Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
ks. Emil Szramek

     Do ostatniej chwili życia dzierżył sztandar człowieczeństwa i kapłaństwa bardzo wysoko - wspominał ks. Emila Szramka jego współwięzień z Dachau ks. Wiktor Jacewicz SDB. Ksiądz Szramek był duchowym przywódcą inteligencji na Śląsku. Dlatego musiał zginąć.

     Pochodził z Tworkowa na Opolszczyźnie, gdzie urodził się 29 września 1887 r. w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu gimnazjum w Raciborzu został studentem Wydziału Teologii Uniwersytetu Wrocławskiego i przygotowywał się do kapłaństwa. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Georga von Koppa 22 czerwca 1911 r. w katedrze wrocławskiej. Potem były pierwsze wikariaty: Miechowice, Tychy, Zaborze i Mikołów, gdzie zasłynął z działalności trzeźwościowej. Będąc wikariuszem w Tychach obronił doktorat z teologii.

     W Mikołowie podczas plebiscytu i powstań śląskich umacniał polskość. Tu też związał się z Towarzystwem Oświatowym im. św. Jacka i był redaktorem naczelnym jego kwartalnika. Jako historyk, socjolog i bibliolog uczestniczył we wszystkich najważniejszych przedsięwzięciach naukowych na Śląsku. Dużo pisał. Jedną z najważniejszych jego książek była praca "Śląsk jako problem socjologiczny". Opracowywał też sylwetki wybitnych Ślązaków.

     Po utworzeniu administracji apostolskiej dla Górnego Śląska został kanclerzem kurii w Katowicach, odpowiadał też za budowę katedry katowickiej. W 1926 r. został proboszczem parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, jednej z najbardziej prestiżowych w mieście.

     W uznaniu jego zasług bp Stanisław Adamski mianował go prałatem.

     Wybuch II wojny światowej zastał ks. Szramka w Katowicach. Niemcy najpierw zażądali, aby opuścił parafię i udał się do Generalnej Guberni. Od tej decyzji odwołał się do Hansa Kerrla, ministra spraw kościelnych III Rzeszy. Odpowiedzią było aresztowanie przez gestapo 8 kwietnia 1940 r. Wkrótce przewieziono go do obozu w Dachau. Kiedy w jego sprawie interweniowała kuria katowicka, jej przedstawiciel ks. Franz Strzyż usłyszał, że "dla wszystkich można prosić o łaskę, tylko nie dla Szramka". Władze hitlerowskie nie uwzględniły prośby o jego uwolnienie przesłanej przez nuncjusza papieskiego w Berlinie. W jego obronie mieli odwagę wystąpić także niemieccy parafianie.

     Z Dachau został przewieziony najpierw do Gusen, następnie do Mauthausen, 8 grudnia 1940 r. zaś znów znalazł się w Dachau (numer obozowy 21 987), gdzie był niekwestionowanym liderem księży śląskich. Potajemnie sprawował czynności kapłańskie. W listach wysyłanych do rodziny interesował się problemami swojej parafii. Swoją godną postawą doprowadzał esesmanów do wściekłości. "Kochani bracia kapłani, potęga Boża wzrasta w słabych ludziach. Od nas zależy, aby to miejsce kaźni stało się szkołą łaski. Jeżeli tu wytrwamy, nasz przykład wołać będzie do wszystkich ludzi: bądźcie naśladowcami naszymi, jak my jesteśmy naśladowcami Chrystusa" - mówił 1 stycznia 1940 r. do innych księży. Zginął 13 stycznia 1942 r., zmuszony do stania pod kranem z płynącą zimną wodą.

     W 1999 r. Jan Paweł II ogłosił jego beatyfikację wśród 108 męczenników II wojny światowej.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

9 stycznia 2011


Celibat. Wezwanie do miłości Celibat. Wezwanie do miłości
Andrew Apostoli CFR
Niniejsza książka łączy subtelność analizy z wnikliwością spojrzenia na dar celibatu w życiu konsekrowanym. Mając za sobą wiele lat doświadczeń w pracy formacyjnej i duchowym kierownictwie, o. Apostoli przekonująco zgłębia ten temat... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej