzcielnej i dał jej moc uświęcania /J 1,31-34/ .

     Chrzest to najważniejszy znak na mapie chrześcijańskiego życia, pierwszy punkt odniesienia dla wiary/Mt 28,19/. Czy pamiętasz datę swojego sakramentu? Czy odwiedzasz kościół swojego chrztu? Czy znasz i modlisz się za kapłana, który cię ochrzcił?

     Przyjęty chrzest, który kojarzy się z dzieciństwem, nie jest wbrew pozorom wydarzeniem zamkniętym. Chrzest nie wyczerpuje się w granicach spełnionego obowiązku lub zachowanej tradycji. Jest początkiem nowej rzeczywistości i mocy przez zupełnie inną relację do Boga. Odsłania przed człowiekiem nadprzyrodzony horyzont poznania Boga. Otrzymuje się wtedy możliwość zbawienia i staje się "nowym stworzeniem" /3,5/ oraz świątynią Ducha Świętego /1 Kor 6,19/. Źródłem tej godności i życia duchowego jest wszczepienie w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa /Rz 6,3-5/. Sakrament Chrztu wprowadza też do Wspólnoty Kościoła, a przez to daje dostęp do innych łask i darów Bożych.

     Chrzest nie jest "uniwersalną szczepionką" gwarantującą zbawienie. Jest jak bilet na podróż - może pozostać niewykorzystany. W tym sakramencie nie chodzi o społeczny wybór ugrupowania lub ideologii, ale o wybór Osoby, z którą chce się związać teraźniejszość i najdalszą przyszłość. Chodzi o wybór Chrystusa, o przyjaźń z Bogiem i osobiste "przylgnięcie z miłością" przez świadome zawierzenie siebie. Praktycznie wyraża się to przez systematyczne korzystanie z sakramentów, modlitwę, gotowość do daru z siebie i codzienną wierność obowiązkom.

     Wielu traktuje chrzest jako "lojalność rodzinną" albo zapis do organizacji, która ma większość, ale z którą się nie utożsamia. Taka formalna identyfikacja ze społecznością dla "świętego spokoju". A przecież w tym sakramencie Bóg przez kapłana zwraca się do człowieka "po imieniu" i wzywa do głębszej przyjaźni ze Sobą i pełnej jedności w duchu Trójcy Świętej, w Imię której zostaliśmy przed laty trzykrotnie polani wodą święconą.

     Bóg zaprasza do udziału w swoim szczęściu. Od wydarzenia chrztu możemy do Niego mówić "po Imieniu": Ojcze! /Rz 8,15-17/. Nie: siła wyższa, fatum, idea, nieokreślona energia czy matka natura. Staliśmy się dziećmi Bożymi, dlatego mamy przywilej zwracać się: "Ojcze nasz".


ks. Jan Sawicki


Tekst pochodzi z Tygodnika

28 luty 2010


Dziecko Boże. Pamiątka przyjęcia sakramentu Chrztu świętego Dziecko Boże. Pamiątka przyjęcia sakramentu Chrztu świętego
Anna Matusiak (oprac.)
Album „Dziecko Boże” to prezent dla nowo ochrzczonego dziecka. Będzie on dla obdarowanego wspaniałą pamiątką tak niezwykłego wydarzenia, jakim jest przyjęcie pierwszego i najważniejszego sakramentu - chrztu świętego.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej