Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Refleksje eschatologiczne - piekło

"Podle jest być szczęśliwym samemu" - A. Camus

     Nasze czasy bardziej chyba niż wszystkie inne uwrażliwiły się na mówienie pozytywne, które nie dopuszcza obrazów potępienia, zwłaszcza jeśli rościłoby sobie pretensje wieczności, nieodwołalności. Wynika to pewnie z klimatu cywilizacji sukcesu, nieuznającej porażek, a która tak jak w świecie gier komputerowych, woli nie mówić o jednorazowości życia, które można przeżyć wartościowo albo zmarnować, zadowalając się perspektywą wykorzystania kolejnych "żyć". Poprawność nakazuje odsunąć na bok temat stanu potępienia wiecznego, o którym jednak często słyszymy w Ewangelii lub traktować go z przymrużeniem oka, ale chyba trudno całkowicie zbagatelizować i przejść obojętnie wobec tak wielu ostrzeżeń, jakie kieruje do nas Pismo Święte.

     Obraz piekła, jaki kryje się w umyśle współczesnego człowieka, jest zapewne kształtowany przez dorobek przemyśleń i wyobraźni poprzednich pokoleń, które zainspirowane niezwykle plastycznym językiem Pisma Świętego budowały i "wyposażały" przestrzeń piekła. Na mapie tej swoistej "geografii religijnej" piekło lokalizowano w niedostępnej człowiekowi sferze podziemnej (sugeruje to także słowo łacińskie "infernum"), którą utożsamiano z miejscem zamkniętym, niemożliwym do opuszczenia. Było więzieniem, z którego człowiek nie był w stanie wyjść polegając jedynie na własnych siłach i możliwościach, a w którym znalazł się z powodu popełnionych nieprawości. Piekielne katusze, które tak obrazowo przedstawiało zwłaszcza całe średniowiecze nie tylko w twórczości malarskiej (choćby malowidło "Ukrzyżowanie i Sąd Ostateczny w toruńskiej katedrze, XIV w.), ale również w poezji (by wspomnieć "Boską komedię" Dantego), odzwierciedlały wyobrażenia ludzi tej epoki: z ogniem, smołą, cierpieniem fizycznym.

     Z drugiej strony dla wielu osób trudne jest do pogodzenia istnienie piekła jako stanu ostatecznego potępienia z powszechną wolą Bożą, by "wszyscy ludzie zostali zbawieni i doszli do poznania prawdy" (1 Tm 2,4). Pojawia się więc zasadnicze pytanie: czy miłość Boża nie obejmuje tych, którzy pozostają w piekle? Czy Bóg może pogodzić się z tym, że jakaś część jego stworzeń obdarzonych rozumem, które tak ukochał, że posłał Syna swego, cierpi męki z dala od Jego oblicza?

     Odpowiedź na te pytania staje się w pełni możliwa dopiero wówczas, gdy zrozumiemy prawdę o człowieku, który został przez Boga stworzony jako istota rozumna i wolna. Dlatego prawdziwym spełnieniem człowieka, które urzeczywistni się całkowicie w chwale, będzie zjednoczenie z Bogiem, a w tym kontekście potępienie wieczne musi jawić się w kategorii niespełnienia, pozbawionego przy tym - z racji wieczności - jakiejkolwiek nadziei. Nie dziwi zatem, że gdy św. Tomasz z Akwinu opisuje stan potępionych czyni to posługując się pojęciem właśnie "beznadziei". Dla tych, którzy swoim życiem odrzucili miłość zbawiającą Boga końcem jest życie z dala od uszczęśliwiającej komunii, bez żadnej nadziei na powrót do Stwórcy. Wielu chciało w historii osłabić to spojrzenie upatrując w piekle karę jedynie czasową, która po upływie pewnego czasu się skończy, a wówczas wszyscy będą zbawieni (Orygenes). Nie jest to jednak stanowisko Kościoła, który pozostając wierny nauce Pisma Świętego, wyznaje, że "zasadnicza kara piekła polega na wiecznym oddaleniu od Boga" (KKK 1035).

     Warto przypomnieć sobie w tym miejscu język Ewangelii, która mówi o zaproszonym na ucztę weselną, pozbawionym jednak właściwej szaty, że został "wyrzucony na zewnątrz, w ciemności. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów" (Mt 22,13). Piekło to zatem taki stan bytowania człowieka, w którym odrzuca on zaofiarowaną mu miłość Boga. Co wydaje się w tym najważniejsze to stwierdzenie, że właściwie sam człowiek wyklucza się z jedności z Bogiem. Przerażająca jest z pewnością zawziętość, z jaką każdy z nas tak często "trzyma się" grzechu, jak trudno nam wyrzec się go całkowicie, zawrócić z drogi, która wiedzie do kary "ognia wiecznego" (Mt 25,41). Pewnie dlatego mówi się, że miłość Boża jest obecna nawet w piekle, ale jedynie jako ciągle odrzucana. Znieprawienie woli człowieka tonącego w grzechach, jak powie psalmista, "aż po szyję" (Ps 69,2) sięgać miałoby niestety aż takiego poziomu.

     Ten, którego Biblia nazywa "ojcem kłamstwa" ma z pewnością wiele wspólnego z zatwardziałością, z jaką człowiek broni swojego grzechu, gdy wybija godzina zerwania z nim. Tak istotne pozostaje więc uświadomienie sobie jego szkodliwej roli, która polega na sprowadzaniu człowieka z drogi prawości i oczyszczenie naszej wyobraźni z wizerunku szatana jaki znamy z bajek i ikonografii, gdzie funkcjonuje jako istota z rogami i ogonem, niezbyt przy tym inteligentna. Jest jednak zupełnie przeciwnie i dlatego nie można zlekceważyć go, rozmawiając z nim na poziomie inteligencji, w której nas przewyższa (wystarczy uważnie prześledzić dialog Ewy z wężem, który dla Ojców Pustyni był archetypem każdej pokusy). Jedyną radą wydaje się zalecenie wielu mistrzów życia duchowego, by przeciąć jakikolwiek dialog i wytrwać w miłości Pana, choćby wszystko starało się zachwiać naszą w nią ufnością.

     Warto w naszej refleksji nad piekłem zatrzymać się nad wpływem naszego rozumienia kary wiecznej na pełnienie dobrych uczynków. Lęk przed wiecznym potępieniem, choć jest czasem motywem naszego postępowania, nie może stać się jednak najważniejszym argumentem za wiernością Ewangelii i jej nakazom. Ma nią być miłość Boga. Droga do niej co prawda może wieść nieraz przez wiele etapów, z których pierwszym może okazać się często w teologii przywoływana "bojaźń niewolnicza" - jak określił tę postawę lęku przed piekłem św. Tomasz z Akwinu. Jednak przez codzienny wysiłek rozpoznawania miłości Bożej w zwykłych wydarzeniach zmierzać trzeba do innego rodzaju bojaźni: "synowskiej". Jej istotą jest już lęk, że się nie dość kocha, bo zawsze można więcej i mocniej.

     Lęk przed potępieniem na wieki ma jedynie zrobić miejsce dla miłości, pociągnąć do całkowitego oddania się Stwórcy. Św. Augustyn tak opisywał relację między tymi bojaźniami, a w gruncie rzeczy między dwoma rodzajami motywacji dla naszych działań: lęku przed karą i miłością: "Jak przy szyciu za igłą idzie nić i dopóki igła nie wyjdzie, nie pociągnie i nici - tak bojaźń pierwsza ogarnia umysł, jednak nie zostaje, bo po to weszła, aby za sobą wprowadzić miłość".

     Chrześcijanin jest człowiekiem nadziei, który przez doczesność zmierza do pełnego szczęścia, do którego został powołany przez samego Boga. Przez każdego dnia wyrażoną zgodę na to, by dać się prowadzić miłości, odrzucając jakiekolwiek paktowanie z tym, który jest "przeciwnikiem naszego zbawienia", nie wciągając się w kompromisy ze złem, człowiek przybliża nią do upragnionego celu.


dk. Piotr Roszak


Tekst pochodzi z pisma
Alumnów WSD w Toruniu "SŁUGA" nr 26



Dzieci poznają tajemnicę śmierci Dzieci poznają tajemnicę śmierci
Marielene Leist
Książka podejmuje ważny temat przeżywania żałoby u najmłodszych. Ma charakter praktycznego poradnika. Pokazuje, jak zrozumieć ból dziecka, ukazuje sposoby jego uśmierzania. Adresatami publikacji są rodzice, rodzeństwo, pedagodzy, duchowni. ... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Tomasz: 31.07.2016, 19:42
 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów byłbym jak miedz iak cymbał
 mar: 19.03.2013, 21:02
 też mam takie mylśli ze jestem potepiony i nie ma dla mnie ratunku, wydawało mi sie ze chodząc do koscioła wystarczy , brak miłości w rodzinie, moja nieśmiałość, masturbacja - zamkniecie w sobie wkrótce potem zakochanie , współżycie przed małżeńskie, wydawałomi się że mogewszystko nie myślałem o Bogu za dużo co więcej byłem pyszny, chciwy i myślałem tylkoo sobie, były kłótnie i tak dalej. teraz czuje sie potepiony imam ciągłe myśli samobójcze +(próby tchórzowskie) lęk przed ludzmi, wstręt do siebie, obwiniam siebie, nie wierzcie diabłu nie dajcie sie oszukac działa podstepnie i zna mysli człowieka sami nie macie szans tylko z JEzusem wygracie te walke byłem wczoraj u spowiedzi od 6 mcy odbyłem spowiedz generalną , lecz te myśli nie ustępuą ,trace nadzieje
 piotr: 23.06.2012, 06:10
 Miałem piekło za życi i bede miał po smierci.Dziekuje ci Jezu za takie życie.Nie pchałem sie na ten swiat.
 Izabella: 23.07.2010, 21:03
 Dla -nie ja- Gdybys kobieto tak naprawde miala byc potepiona, bo niby wdalas sie w rozmowe ze zlem, to skad twoje wolanie do Jezusa. Czlowiek zly nie wola do Boga, ale idzie w zlo jak w dym i nie oglada sie wstecz. Jesli jednak sie obejrzy, tzn, ze chce zawrocic, a to jest juz bardzo, bardzo duzo. Nie lekaj sie siostro-po prostu zawroc dopoki twoja droga sie nie skonczyla, a ty nie potoczylas sie w przepasc. To takie latwe- w tyl zwrot ... i swiatelko coraz , coraz wieksze masz przed soba. Powodzenia.(PS.pisze z zagranicy- stad brak niektorych liter).
 maksymilian: 20.04.2009, 17:23
 a czy wy ludzeiw wiecie, czym jest nerwica natrectw, kóra cie wykańcza za życia bez ustanku? znacie gorsze piekło?
 nie ja: 13.10.2008, 13:26
 wdałam się wrozmowę ze złem i mnie niszczy oludzie wy nie wiecie jak straszne jes życie człowieka który wie ze jest potępiony iwie że dla niego nie ma ratunku .MÓJ BOŻE 'PANIE JEZU jestem zostawiona demonom i już się nim stałam lub staję MOJA wiara nadzieja miłośc tak bym chciała ją czuc radośc i usmiech zostało wspomnienie są tylko straszne sny i myśli o piekle które na mnie czeka . OBOŻE jak ja żyłam . TYLKO BÓG TYLKO JEZUS DAJE SZCZĘŚCIE ZGUBIŁAM SIĘ UPADŁAM BYŁAM GŁUPIA IPYSZNA SZATAN TO WYKPŻYSTAŁ MÓWIĘ WAM on jest straszny wszystko co złe od niego pochodzi zazdrośc lenistwo pijaństwo głupta powinno się mówic otwarcie że to zły cię dopada i nie daj się mu . gdybym ja to wszystko wiedziała może było by ze mna inaczej a tak jest strasznie . ludzie nie gońcie za chwilowymi przyjemnościami tylko żyjcie według I0 przykazań i pamiętajcie o życiu wiecznym bo tak łatwo się zgubic i upaśc PAMIĘTAJCIE TYLKO BÓG ,JEZUS DUCH ŚWIĘTY , MARYJA I KOŚCIUŁ KATOLICKI JEST JEDYNĄ PRAWDĄ I ŻYCIEM NIE ODDALAJCIE SIĘ OD NIEGO BO szatn tylko na to czeka RATUJMY SIĘ NA WZAJEM I BĄDZMY POKORNI czasy sa straszne zło nie śpi mąci w głowach i sercazh młodym ,starym i dzieciom miejcie to na uwadze
 Angelusia: 14.06.2008, 20:01
 Bardzo mądry tekst
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej