Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Jak postępować z dzieckiem nadpobudliwym

     Jeśli podejrzewamy u dziecka nadpobudliwość ruchową (ADHD), warto udać się do Rejonowej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

     Im wcześniej dziecko otrzyma pomoc, tym większe ma szansę na prawidłowe funkcjonowanie. Nieleczone ADHD jest przyczyną narastającej niechęci do nauki, prowadzi do zachowań buntowniczych i agresywnych, depresji, niskiej samooceny, często także do sięgania po środki psychoaktywne. W opiekę nad dzieckiem nadpobudliwym muszą być zaangażowani różni specjaliści: psycholog, pedagog, lekarz, ale przede wszystkim rodzice, dziadkowie i nauczyciele dziecka. Niestety, w Polsce jedynie niewielka część dzieci z ADHD objęta jest właściwą opieką. Leczenfe trwa zwykle wiele lat i wymaga włączenia różnorodnych oddziaływań terapeutycznych, a w niektórych przypadkach także leków. Im więcej rodzajów interwencji stosuje się w terapii, tym jest ona skuteczniejsza. , Podstawą leczenia jest zrozumienie zachowań dziecka i ich akceptacja.

     Jedną z form uczenia, jak radzić sobie z nadpobudliwymi dziećmi, są warsztaty. Prowadzi się je oddzielnie dla rodziców i oddzielnie dla nauczycieli. Podczas takich spotkań poznają oni sposoby reagowania na niebezpieczne zachowania, uczą się ignorowania drobnych niepożądanych zachowań, a przede wszystkim poznają sposoby chwalenia dziecka i motywowania do pracy. Opiekunów uczy się akceptować objawy, których nie możemy zmienić, a także odróżniać, kiedy trzeba bezwzględnie pomagać, bo dziecko nie radzi sobie z powodu nadruchliwości czy deficytów uwagi, a kiedy wymagać, bo dziecko nadpobudliwe, podobnie jak każde inne dziecko, testuje, na ile może sobie pozwolić. Dorośli i nastolatki z ADHD często potrzebują doradcy (trenera), który podobnie jak rodzice pomoże mu planować, zmotywuje i obmyśli strategie radzenia sobie z trudnymi zadaniami. Podsumowując można powiedzieć, że terapia polega na uczeniu, jak żyć z objawami. Ważnym elementem terapii jest wsparcie dziecka nadpobudliwego na terenie szkoły. Nauczyciel pracujący z takim dzieckiem ma dużo więcej pracy. Jeśli chce, żeby dziecko z ADHD odrobiło pracę domową, musi sprawdzić, czy zapisało, co ma zadane, a często powinien też porozmawiać z rodzicami i wytłumaczyć, jak oni mają to zadanie odrabiać z dzieckiem (a więc, że muszą monitorować jego pracę, przywołać uwagę, gdy się rozproszy, robić krótkie przerwy i motywować do powrotu do pracy).

     U części dzieci warto rozważyć zastosowanie leków. Choć tylko one mogą zmniejszyć nasilenie podstawowych objawów zaburzenia, nie zastąpią innych sposobów oddziaływania. Wieloletnia, bezpieczna i skuteczna terapia lękowa powinna być stosowana u dzieci, u których sama zmiana metod wychowawczych nie daje efektów, narastają kłopoty i powikłania. Decyzję o podjęciu leczenia farmakologicznego podejmuje psychiatra dziecięcy. Dobre leczenie zmniejsza nasilenie problemów i pozwala dziecku żyć tak jak jego rówieśnicy.


Agnieszka Pisula
- psychiatra


Tekst pochodzi z Tygodnika

3 października 2010



   


Dzieci w niebezpieczeństwie Dzieci w niebezpieczeństwie
James C. Dobson, Gary L. Bauer
Niniejsza książka traktuje o dzieciach. A także o środowisku, w którym dorastają i uczą się. Książka ta dedykowana jest rodzinom, które na całym świecie walczą dzielnie z naciskami i zagrożeniami, jakie niesie ze sobą początek XXI w. Celem, jaki przyświecał autorom przy pisaniu, było dodanie im otuchy oraz obrona ich racji... » zobacz więcej

Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej