Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Diabeł na dnie butelki

     Kto z nas wie o tym, że od 39 lat pierwszy tydzień Wielkiego Postu poświęcony jest modlitwie o trzeźwość narodu? Jeśli już kojarzymy tego typu inicjatywy, to wskazujemy na sierpień - postulowany przez Kościół miesiąc abstynencji. Jednak statystyki nie odnotowują znaczącego spadku sprzedaży alkoholu w sierpniu. Czy więc tego typu inicjatywy Episkopatu mają dziś sens i pozytywne skutki?

     W grudniu ubiegłego roku Rada Ministrów poznała i zaaprobowała wyniki ogólnopolskich badań zleconych przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (PARPA), z których jasno wynika, że w ostatnich trzech latach średnie spożycie stuprocentowego alkoholu wzrosło o prawie 30 proc, spożycie wódki zwiększyło się o 40 proc, a piwa o 10 proc. Autorzy raportu wiążą ten wzrost bezpośrednio z obniżeniem w 2002 r. akcyzy od napojów spirytusowych. Wzrost negatywnych zjawisk związanych z nadużywaniem alkoholu zanotowała też policja: o 30 proc. więcej interwencji zakończonych dowiezieniem do izby wytrzeźwień, wzrost liczby przestępstw popełnionych przez pijanych sprawców - przede wszystkim kierowców i "domowych bokserów". Co ciekawe, badania pokazały również, że Polacy nie tylko nie ograniczyli, ale jeszcze zwiększyli zakupy alkoholu na nielegalnym rynku.

     Już po dwóch miesiącach od przyjęcia alarmującego raportu przez rząd, dramatyczny apel do premiera wystosował Zespół Apostolstwa Trzeźwości przy Konferencji Episkopatu Polski. W liście z 21 lutego duszpasterze trzeźwości z całego kraju pod przewodnictwem bp. Antoniego Dydycza proszą m.in. o pohamowanie agresywnej, często zakamuflowanej reklamy alkoholu, zmniejszenie - zgodnie z wytycznymi WHO dla krajów Europy - o jedną czwartą spożycia alkoholu (autorzy sugerują "wykorzystanie instrumentów prawnych i ekonomicznych celem zmniejszenia sprzedaży alkoholu"), wspieranie pracy profilaktycznej, promowanie stylu życia bez alkoholu, podniesienie do 21 lat wieku dostępności alkoholu. "Apelujemy o taką nowelizację ustawy o wychowaniu w trzeźwości, aby służyła wychowawczej pracy rodziny, szkoły i Kościoła. Nadzieje, jakie pokłada społeczeństwo w przemianach społecznych, muszą znaleźć przełożenie w aktywnej polityce rządu, który powinien bardziej dbać o dobro młodych obywateli niż interes producentów i sprzedawców alkoholu" - czytamy w liście. Jego sygnatariusz ks. Piotr Kulbacki z Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ruchu oazowego przypomina, że rząd może i powinien wpływać na zahamowanie wzrostu sprzedaży alkoholu na przykład poprzez podniesienie podatków - akcyzy, dostępność koncesji na sprzedaż alkoholu czy ograniczenie jego reklamy. - Nie jest to zwykły towar rynkowy, o którym decyduje prawo popytu i podaży. O atrakcyjności alkoholu decydują inne czynniki: cel i sens życia, przymus środowiskowy, uzależnienie - tłumaczy ks. Kulbacki.

     PIJĄ INACZEJ

     Gdy na początku lat 90. malało spożycie alkoholu, wydawało się, że oto wreszcie na progu wolnej Polski mamy za sobą największą plagę społeczną PRL-u. Niestety, dziś już nie jesteśmy takimi optymistami. Z raportu PARPY wynika, że odsetek osób nadużywających alkoholu (tj. powyżej 10 litrów spirytusu rocznie wśród mężczyzn i ponad 7,5 litra wśród kobiet) zwiększył się w ciągu ostatnich 3 lat o 30 proc. Polacy piją więc coraz więcej, ale zmienił się model picia. Za tzw. komuny piło się przede wszystkim w pracy, na ulicy (pod przysłowiową budką z piwem), w bramie kamienicy czy w parku. Dzisiaj natomiast pije się w pubach, no i w domach (picia "na ulicy" zabrania prawo, a w pracy nie można pić, bo zwolnią). W ten sposób problem jest jakby mniej widoczny. O. Jan Karczewski OFM-Cap z Ośrodka Apostolstwa Trzeźwości w Zakroczymiu na podstawie obserwacji i rozmów z alkoholikami zwraca uwagę, że w ostatnich latach w nałóg często wpadają ludzie aktywni, przedsiębiorczy, topiący w alkoholu stresy i napięcia. - Gołym okiem widać też coraz wcześniejszą inicjację alkoholową wśród młodzieży. Sporo młodych ludzi jest już uzależnionych. Oczywiście ma na to wpływ eksperymentowanie z narkotykami, mieszanie ich z alkoholem - zaznacza zakonnik.

     - Młodzi piją inaczej niż my, gdy byliśmy w ich wieku. Przechodząc obok szkół, często widzę uczniów z puszkami piwa, stojących właściwie na widoku nauczycieli. W renomowanych liceach na porządku dziennym jest sięganie po środki psychoaktywne i alkohol. Biorą, bo już w szkole czują presję wyścigu szczurów - uważa terapeuta i zarazem anonimowy alkoholik, znany w środowisku jako Zyga.

     Na szczęście, co podkreśla o. Karczewski, zmienia się też podejście do alkoholizmu: - Ludzie szybciej diagnozują problem, wcześniej szukają pomocy - mówi.

     ŻEBYŚ SIĘ ZAPIŁ NA ŚMIERĆ

     Zyga przestał pić 14 kwietnia, w tym roku będą 22 lata. Od tego czasu pracował w Ośrodku Terapii Uzależnień na Sobieskiego w Warszawie, obecnie jest społecznym terapeutą w Szpitalu Praskim. Dzięki pomocy finansowej miasta w szpitalu otwarto ponad dwa lata temu oddział detoksykacyjny. Przyjmowani są do niego wszyscy, także ci nieubezpieczeni, najczęściej bezdomni. Zespół terapeutyczny ma za zadanie dostarczyć pacjentom wiedzy o chorobie alkoholowej i zmotywować ich do podjęcia leczenia.

     W ciągu ostatnich 3 lat zmieniła się struktura spożycia alkoholu, udział napojów niskoprocentowych (piwa) spadł do 44,5 proc, a udział napojów spirytusowych zwiększył się do 47 proc. całości wypijanego w Polsce alkoholu. Prawie dwukrotnie wzrosła liczba osób zagrożonych uzależnieniem od alkoholu i wynosi obecnie ok. 1,6 min osób. To znaczy, że w najbliższych latach wzrośnie odsetek osób potrzebujących fachowej pomocy terapeutycznej w placówkach odwykowych.
     Na pytanie, co ich ostatecznie przekonuje, Zyga odpowiada: - Cykl wykładów, które pokazują, co alkohol robi z życiem człowieka. Jak picie matki, ojca wpływa na dzieci, własne zdrowie, pracę, funkcjonowanie w społeczeństwie. Bo do tej pory oni żyli w przekonaniu, że po prostu stracili parę złotych, no i mieli często kaca. Konfrontacja ze wszystkimi skutkami picia jest na ogół wstrząsem. Uzależnione kobiety płaczą, uświadamiając sobie, co alkohol zrobił z ich rodzin. Jeden z pacjentów powiedział mi, że zgłosił się na "de-toks" i terapię, bo 12-letni syn powiedział mu: "Życzę ci, żebyś zapił się na śmierć". Wtedy do tego ojca dotarło, że zniszczył własne dziecko! Że za kilka lat syn mógłby powiedzieć "ojciec zapił się śmierć!"

     W leczeniu choroby alkoholowej od 50 lat w USA, a od 30 w Polsce, pomagają wspólnoty samopomocowe Anonimowych Alkoholików. Pierwsza warszawska grupa nazwana "Odrodzenie" powstała przy Instytucie Psychiatrii i Neurologii. Dziś w stolicy działa 200 grup. Na spotkania, czyli "mityngi AA", może przyjść nawet nietrzeźwy, ale wtedy nie ma prawa głosu. Kilka tygodni temu, 7 stycznia, przy ul. Poznańskiej 38 trzeźwiejący alkoholicy otworzyli Klub Integracji Społecznej. - To pomoc dla tych, którzy chcą zdrowieć. Mogą tam przyjść ci, którzy już mówią o sobie "jestem alkoholikiem". Taka szczerość to właśnie znak, że przestaje się pić - tłumaczy Zyga.

     Po AA powstały działające na podobnych zasadach wspólnoty Al-Anon, skupiające rodziny osób uzależnionych, oraz DDA, które tworzą dorosłe dzieci alkoholików.

     Od wielu lat duszpasterze i moraliści, ale także sami alkoholicy zastanawiają się, czy alkoholizm to grzech czy tylko choroba? Dyskusję sprowokował słynny artykuł prof. Wiktora Osiatyńskiego w "Polityce" w 1985 r.

     - Trudno określić granice, nawet specjaliści mają z tym problemy. Wielokrotnie debatowaliśmy nad tym w Zakroczymiu. Te dwa pojęcia dotyczą innych rzeczywistości, ale przecięż jakoś się łączących. Na pewno nie jest tak, że pijacy pijąc grzeszą, a chorzy na alkoholizm to już nie. Istnieje problem odpowiedzialności za chorobę. W programie AA jest 12 kroków do uzdrowienia, a jednym z nich jest zadośćuczynienie za krzywdy, popełnione podczas choroby. A więc trzeba wziąć odpowiedzialność za to, co się w chorobie złego uczyniło - mówi o. Jan.

     ALKOHOL TO NIE WRÓG

     Wśród specjalistów zajmujących się terapią uzależnień panuje dość zgodna opinia, że państwo ma obowiązek troszczyć się o to, by nie tylko stwarzać warunki do leczenia alkoholików, ale też zapobiegać problemowi. Właśnie o tym piszą autorzy listu do premiera Marcinkiewicza. Ks. Piotr Kulbacki uważa, że rząd powinien popierać wszelkie działania promujące trzeźwość i "podstawowy, skuteczny środek, jakim jest dobrowolna abstynencja". Przypomina zasadę Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, która brzmi: "Przez dobrowolną abstynencję wielu do trzeźwości wszystkich". Z kolei o. Jan Karczewski z OAT zwraca uwagę na kształtowanie mentalności - szacunku dla prawa. Chodzi przede wszystkim o niesprzedawanie osobom nietrzeźwym i małoletnim alkoholu. Innym problemem są trudności w dostępie różnych organizacji pozarządowych do funduszy przeznaczonych na profilaktykę uzależnień.

     Inaczej o alkoholizmie myśli Zyga:

     - Dostępność alkoholu nie jest czynnikiem wpływającym na wzrost spożycia wódki czy piwa. Podobnie z działaniami prawnymi: nic nie dało wprowadzenie do kodeksu drogowego kategorii przestępstwa za jazdę po pijanemu. Ludzie się tym w ogóle nie przejęli. Moim zdaniem alkoholizm stanie się problemem marginalnym tylko wtedy, gdy społeczeństwo będzie zadowolone z warunków życia, gdy frustracja i lęki nie będą powszechne. Poza tym każdy człowiek może nauczyć się prawidłowego zachowania pod warunkiem, że znajdzie miejsce, gdzie może pozbyć się stresu. U nas takich miejsc jeszcze jest za mało - uważa Zyga.

     Ks. Zbigniew Kaniecki, sekretarz Zespołu Apostolstwa Trzeźwości, zwraca uwagę na działania Kościoła promujące trzeźwość.

     - Wokół tego tematu nagromadziło się dużo nieporozumień - wyjaśnia - Weźmy na przykład parafialne księgi trzeźwości. One są uważane za księgi alkoholików i pijaków, którzy ślubują zerwać z nałogiem. Tymczasem księgi przeznaczone są głównie dla osób nienadużywających alkoholu, które mogą świadczyć swoją postawą, że można żyć bez upijania się.

     Ksiądz sekretarz walczy też z opinią, jakoby duszpasterstwo trzeźwości było wrogiem alkoholu.

     - To nie wódka jest wszystkiemu winna, tylko człowiek, który robi z niej zły użytek. Alkohol nie jest szatańskim dziełem, choć można powiedzieć, że diabeł siedzi na dnie butelki. Jeśli się ją opróżnia, wtedy wychodzi - tłumaczy trochę żartobliwie ks. Zbigniew. Ale po chwili dodaje poważnie: - Alkohol jest darem Boga, czyli jest wartością. A jeśli tak, to nie ma obowiązku rezygnacji z niego, pomijając oczywiście tych, którzy są na alkohol uczuleni, czyli na przykład alkoholików. Niemniej, żeby inni mogli im pomóc, można do modlitwy dołączyć ofiarę - właśnie alkoholowy post. Na pewno wyda owoce - zapewnia duszpasterz.

     Innym nieporozumieniem wokół duszpasterstwa trzeźwości jest niechęć rodziców do propagowanych przez Kościół przyrzeczeń dzieci niepicia alkoholu do 18 czy 21 roku życia. -Mama i tata bronią się, mówiąc: A czy ja wiem, czy moje dziecko dotrzyma ślubu? - opowiada ks. Kaniecki. - Wtedy mówię im, że nawet, gdy dziecko znajdzie się w trudnej sytuacji, rodzice będą mogli powołać się na to przyrzeczenie. Będzie to też dobra okazja do rozmowy, do przypomnienia, żeby do przyrzeczenia wrócić, iść do spowiedzi. Kościelne przyrzeczenia trzeźwości to tylko propozycja pracy nad sobą, a nie smutny obowiązek. Bo tak naprawdę chodzi przecież o zmianę kultury i stylu życia. - Zauważmy, że odmawiając wypicia alkoholu, często przepraszamy. A ja pytam: za co masz przepraszać? Wystarczy powiedzieć: "dziękuję, nie piję". Albo wznoszenie toastów tylko alkoholem, bo sokiem to już coś gorszego. A przecież prezydenci USA wznosili wielkie toasty wodą mineralną i nikt się nie gorszył. Przestańmy wreszcie myśleć o cnocie trzeźwości w duchu: ile to ja tracę, zamiast - ile zyskuję - podsumowuje ks. Kaniecki.

     GDZIE SZUKAĆ POMOCY?

     BIURO SŁUŻBY KRAJOWEJ AA: tel. 022/ 828 04 94; od godz. 8 do 16 udziela informacji, gdzie odbywają się mityngi wszystkich wspólnot Anonimowych Alkoholików w kraju (a także Klubów Anonimowych Żarłoków, Anonimowych Erotomanów itp);

     OŚRODEK APOSTOLSTWA TRZEŹWOŚCI w Zakroczymiu: tel. 022/ 785 22 08; od 8. do 12. i od 13. do 16; spotkania i rekolekcje dla alkoholików trzeźwiejących i ich rodzin (w tym DDA - Dorosłych Dzieci Alkoholików oraz dzieci w wieku od 12 do 18 lat); szkolenia dla osób pomagających zawodowo innym;

     KLUB INTEGRACJI SPOŁECZNEJ W WARSZAWIE, ul. Poznańska 38: od 8 do 22 może przyjść każdy trzeźwiejący alkoholik potrzebujący wsparcia.

     LICHEŃSKIE CENTRUM POMOCY RODZINIE I OSOBOM UZALEŻNIONYM: tel. 0 63/ 270 81 32.; udziela informacji o mityngach grup AA, Al-Anon (rodzin alkoholików) i DDA (Dorosłych Dzieci Alkoholików), poradniach leczenia uzależnień, organizuje rekolekcje dla tych grup, kilkudniowe sesje terapeutyczno-edukacyjne dla młodzieży, w tym z rodzin dotkniętych alkoholizmem, oraz Ogólnopolskie Spotkania Środowisk Trzeźwościowych "Mityng pod gwiazdami" - w ostatni weekend lipca.




Alicja Wysocka


Tekst pochodzi z Tygodnika
Warszawsko-Praskiego "Idziemy"

12.03.2006


Uzależnienia. Geneza, terapia, powrót do zdrowia Uzależnienia. Geneza, terapia, powrót do zdrowia
Bohdan T. Woronowicz
Uzależnienia od alkoholu, substancji psychoaktywnych, gier hazardowych czy od pracy mają oczywiście zróżnicowane skutki dla zdrowia fizycznego, psychicznego i dla funkcjonowania społecznego.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 jb: 14.12.2015, 22:47
 Chrońmy nasze rodziny przed alkoholem!
 Magda: 07.04.2012, 00:01
 Dlaczego nikt nie wycofa alkoholu ze sprzedazy? Gdyby go nie bylo swiat bylby o wiele lepszy.
 Adam: 17.07.2009, 22:44
 zgadzam się trzeba pokazać że więcej korzyści jest z abstynencji niż z picia aczkolwiek jestem za umiarkowanym piciem niż za calkowitą abstynencją
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej