Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Początek uzależnienia - koniec wolności

     Zwyczajny, trzynastoletni chłopak, właśnie dostał się do gimnazjum. W podstawówce uczył się nieźle, nie miał większych problemów, ot, przeciętny uczeń. Wolny czas spędzał najczęściej z kolegami grając w piłkę czy kosza. Lubił też gry komputerowe i surfowanie po necie. Ponieważ był trochę nieśmiały, bardzo chciał zostać zaakceptowany przez nowe otoczenie. Nie przychodziło mu to jednak łatwo. Pewnego dnia koledzy zaproponowali mu pójście na imprezkę do jednego z nich. Bardzo się ucieszył i chętnie zgodził. Impreza trochę go zaskoczyła, odbywała się w domu chłopaka, którego nie znał, jak się potem okazało, był kilka lat starszy. Dużo osób piło, paliło, koledzy z jego klasy również. Jemu też proponowali, a on nie potrafił odmówić bojąc się, że więcej go nie zaproszą. Od tego czasu bardzo się zżył z tą grupką. Często razem spędzali czas, polubił ich towarzystwo, coraz częściej sięgał po papierosa czy piwko. To nic złego, przecież ONI też tak robili. Po jakimś czasie to im jednak przestało wystarczać. Ktoś kiedyś przyniósł do szkoły amfę ("Stary, jakie się po tym ma odloty"), potem inne narkotyki. Nie zauważył, kiedy tkwił w tym po uszy i nie potrafił już się wycofać.

     Młode małżeństwo, jeszcze nie mają dzieci, bo przecież najpierw trzeba się dorobić. Mąż, manager w międzynarodowym koncernie, szybko awansuje, coraz więcej czasu poświęca pracy. Wychodzi rano, wraca wieczorem, zmęczony. W niezauważalny sposób oddalają się od siebie, on całkowicie poświęca się pracy. Weekendy nie dają mu odpoczynku, woli je spędzić w biurze czy przed komputerem, załatwiając nie cierpiące zwłoki sprawy. Praca, kolejne awanse, podwyżki stają się sensem jego życia. W końcu małżeństwo właściwie przestaje istnieć.

     Przykłady można by mnożyć. Nie tak dawno media rozpisywały się o matce, która zaniedbywała dzieci, gdyż cały swój czas spędzała w Internecie. Koleżanka opowiadała mi o przypadku swoich znajomych, którzy właśnie się rozwodzą, bo mąż okazał się nałogowym hazardzistą. Obserwujemy coraz więcej różnych przypadków uzależnień. Alkohol, papierosy, narkotyki, to jakby standard, obok nich pojawiają się nowe: praca, komputer, Internet, hazard, seks, a nawet zakupy czy telefon komórkowy. Dlaczego tak się dzieje? Co sprawia, że sposób spędzania wolnego czasu czy normalne codzienne czynności stają się nałogiem? Gdzie przebiega ta cienka granica między normą a nadużyciem i co sprawia, że ją przekraczamy?

     Myślę, że przyczyn jest kilka. Przede wszystkim to chyba kwestia braku odpowiedzialności za siebie i innych, umiejętności spojrzenia na swoje życie z innej perspektywy. W życiu każdego z nas są dni radosne i dni smutne, dni kiedy wszystko dobrze się układa i dni kiedy trzeba podjąć trudne decyzje, dokonać jakiegoś wyboru. Właściwy wybór jest miarą naszej dojrzałości i odpowiedzialności. I nieważne ile ma się lat, ten wybór może rzutować na nasze dalsze życie. Przecież alkohol, papierosy czy inne używki są na porządku dziennym nawet w szkole podstawowej. Często dorośli nie są w stanie nas przed nimi ochronić, jeśli my sami tego nie zrobimy. Nie jest to łatwe. Chęć akceptacji, bycia docenionym przez grupę to zupełnie normalna rzecz. Wielu oddałoby za to wszystko. Pytanie tylko czy warto?

     Inną przyczyną jest brak odwagi. Łatwiej przyjąć papierosa, niż mieć odwagę odmówić. W razie odmowy jest się przecież skreślonym u znajomych. Trzeba mieć naprawdę silny charakter, żeby się nie przestraszyć samotności, braku akceptacji.

     Może się też wydawać, że używki ułatwiają życie, odsuwają problemy. Przecież czasem problemy po prostu przytłaczają. Głupia matematyczka, która się na mnie uwzięła, rodzice ciągle się o wszystko czepiający. Tego po prostu nie da się znieść, trzeba jakoś odreagować, zapomnieć, przynajmniej na chwilę. Nie myśleć o tym, co będzie później.

     Często uzależnienie zaczyna się niepostrzeżenie, zupełnie niewinnie. Nie ma nic złego w spędzeniu wolnego czasu przed komputerem czy w Internecie. To normalne. Problem pojawia się, gdy zaczynamy na to poświęcać cały swój wolny czas, a nawet zaniedbywać obowiązki. Zapominamy o całym świecie, a świat gier komputerowych przysłania nam rzeczywistość. To także forma uzależnienia. I znów pojawia się pytanie: dlaczego tak się dzieje? I pada podobna jak poprzednio odpowiedź: bo tak jest łatwiej i przyjemniej. Przyjemniej spędzić czas grając na komputerze niż ucząc się, czy sprzątając swój pokój. Łatwiej pogrążyć się w wirtualnej rzeczywistości niż stawić czoło codziennym problemom jak trudna klasówka czy kolokwium, nieszczęśliwa miłość, kłótnia z rodzicami.

     Nie ma nic złego w korzystaniu z telefonu komórkowego czy upodobaniu do dobrego jedzenia. Ale jeśli komórka staje się jedyną formą kontaktu z otoczeniem, a jedzenie sposobem na odreagowanie stresu, to może warto się zastanowić czy pewna granica nie została przekroczona.

     Jak można tego uniknąć? Najważniejsze to zdawać sobie sprawę z tych zagrożeń. Zauważyć, kiedy przyjemny sposób spędzania czasu staje się po prostu ucieczką od rzeczywistości. Zrozumieć, że nie można za wszelką cenę starać się zdobyć akceptacji otoczenia. Paradoksalnie czasem nasi znajomi bardziej nas będą szanować za to, że potrafimy się oprzeć presji otoczenia i odmówić papierosa, alkoholu czy innej używki. Warto także wyrobić sobie własne zdanie na temat tego, co dla mnie dobre, a co może mi zaszkodzić i wiedzieć, że nie ma nic bardziej złudnego niż przekonanie, że: "Spróbuję tylko raz, to nic nie szkodzi, potem przestanę". To nie wyraz silnej woli, lecz słabości.

     Wydaje mi się, że ważne jest także umieć zauważyć swoje zalety. Jeśli będziemy doceniali swoje dobre cechy, nasza samoocena będzie pozytywna, to nie będziemy poszukiwali za wszelką cenę akceptacji u otoczenia. Oczywiście nie jest to proste, ale przecież każdy z nas jest wyjątkowy, posiada coś szczególnego, jakiś talent, który go wyróżnia. Trzeba się skupić na rozwoju swojej osobowości, uzdolnień, wtedy okaże się, że problem nałogów nas nie musi dotyczyć.

     Oczywiście dla chrześcijanina istnieją jeszcze inne argumenty nakazujące walczyć z uzależnieniem, a właściwie zabraniające przekraczania tej granicy, od której ono się zaczyna. Tym argumentem jest przede wszystkim Bóg i nasza wiara w Niego. Człowiek wierzący w Boga to człowiek wolny. Należy jednak odróżnić wolność od samowoli. "Wszystko mi wolno, ale nie wszystko przynosi korzyść". Trzeba zdawać sobie sprawę, że to, iż jestem wolny nie oznacza, że mogę np. zażywać narkotyki, bo przecież wszystko mi wolno. Nie. Tam, gdzie zaczyna się uzależnienie, wolność się kończy. Człowiek uzależniony to ktoś, kto zamiast Boga wybrał nałóg, a więc utracił wolność.

     Z drugiej strony, każdy chrześcijanin powinien mieć świadomość, że to właśnie Bóg da mu siłę by nie popaść w nałóg lub się z Niego wyzwolić. Jeśli pokładamy w Nim ufność, jesteśmy w stanie pokonać wszystkie, na pozór nieprzezwyciężalne problemy. "Wszystko mogę w tym, który mnie umacnia". Wystarczy tylko Mu zaufać.


Ewa
"Wieczernik dla Ciebie" nr 141 - styczeń 2006)


Dziecko w sieci Dziecko w sieci
Bartosz Danowski, Alicja Krupińska
To ważne, co Twoje dziecko robi w sieci. To, co ogląda, czyta, z kim rozmawia i ile czasu spędza w Internecie, ma duże znaczenie dla jego rozwoju, ale przede wszystkim dla jego bezpieczeństwa!... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Magda: 30.12.2008, 22:56
 Ja myśle, że ludzie któży je czytają nie są pewni swojej przyszłości. Chcą wiedzieć co się stania. Birze się to z braku nadzieje i braku zaufania panu Bogu. Ze chce się już wiedzieć. Ciekawość. I to właśnie ta ciekawość człowieka zgubiła. Jabłko w raju było napewno piękne i bardzo kuszące i zapewne smaczne. Bło owocem poznania dobra i zła owocem poznania jak będzie wyglądać nasz przyszłość po ugryzieniu jego. Wielu ludzi czyta je, najpierw sprawdza się a później oszukuje i stajemy się sterowani tym co przeczytaliśmy i mocno przekonani, że tak będzie. Dlatego zły może nam wciskać co tylko chce. Wiedza tajema jeśli z niej korzystamy to tak jak byśmy sobie coś brali co nie jest nasze i dla nas. I biał i czarna magia JEST ZŁA. Biała magia jest siostrą czarnej. Dlatego takie czary to nic dobrego pomagają ale tylko na początku kiedy celem tego jest zniewolenie i cena jest bardzo wysoka. Nie daj się nigdy zwieść że to pochodzi od dobrego. Nie Bóg wymyślił baiłą i czarną magie i zakazuje nam kożystania z tego typu praktyk.
 ...: 29.12.2008, 23:29
 Ludziom wydaje się że czytanie horoskopów nie jest złe. ja nie czytam horoskopów bo to gupota.
 Aussie: 18.11.2008, 14:56
 dzięki za to świadectwo
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej