Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
św. Wirgiliusz z Salzburga

(zm. 784)


     Wspominany w Martyrologium Rzymskim 27 listopada św. Wirgiliusz był irlandzkim mnichem benedyktyńskim. Około 742 r. opuścił swoją ojczyznę, aby udać się do Ziemi Świętej. Ostatecznie do niej nie dotarł, ale zatrzymał się na dworze Pepina Krótkiego, późniejszego króla Franków. Ten po dwóch latach, widząc jego głęboką religijność i wiedzę, wysłał Wirgiliusza do swojego kuzyna, księcia bawarskiego Odylona. W Salzburgu Wirgiliusz został opatem klasztoru św. Piotra, a potem ordynariuszem diecezji. Aktywnie wspomagał w pracy apostolskiej św. Ruperta, apostoła Austrii. Wysyłał misjonarzy do Karyntii w południowej Austrii. Wybudował w Salzburgu nową katedrę, do której w 770 r. sprowadził relikwie św. Ruperta.

     Nie brakowało też w jego życiu różnych problemów. Kilkakrotnie znajdował się w konflikcie ze św. Bonifacym, który oskarżenia przeciwko Wirgiliuszowi kierował do Stolicy Apostolskiej. Dotyczyły one np. poglądu Wirgiliusza, który twierdził, że ziemia jest kulista. Co prawda papież Zachariasz I też nie zgodził się z tą teorią, ale biskupa Wirgiliusza nie odwołał z funkcji.

     Wirgiliusz zmarł w Salzburgu, gdzie został też pochowany. Jest patronem tego miasta, a także Austrii. Cześć odbiera również w rodzinnej Irlandii. Kanonizował go w 1233 r. papież Grzegorz IX.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

21 listopada 2010


Święta Urszula Ledóchowska Święta Urszula Ledóchowska
Praca zbiorowa
Niewielka broszura, bogato ilustrowana, ukazująca życie i aktualność przesłania świętości kanonizowanej w 2003 roku Urszuli Ledóchowskiej: kobiety zaangażowanej na wielu płaszczyznach, zakonnicy, utalentowanej wychowawczyni dzieci i młodzieży... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Andre: 27.11.2010, 10:10
 Jezus do Św. Faustyny: Jestem święty po trzykroć i brzydzę się najmniejszym grzechem. Nie mogę kochać duszy, którą plami grzech, ale kiedy żałuje, to nie ma granicy dla Mojej hojności, jaką mam ku niej. Miłosierdzie Moje ogarnia ją i usprawiedliwia. Miłosierdziem Swoim ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się Serce Moje, gdy oni wracają do Mnie. Zapominam o goryczach, którymi poili Serce Moje, a cieszę się z ich powrotu. Powiedz grzesznikom, że żaden nie ujdzie ręki Mojej. Jeżeli uciekają przed miłosiernym Sercem Moim, wpadną w sprawiedliwe ręce Moje. Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję [się] w tętno ich serca, kiedy uderzy dla Mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła, a jeżeli udaremnią wszystkie łaski Moje, poczynam się gniewać na nich, zostawiając ich samym sobie i daję im czego pragną.(Dz 1728)
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej