Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
bł. Honorat Koźmiński

(1829 - 1916)

     Bł. Honorat Koźmiński urodził się w Białej Podlaskiej 16 X 1829 r. jako drugi syn Stefana i Aleksandry z Kahlów. Miał jeszcze dwie młodsze siostry. Wychowany w duchu religijnym, w okresie szkoły średniej w Płocku zachwiał się w wierze. W czasie studiów w Warszawie posądzony o udział w spisku w 1846 r. został aresztowany przez policję carską. W celi więziennej X pawilonu Cytadeli przebył ciężką chorobę tyfusu i głębokie doświadczenie wewnętrzne. Sam napisał o tym, że Jezus przyszedł do mnie do celi więziennej i łagodnie do wiary doprowadził.

     W 1848 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów. Profesję zakonną złożył 21 XII 1849 r., a świecenia kapłańskie przyjął 27 XII 1852 r. Od pierwszych lat kapłaństwa przyświecała mu idea, aby można ludziom dać poznać miłość Bożą.

     W latach 1853-1864 pracował w Warszawie jako spowiednik, kaznodzieja, misjonarz ludowy. Propagował koła Żywego Różańca i III Zakon Franciszkański. W 1855 r. z grupy gorliwych niewiast przy współudziale Czcigodnej Sługi Bożej A. Truszkowskiej uformował Zgromadzenie Sióstr Św. Feliksa, a nieco później Siostry Kapucynki klauzurowe.

     W 1864 r., gdy władze carskie skasowały klasztory, O. Honorat razem ze swymi współbraćmi został wywieziony do klasztoru w Zakroczymiu i tam poddany rozmaitym represjom. W tej niezwykle trudnej sytuacji zaufał całkowicie Bożej Opatrzności mówiąc do współbraci, którym władze carskie proponowały emigracją: Tu nas Pan Bóg chce mieć, a więc tu pracować będziemy.

     W odosobnieniu zajął się najpierw gruntownym pogłębieniem własnego życia wewnętrznego, co wyraził w postanowieniu: Chcę być świętym z jakąkolwiek ofiarą. W drugiej połowie XIX w. Kościół w Polsce bardzo był prześladowany przez rządy carskie. Biskupi i kapłani byli ograniczeni w swej działalności, a zakonnicy i zakonnice przez kasatę rozproszeni.

     O. Honorat u Boga szukał sposobu podtrzymania Kościoła i pomocy swoim prześladowanym rodakom. Każdego dnia wiele godzin poświęcał na adorację Najśw. Sakramentu i rozważanie Ewangelii. Zrozumiał, że podobnie jak dotychczas winien poświęcać się pracy w konfesjonale, by formować ludzi duchowo. Przeżywszy tajemnicę Chrystusowego ukrycia w Nazarecie, swoich penitentów i penitentki pouczał, że życie zakonne jest z ustanowienia Boiego i ustać nie moie, bo bez niego nie byłaby wypełniona Ewangelia.

     W ukrytym życiu Jezusa i Maryi w Nazarecie odnalazł wzór i pomysł dla nowej formy zakonnego życia ukrytego. Gorliwych penitentów i penitentki, objawiających powołanie zakonne i chętnych wyjechać za granicę gdyż nowicjaty w kraju były zamknięte, zachęcał do pozostania. Formował z nich wspólnoty oparte o poszczególne grupy stanowe czy zawodowe.

      W ten sposób na ziemiach polskich O. Honorat zapoczątkował nową formę zakonnego życia ukrytego - bez habitu i bez odznak zewnętrznych. Z tej inicjatywy zrodzonej w konfesjonale rozwinęła się sieć placówek opiekuńczych, szkolnych, pielęgniarskich, ambulatoriów, domów schronienia, szwami i innych instytucji, która rychło objęła cały kraj. W latach 1855-1895 O. Honorat w Zakroczymiu, a od 1892 r. w Nowym Mieście nad Pilicą założył 26 wspólnot religijnych, z których uformowały się liczne zgromadzenia zakonne. Obecnie jest ich 17, w tym 3 habitowe, 14 bezhabitowych, a wśród nich 2 męskie i 12 żeńskich.

     Dzięki pionierskiej pracy O. Honorata słusznie można nazwać prekursorem powoływanych dziś instytutów świeckich i propagatorem powszechnego powołania do świętości. Przez swoją działalność zakonotwórczą wydatnie przyczynił się do podtrzymania obecności Kościoła na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim. Pod koniec XIX w. honorackie zgromadzenia liczyły około 10 tyś. braci i sióstr, młodych ludzi, mężczyzn i kobiet żyjących ideałami ewangelicznymi w swoim środowisku.

     Wiele czasu poświęcił też Bł. Honorat w klasztornym odosobnieniu pracy pisarskiej. Tworzył dzieła o charakterze ascetycznym, które dopomagały ludziom do pogłębiania życia religijnego i codziennej pobożności.

     Zakon Kapucynów pod zaborem rosyjskim jemu zawdzięcza swe ocalenie. Chociaż z kwitnącej przed kasatą prowincji pozostawał tylko jeden klasztor. O.Honorat nie stracił nadziei i umacniał nią współbraci. Ufność go nie zawiodła, gdyż przed śmiercią doczekał się odrodzenia Zakonu. Bóg doświadczył swego sługę wielu cierpieniami. Dokuczały mu liczne choroby, ale mimo to aktywnie pracował do śmierci.

     Pod koniec życia zniósł wiele cierpień moralnych. Między innymi, gdy w 1908 r. biskupi zreorganizowali jego nowoczesne jak na ówczesne czasy zgromadzenia, a ich postanowienie zatwierdziła Stolica Apostolska, zalecając mu powstrzymanie się od kierowania nimi. Decyzję te przyjął z najwyższą uległością, a w liście do zgromadzeń" napisał: Podziwiam przeto Opatrzność Bożą, która tak tą sprawą pokierowała, ta sam Zastępca Jezusa Chrystusa wolą Boską nam objawił i spełniam całym sercem to polecenie z najwyższą wiarą. /.../ Pamiętajcie czcigodni Bracia i Siostry, ze wam się. nastręcza sposobność okazania heroicznego posłuszeństwa woli świętego Kościoła.

     Bezgraniczną miłością kochał Matkę Najświętszą we wszystkich tajemnicach i naśladował jej cnoty. Jako Jej niewolnik w Niej pokładał bezgraniczną ufność i stale powtarzał, że przez Jej pośrednictwo otrzymał wszystkie łaski.

     Pozbawiony słuchu i cierpiący fizycznie resztę lat spędził na modlitwie i kontemplacji. Odszedł do Pana w powszechnej opinii świętości 16 XII 1916 r. w 87 roku życia. Jego pogrzeb, mimo trwającej pierwszej wojny światowej, był okazałą uroczystością, a wszyscy obecni byli przekonani, że odprowadzają na wieczny spoczynek kapłana i zakonnika świątobliwego. Naoczny świadek opowiadał o nim: Życie O. Honorata mogę określić jednym zdaniem: "Chodził zawsze z Bogiem".

     O. Honorat pozostawił nam przykład świętości potwierdzony autorytetem Kościoła. Ubogacił Kościół licznymi zgromadzeniami zakonnymi, z których aktualnie istnieje 17 i kilka klasztorów klauzurowych. Zgromadzenia rozwijają swoją działalność apostolską na 4 kontynentach i w ponad 20 krajach.


o. Gabriel Bartoszewski


Epoka Jana Pawła II Epoka Jana Pawła II
Maciej Zięba OP
Rok 1978. Świat po rewolcie politycznej, obyczajowej i intelektualnej; Kościół po Soborze Watykańskim II, pomiędzy ekspansją postępowych radykałów i oporem konserwatywnych ekstremistów. W takim Kościele i w takim świecie pojawia się papież Jan Paweł II... Książka pozwala ogarnąć i lepiej zrozumieć czas i dzieło tego niezwykłego pontyfikatu... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 I: 06.02.2017, 05:55
 Błogosławiony Honoracie Koźminski uproszczenia u Boga łaskę zgody w todzinie
 D: 09.01.2017, 15:11
 Błogosławiony Honoracie, uproś u Boga łaskę trzeźwości dla męża i Jego nawrócenie i głęboką wiarę.
 babcia: 15.12.2016, 09:57
 gł.Honoracie proszę o wstawiennictwo o łaskę wiary dla wnuka Jakuba i powrót do kościoła
 Alina: 16.11.2016, 13:28
 Bł.Honoracie proszę o wyproszenie łaski dla Tadeusza aby wytrwał bez alkoholu,proszę o wiarę dla niego
 Agnieszka: 03.11.2016, 15:33
 Bł. Honoracie, proszę Cię o wstawiennictwo, abym umiała żyć zgodnie z wolą Bożą, proszę abym słyszała Boże wezwania. Chciałabym umieć przyjmować miłość, umieć kochać i dzielić się miłością. Bł. Honoracie nie chcę być samotna i smutna.
 zatroskana katoliczka: 28.09.2016, 13:16
 bł.Honoracie wstawiaj się za nami i pomóż nam rozróżniać dobro od zła w dzisiejszym Kościele, abyśmy wiedzieli gdzie wróg i gdzie przyjaciel
 Michal: 09.07.2015, 10:12
 Bł Honoracie pomóż mi pokazać świętość jako drogę dla dziewcząt zgromadzenia Sióstr Matki Dobrego Pasterza w Szaflarach 20 - 25 lipca 2015
 niewolnica Maryji: 17.01.2015, 13:10
 bł. Honoracie prosze o cud dla małzenstwa syna i synowej prosze pełna nadzieji ze BOG uczyni przez Twoje wstawiennictwo
 JolantaJ: 08.10.2012, 19:52
 bł. Honoracie wyproś nawrócenie do Boga mojej synowej, pomóż jej i synowi stworzyć dobrą Bogiem silną rodzine
 Jola: 11.12.2011, 02:00
  bl.Honoracie dowiedzialam sie oTobie z opisu pewnej zakonnicy ktorej pomogles wybrac odpowiednia droge zyciowa a bylo to powolanie do zakonu .pomyslalam ze moze i nam pomozesz.Mnie i moim dzieciom.Jest nam bardzo smutno .Zmarl moj kochany maz .Zylismy razem 24 lata.On byl moja czastka .Byl moim przyacielem .Znal moje wady i zalety.Byly dni kiedy bylo wesolo ale byly tez dni kiedy sie sprzeczalismy.Ostatnimi czasy nie wiem dlaczego czesto myslalam ze nie wyobrazam sobie zycia bez niego .Teraz juz jestem tylko z dziecmi ktore bardzo kocham.Prosze bł. Honorata o wstawiennictwo do Boga aby zabral dusze moejego meza do nieba.Aby dob ry Bog pocieszyl nas w tej ciezkiej chwili .Prosze o zdrowe i dlugie zycie dla nas moich rodzicow tesciow i calej naszej rodziny.Dziekuje ci Panie Jezu za wszystkich dobrych ludzi ktorzy nam pomagaja i daj im potrzebne łaski.Pomoz mi Jezu dobrze wychowac dzieci bo gdy mija dzien i zostaje sama to ogarnia mnie nie tylko tesknota ale i ogromny strach ze sobie nie poradze.Dodaj odwagi otuchy i wielkie madrosci moim dzieciom.Pomoz im w nauce i w pracy.Widze jak im brakuje taty .To boli bardzo.Bł.Honoracie wstaw sie za mna.Byc moze bede musiala miec powazna operacje po ktorej kilka miesiecy nie bede mogla pracowac.Moze nie bedzie to konieczne.Dobry Jezu postaw na moej drodze madrego lekarza ktory mi dobrze poradzi. Mialam dobrego i madrego meza. i.Ciezko byc samej .Mialam bardzo dobrego i madrego meza.
 matka: 09.02.2011, 18:09
 Bl .Honoracie ufam w Twoja pomoc z ufnoscia czekam na laske wstawiennictwa w mojej sprawie.
 Ksiadz A: 01.06.2010, 17:16
 Bl. Honoracie, polecam Ci sprawe trudna mojego brata i jego malzonki, szczegolnie malzonki oraz ich dzieci, przywroc im radosc i milosc i spraw by umieli sobie przebaczyc i zjednoczyc sie w milosci. prowadz dobrymi drogami!
 goska299a@wp.pl: 05.04.2010, 22:57
 bł.Honoracie proszę Cię o wstawiennictwo w mojej trudnej sprawie,ufam,że mnie nie w opuścisz w chwilach zniechęcenia i obojętności
 xxx: 19.11.2008, 08:03
 Myśli bł. Honorata Koźmińskiego na każdy dzień: http://www.mariowka.sluzki.opoka.org.pl/mysli.htm
 Jolanta: 17.10.2008, 08:12
 bł.Honoracie, ufam, że mi pomożesz. W Tobie pokładam moją ufność i czekam z niecierpliwością na cud i na łaski, o które tak gorąco Cię proszę.
 maria: 13.10.2008, 10:37
 bl.honoracie kozminski miej litosc nade mna grzesznica i upros u boga laske dla mojej rodziny o zerwanie z nalogami i zycie po bozemu prosze pokaz moim dziecia droge za jezusem piekno bez alkoholu tytoniu itp upros laske o nawrucenie pomoz prosze maryjo upros u twojego syna laske aby bog sie zlitowal i odpuscil mi grzechy nie odchoc puki nie zostaniesz wysluchany
 maria: 13.10.2008, 09:11
 bł.Honoracie, Ty znasz moje pragnienie, błagam spełnij tę moją prośbę. Ty wiesz, jak bardzo mi na tym zależy. Usłysz mój głos, nie odmawiaj tego, o co proszę.
 mąż: 26.09.2008, 13:14
 bł.Honoracie, pomóż mi, by moja żona umiała wybaczyć mi wszystkie krzywdy, które Jej wyrządziłem. Wiem, jak bardzo Ją raniłem przez całe życie, ile zadałem Jej bólu. Chcę wrócić do Niej i wynagrodzić wszystko i obdarzyć Ją szczęściem. Pragnę, by z mojego powodu nie uroniła już żadnej łzy. Błagam, usłysz me błaganie
 m: 26.09.2008, 11:25
 Maryjo, po raz kolejny proszę za wstawiennictwem bł.Honoracie, nie opuszczaj mnie w mojej potrzebie, wyjednaj u Swego Syna Najukochańszego tę łaskę, o którą tak gorąco Cię proszę. Nie odejdę od Ciebie, aż mnie wysłuchasz. Tylko Ty możesz mi pomóc, błagam spełnij moją prośbę !!! Nie pozwól, bym była zawiedziona.
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej