Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Oda do Krzyżowej Góry

     W to miejsce wpisana jest cała historia Litwy - "Krainy krzyży". Szacunek dla krzyży jest w litewskim narodzie bardzo osobisty i głęboki. Od zawsze koło dróg i chat stawiano tam krzyże i świątki rzeźbione przez ludowych artystów.

     Niedaleko miasta Szawle (Śiauliai) znajduje się kurhan Jurgaićiai, znany jako Góra Krzyży, jedyne takie miejsce na świecie.

     Są tam krzyże z drzewa, metalu, marmuru, granitu, szkła i plastmasy, z inkrustacją z bursztynu, wyszywane i dziergane na drutach, ze szkła i z betonu. Od maleńkich, kilkucentymetrowych do monumentalnych, których autorami są nasi artyści ludowi. Góra fascynuje o każdej porze roku, o każdej godzinie dnia. Jednak szczególnie jest imponująca nocą - podobna wtedy do ogromnego okrętu płynącego ( w przestworza wśród tajemniczej muzyki poruszanych przez wiatr krucyfiksów.

     Dziś nikt już nie pamięta, kto i kiedy wzniósł pierwszy krzyż na tym świętym miejscu. Jest na ten temat wiele legend. Jedna z nich głosi, jakoby w dawnych czasach odbyła się tu wielka bitwa. Bliscy, pochowawszy zabitych, przez trzy dni i noce usypali górę i wznieśli krzyż. Druga legenda mówi o wieśniaku, który zasnął obok łoża chorej córki. We śnie zobaczył świetlistą kobietę, która powiedziała mu, że córka wyzdrowieje, gdy on postawi krzyż na niedalekim Kurhanie Jurgaićiai. Człowiek ten wzniósł krzyż na wskazanym miejscu, a wracając do domu, spotkał zdrową.już córkę. Legend i podań jest tyle, ile krzyży na górze.

     Miejscowi mieszkańcy opowiadają, że wiele krzyży wzniesiono po powstaniu 1831 r. Wtedy krewni poległych powstańców, często nie znając miejsca spoczynku swoich bliskich lub bojąc się carskich prześladowań, czcili ich pamięć w oddalonym miejscu - wznosząc krzyże na świętej górze. Tę tradycję kontynuowano także po powstaniu 1863 r.

     Od wielu lat Góra Krzyży słynie jako miejsce modlitwy i narodowy pomnik nadziei. Napisy na krzyżach są prośbą do Boga o pomoc w nieszczęściach, błogosławieństwo, modlitwą o zdrowie. Inne dziękują Bogu za wysłuchanie próśb i otrzymaną łaskę.

     W czasach sowieckich nie było oficjalnych informacji o Górze Krzyży, wieść o niej rozchodziła się tylko z ust do ust. Kurhan z krzyżami stawianymi w sekrecie stał się symbolem sprzeciwu wobec gnębienia narodu i narzucania mu ateizmu.

     Zesłańcy z gułagów po powrocie na Litwę zaczęli wznosić tu krzyże dziękczynne za ocalenie i powrót na ojczystą ziemię. Niestety zbierających się tu pielgrzymów ponownie więziono i wywożono. Deszczułki na krzyżach informujące o tym, dokąd byli deportowani ich twórcy, stały się świadectwem prześladowań. Sowieckie władze w latach 1961-1975 starały się kilkakrotnie zniszczyć Górę Krzyży, próbowano zrównać ją z ziemią, a nawet zatopić. Najczęściej jednak drewniane krzyże przewracano, łamano, palono a metalowe wywożono na złom. W nocy wierni wznosili na ich miejscu nowe symbole ich niezłomnej wiary. Odrodzenie i niepodległość Litwy rozsławiło Górę Krzyży na całym świecie, stąd na krzyżach zaczęły pojawiać się napisy w różnych językach. Mamy tu krzyż z Baltimore, który amerykańscy Litwini przewieźli przez Atlantyk jachtem. Swój krzyż postawili tu niewidomi z Urugwaju i chór parafialny z Montrealu. I wielu innych.

     Papież Jan Paweł II o Górze Krzyży wiedział od dawna. Po zamachu na jego życie Litwini wznieśli na niej krzyż z napisem "Królu Chrystusie ochraniaj papieża. Na kolanach błaga Litwa".

     W czasie pielgrzymki po krajach bałtyckich 7 września 1993 r. Ojciec Święty odwiedził Górę Krzyży. Czekało na niego ponad 300 000 ludzi. W czasie Mszy św. papież mówił: "Wejdźcie na Górę Krzyży i wspomnijcie wszystkich swych synów i córki kiedyś osądzonych, uwięzionych, zesłanych do obozów koncentracyjnych lub na Syberię, Kołymę, skazanych na śmierć... Tu dokonało się to, co kiedyś na Golgocie". W rocznicę wizyty Jana Pawła II wzniesiony został specjalny krzyż od Ojca Świętego - krucyfiks Męki Pańskiej autorstwa Enrico Manfriniego z napisem: "Dziękuję Warn Litwini za tę Górę Krzyży - świadectwo dla Europy i narodów całego świata o wielkiej wierze ludzi tego kraju".

     Do dzisiaj Górą Krzyży opiekują się franciszkańscy mnisi z klasztoru u jej podnóża, a na samym wzgórzu odprawiane są Msze, odbywają się odpusty i koncerty muzyki sakralnej. Tu często rozpoczynają się pielgrzymki po świętych miejscach.

     Góra Krzyży została wpisana na listę chronionych przez UNESCO dziedzictw kultury ważnych dla całego świata jako bezcenny symbol narodowo-religijny. Jednak być może prawdziwy fenomen tego świętego miejsca położonego za miastem Szawle tkwi w mnóstwie krzyży, które - jak pisał poeta litewski Justinas Marcinkevićius - "wciąż rosną z naszych mąk i bied".


Opr. Agnieszka Wyszomirska


Tekst pochodzi z Tygodnika

5 kwietnia 2009


Skandynawia. Przewodnik ilustrowany Skandynawia. Przewodnik ilustrowany
Praca zbiorowa
Ilustrowany przewodnik "Skandynawia" zawiera wszystko, czego można oczekiwać od przewodnika turystycznego. Jest to zarówno inspirująca lektura przed wyjazdem, bezcenna pomoc podczas zwiedzania, jak i niezrównana pamiątka z podróży.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Biedronka: 05.04.2009, 21:56
 Nie wiedziałam o tej Górze Krzyży, ciągle za mało wiem, bardziej czuję...też jakoś blisko w sercu Litwę.Nigdy nie byłam na Litwie a jednak kocham to miejsce...
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej