Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
św. Frumencjusz

(zm. ok. 380)


     Wspominamy w Martylogium Rzymskim 27 października św. Frumencjusz, zwany też Selamą Oświecicielem, był apostołem Etiopii i pierwszym biskupem w tym kraju. Według informacji Rufina z Akwilei, był Grekiem pochodzącym z Tyru, uczniem tamtejszego filozofa Meropiusza. W drodze do Indii statek, którym podróżował wraz ze swoim nauczycielem i bratem Edezjuszem, burza zagnała do granic Etiopii. Meropiusz został zamordowany przez tubylców, Frumencjusz z Edezjuszem ocaleli. Zostali jednak uprowadzeni i postawieni przed miejscowym królem. Zyskali jego zaufanie, a Frumencjusz został nawet sekretarzem królewskim i wychowawcą królewskiego syna Ezana. Wtedy też - dzięki kontaktom z kupcami - zapoznali się z chrześcijaństwem. Po przyjęciu chrztu stali się żarliwymi misjonarzami. Edezjusz powrócił do Tyru, a Frumencjusz udał się do Aleksandrii, gdzie z rąk św. Atanazego około 340 r. przyjął sakrę biskupią z przeznaczeniem na biskupstwo w Aksum. Etiopska tradycja przypisuje Frumencjuszowi przekład Nowego Testamentu na język etiopski. Kiedy umierał około 380 r., pozostawił Etiopię niemal całą schrystianizowaną.

     Frumencjusz czczony jest przez prawosławnych i katolików, i to nie tylko w Etiopii, ale także w całej północno-wschodniej Afryce. Do Martyrologium Rzymskiego został wpisany w 1607 r.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

24 października 2010


Listy Ojca Pio. Tom 1 cz. 2 Listy Ojca Pio. Tom 1 cz. 2
Melchior Pobladura
Zbiór korespondencji Świętego z San Giovanni Rotondo, opracowany przez wybitnych znawców katolickiej teologii życia mistycznego. Niniejszy tom prezentuje dalszą korespondencję Ojca Pio z jego kierownikami duchowymi - oo. Aleksandrem i Benedyktem, prowadzoną w latach 1913 - 1916... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Andre: 30.10.2010, 01:14
  Jezus do Św. Faustyny: Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, że żaden nie ujdzie ręki Mojej. Jeżeli uciekają przed miłosiernym Sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję [się] w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiając ich samym sobie i daję im czego pragną.(Dz 1728)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej