Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
abp Józef Gawlina

(1892 - 1964)

     Mówił o sobie, że jest "bezdomnym pasterzem najrozleglejszej diecezji na świecie". Polakom zamieszkałym na wszystkich kontynentach służył z wielką radością, podobnie jak wcześniej polskim żołnierzom. Arcybiskup Iózef Gawlina, kawaler krzyża Virtuti Militari, zmarł 21 września 1964 r. w Rzymie, podczas Soboru Watykańskiego II, w którym aktywnie uczestniczył.

     Był Ślązakiem spod Raciborza. Urodził się w 1892 r. jeszcze pod zaborem pruskim, gdzie niezwykle aktywnie prowadzono akcję germanizacyjną. Kiedy przyznał się w szkole, że w domu rozmawia po polsku, nauczyciel, dawny pruski oficer, spoliczkował go i udzielił mu nagany na piśmie. Za działalność w nielegalnym związku polskim i studiowaniu literatury polskiej został usunięty z gimnazjum w Raciborzu. Maturę uzyskał w Rybniku, po czym wstąpił do seminarium duchownego we Wrocławiu. Po wybuchu I wojny światowej, mimo iż był klerykiem, wysiano go na front najpierw do Francji, gdzie został ciężko ranny, a po wyzdrowieniu do Afryki, gdzie służył w kompanii sanitarnej. We wrześniu 1918 r. dosta! się do niewoli i.przez rok przebywał w obozie jenieckim w Egipcie. Po powrocie, już w wolnej Polsce ukończył studia teologiczne i w 1921 r. przyjął święcenia kapłańskie.

     Kilka lat pracował jako wikariusz, potem nadeszły liczne awanse kościelne. Był sekretarzem tworzącej się kurii Administracji Apostolskiej Górnego Śląska i redaktorem naczelnym powstałego wówczas tygodnika "Gość Niedzielny". W 1926 r. został kierownikiem Biura Prasowego Episkopatu, a w rok później pierwszym dyrektorem Katolickiej Agencji Prasowej. W 1931 r. objął funkcję proboszcza liczącej wówczas 36 tys. wiernych parafii św. Barbary w Królewskiej Hucie (ob. Chorzów).

     W 1933 r. został biskupem polowym. Cieszył się dużym poparciem i sympatią Józefa Piłsudskiego i marszałka Rydza-Śmigłego, a ze strony Kościoła kard. Augusta Hlonda.

     Po wybuchu wojny na polecenie nuncjusza ewakuował się wraz z rządem do Rumunii. Gdy zorientował się, że jest wieziony do obozu internowanych, uciekł. W nuncjaturze w Rumunii udało mu się załatwić paszport dyplomatyczny, dzięki czemu wyjechał do Rzymu. Stamtąd udał się najpierw do Francji, gdzie organizował duszpasterstwo wśród żołnierzy, a następnie do Anglii. Na początku 1942 r. udał się do ZSRR, gdzie - mimo wielu przeszkód stawianych przez oficerów NKWD - sprawował opiekę duszpasterską wśród żołnierzy gen. Andersa. W czerwcu 1942 r. z ostatnim transportem żołnierzy polskich udał się do Iranu. Dbał o duszpasterstwo dla Polaków także w Afryce, a nawet w Indiach i USA. Założył polskie seminarium duchowne w Bejrucie i polską sekcję w seminarium w Glasgow. Po zakończeniu wojny był ordynariuszem dla blisko 2 min Polaków znajdujących się w Niemczech. Jednak jeszcze w 1945 r. udał się do Rzymu, gdzie został duszpasterzem Polonii, a w dwa lata później rektorem kościoła św. Stanisława. W 1952 r. Pius XII mianował go arcybiskupem.

     Nie mógł wrócić do Polski. Przez wiele lat na jego nazwisko istniał zapis cenzury. Władze PRL nigdy mu nie wybaczyły, że otwarcie mówił o krzywdzie wyrządzonej Polsce przez komunistów.

     Zmarł w trakcie prac nad przemówieniem na temat emigrantów, które miał wygłosić na Soborze Watykańskim II. Pochowany jest na cmentarzu żołnierzy polskich w Monte Cassino. Podczas stoczonej tu słynnej bitwy, pełnił obowiązki zwykłego kapelana.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

20 września 2009


Założyciel Opus Dei. Tom II: Bóg i odwaga Założyciel Opus Dei. Tom II: Bóg i odwaga
Anrés Vázquez de Prada
Drugi tom obszernej biografii św. Josemaríi Escrivy opowiada o szczególnie dramatycznym okresie życia założyciela Opus Dei: od wybuchu hiszpańskiej wojny domowej (1936) aż do wyjazdu do Rzymu (1946). Życie Escrivy pokazane na tle ówczesnych wydarzeń pokazuje, że nasza osobista świętość rozstrzyga się hic et nunc, wśród zawirowań historii... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej