Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
ks. Emil Szramek

     Do ostatniej chwili życia dzierżył sztandar człowieczeństwa i kapłaństwa bardzo wysoko - wspominał ks. Emila Szramka jego współwięzień z Dachau ks. Wiktor Jacewicz SDB. Ksiądz Szramek był duchowym przywódcą inteligencji na Śląsku. Dlatego musiał zginąć.

     Pochodził z Tworkowa na Opolszczyźnie, gdzie urodził się 29 września 1887 r. w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu gimnazjum w Raciborzu został studentem Wydziału Teologii Uniwersytetu Wrocławskiego i przygotowywał się do kapłaństwa. Święcenia kapłańskie przyjął z rąk kard. Georga von Koppa 22 czerwca 1911 r. w katedrze wrocławskiej. Potem były pierwsze wikariaty: Miechowice, Tychy, Zaborze i Mikołów, gdzie zasłynął z działalności trzeźwościowej. Będąc wikariuszem w Tychach obronił doktorat z teologii.

     W Mikołowie podczas plebiscytu i powstań śląskich umacniał polskość. Tu też związał się z Towarzystwem Oświatowym im. św. Jacka i był redaktorem naczelnym jego kwartalnika. Jako historyk, socjolog i bibliolog uczestniczył we wszystkich najważniejszych przedsięwzięciach naukowych na Śląsku. Dużo pisał. Jedną z najważniejszych jego książek była praca "Śląsk jako problem socjologiczny". Opracowywał też sylwetki wybitnych Ślązaków.

     Po utworzeniu administracji apostolskiej dla Górnego Śląska został kanclerzem kurii w Katowicach, odpowiadał też za budowę katedry katowickiej. W 1926 r. został proboszczem parafii Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Katowicach, jednej z najbardziej prestiżowych w mieście.

     W uznaniu jego zasług bp Stanisław Adamski mianował go prałatem.

     Wybuch II wojny światowej zastał ks. Szramka w Katowicach. Niemcy najpierw zażądali, aby opuścił parafię i udał się do Generalnej Guberni. Od tej decyzji odwołał się do Hansa Kerrla, ministra spraw kościelnych III Rzeszy. Odpowiedzią było aresztowanie przez gestapo 8 kwietnia 1940 r. Wkrótce przewieziono go do obozu w Dachau. Kiedy w jego sprawie interweniowała kuria katowicka, jej przedstawiciel ks. Franz Strzyż usłyszał, że "dla wszystkich można prosić o łaskę, tylko nie dla Szramka". Władze hitlerowskie nie uwzględniły prośby o jego uwolnienie przesłanej przez nuncjusza papieskiego w Berlinie. W jego obronie mieli odwagę wystąpić także niemieccy parafianie.

     Z Dachau został przewieziony najpierw do Gusen, następnie do Mauthausen, 8 grudnia 1940 r. zaś znów znalazł się w Dachau (numer obozowy 21 987), gdzie był niekwestionowanym liderem księży śląskich. Potajemnie sprawował czynności kapłańskie. W listach wysyłanych do rodziny interesował się problemami swojej parafii. Swoją godną postawą doprowadzał esesmanów do wściekłości. "Kochani bracia kapłani, potęga Boża wzrasta w słabych ludziach. Od nas zależy, aby to miejsce kaźni stało się szkołą łaski. Jeżeli tu wytrwamy, nasz przykład wołać będzie do wszystkich ludzi: bądźcie naśladowcami naszymi, jak my jesteśmy naśladowcami Chrystusa" - mówił 1 stycznia 1940 r. do innych księży. Zginął 13 stycznia 1942 r., zmuszony do stania pod kranem z płynącą zimną wodą.

     W 1999 r. Jan Paweł II ogłosił jego beatyfikację wśród 108 męczenników II wojny światowej.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

9 stycznia 2011


   


Reguły życia. W rodzinie i w zakonie Reguły życia. W rodzinie i w zakonie
Piotr Śliwiński, Dominika Kozłowska, Łukasz Kozłowski
Czy pewniejszą drogą do nieba jest życie zakonne czy małżeńskie? Jak rozpoznać, do czego jesteśmy powołani? Czy dla duchownego dom znaczy to samo, co dla osoby świeckiej?... » zobacz więcej

Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej