Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
bp. Jerzy Modzelewski

     Przez wiele lat bp Jerzy Modzelewski walczył o prawa wierzących do posiadania własnych świątyń. Angażował się też w wiele innych inicjatyw na rzecz stolicy. Znany byt z niezwykłego spokoju i pracowitości.

     Urodzony 20 kwietnia 1905 r. w Warszawie, ochrzczony został w kościele św. Aleksandra, choć dzieciństwo i lata szkolne spędził w parafii Najświętszego Zbawiciela, na terenie której przy ul. Litewskiej mieszkali jego rodzice. Ukończył Gimnazjum Towarzystwa Nauczycieli Szkół Średnich, a następnie Seminarium Metropolitalne w Warszawie. W 1928 r., w wieku zaledwie 23 lat, z rąk bp. Stanisława Galia przyjął święcenia kapłańskie. Jeszcze jako diakon rozpoczął uwieńczone doktoratem studia z prawa kanonicznego na KUL.

     Pierwsze lata kapłaństwa to wikariaty najpierw w Zdunach koło Łowicza, a następnie w parani Najświętszego Zbawiciela w stolicy, praca prefekta gimnazjum żeńskiego, szkoły handlowej i praca w niższym seminarium duchownym. W tym czasie działał też w Sodalicji Mariańskiej, Akcji Katolickiej i Iuventus Christiana.

     Podczas II wojny światowej prowadził tajne wykłady na kompletach w gimnazjum Górskiego. Od 1940 r. administrował parafią w Milanówku, gdzie po Powstaniu Warszawskim organizował opiekę duszpasterską i pomoc charytatywną dla uciekinierów ze stolicy. Od września 1944 r. do października 1945 r. na miejscowej plebanii przechowywał urnę z sercem Fryderyka Chopina uratowaną z kościoła św. Krzyża. Po wojnie, w grudniu 1949 r., został proboszczem parafii św. Teresy od Dzieciątka Jezus na Tamce, pracował też w Sądzie Metropolitalnym i w Kurii, przewodnicząc Wydziałowi Duszpasterskiemu. Usunięty przez władze z zajmowanych stanowisk w stolicy, w 1954 r. został proboszczem w Ząbkach.

     Po odzyskaniu przez kard. Stefana Wyszyńskiego wolności, został kanclerzem Kurii i wykładowcą w seminarium. W 1958 r. z woli Jana XXIII został biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. Funkcję tę pełnił do śmierci przy boku kardynałów Stefana Wyszyńskiego i Józefa Glempa. Sakrę biskupią przyjął 8 lutego 1959 r. w archikatedrze warszawskiej z rąk Prymasa Wyszyńskiego oraz biskupów Zygmunta Choromańskiego i Wacława Majewskiego. Do biskupiego herbu wpisał słowa: "Regnet Deus" ("Niech Bóg króluje"). Przez wiele lat stał na czele Komisji Episkopatu ds. Budowy Kościołów. Wielokrotnie interweniował u władz komunistycznych w sprawie pozwoleń na budowę nowych obiektów kościelnych. W tej wyjątkowo trudnej w ówczesnej rzeczywistości roli udawało mu się osiągać pewne sukcesy.

     Kierował także komisjami Episkopatu ds. duszpasterstwa akademickiego i ekumenicznej. Był członkiem watykańskiego Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan. Przez wiele lat stał na czele Rady Prymasowskiej Budowy Kościołów Warszawy. Z ramienia Episkopatu Polski wszedł w skład Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie - dzięki jego staraniom w odbudowanym zamku znalazło się miejsce na kaplicę - oraz Komitetu Budowy Centrum Onkologii. Przewodniczył pierwszej Mszy Świętej transmitowanej 21 września 1980 r. przez Polskie Radio. W 1983 r. z nominacji kard. Glempa został dziekanem Kapituły Metropolitalnej Warszawskiej. Był promotorem II i III Synodu Archidiecezji Warszawskiej. Zmarł 27 października 1986 r. w Warszawie po 58 latach kapłaństwa i 27 posługi biskupiej. Pochowany jest na Cmentarzu Bródnowskim.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

24 października 2010


   


Otwarte horyzonty. Symbolika, wzorce i wyzwania życia konsekrowanego Otwarte horyzonty. Symbolika, wzorce i wyzwania życia konsekrowanego
Bruno Secondin
Życie zakonne przeżywa obecnie okres głębokich i szybkich przemian, żeby nie powiedzieć "kryzys", których powodem są poszukiwania wewnętrznej autentyczności i nowej twórczej wierności poszczególnych instytutów, jak również kontekst społeczny i eklezjalny... » zobacz więcej

Wasze komentarze:
 darek piotr: 22.04.2016, 09:30
 wlasnie dzisiaj odnalazlem obrazek pamiatka bierzmowania z 17 09 1980 w pruszkowie z biskupem Jerzym Modzelewskim... pokój jego duszy...
 Andre: 04.11.2010, 15:54
  Jezus do Św. Faustyny: Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, że żaden nie ujdzie ręki Mojej. Jeżeli uciekają przed miłosiernym Sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję [się] w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiając ich samym sobie i daję im czego pragną.(Dz 1728)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej