Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Ku tajemnicy

     W co się bawić? Dzieci raczej nie mają problemu z odpowiedzią na to pytanie. We wszystko! Zabawa wszak w ich przypadku to nie żadne zabijanie czasu ani wygłup, ani chapanie atrakcji, lecz zupełnie serio próbowanie życia, odkrywanie jego tajemnicy.

     Najbardziej chyba deprymuje mnie dziecięca zabawa w odprawianie Mszy Świętej. Jaką taką ulgę przynosi mi wiedza, że lubił się w to bawić także i Józio Ratzinger ze starszym bratem, a nawet w tym celu mieli uszyte przez mamę małe ornaty. Ale i tak zawsze trochę skóra mi cierpnie. Jak wtedy reagować? Szczęśliwie - jak dla mnie - upodobanie do wspomnianej zabawy ma raczej charakter fazowy. W pewnym momencie zaczyna należeć do ulubionych, po krótszym lub dłuższym czasie jej atrakcyjność jakby blednie, wreszcie zabawa przechodzi do lamusa. Do czasu, gdy kolejny, młodszy osobnik jej nie odkryje i nie zaangażuje w nią wiernych towarzyszy broni. Może więc jednak w ogóle nie reagować? Może najlepiej przeczekać? Łatwo powiedzieć! Nie takie to proste: przejść do porządku dziennego nad tym, że mały człowiek - niechby z pełną powagą i w najlepszej wierze - próbuje ci wetknąć kawałek ciastka do ust, wypowiadając przy tym: "Ciało Chrystusa!". Co wtedy robić? Przyznam, że sama zadowalam się odpowiedzią, do której zdążyłam jak na razie dojść: na pewno nie odpowiadać: "Amen".

     Przychodzi jednak moment, gdy zabawa staje się rzeczywistością. Dziecko rzeczywiście przyjmuje prawdziwy Chleb Życia. Jest to jednym z etapów jego odchodzenia: tam, gdzie rodzice za nim - ani tym bardziej za niego - pójść nie mogą. Jakby wyraźniej za to dostrzegają jego odrębność, zawartą w tajemnicy jego duszy, której oni przeniknąć nie są w stanie.

     - Myślałem, że najtrudniejszym warunkiem sakramentu pokuty jest szczera spowiedź. A teraz wiem, że najtrudniej jest zadośćuczynić bliźniemu - to wyznanie mojego najstarszego "dziecka pierwszokomunijne-go" już zawsze będzie mi brzmiało w uszach. I przypominało, że relacje z Panem Bogiem i bliźnim to nie zabawa.


Lidia Molak


Tekst pochodzi z Tygodnika

15 maja 2011


Szkoła bez lęku. Jak wygrać z lękiem separacyjnym u dziecka? Szkoła bez lęku. Jak wygrać z lękiem separacyjnym u dziecka?
Andrew R. Eisen, Linda B. Engler
Autorzy, czołowi naukowcy w dziedzinie lęków dziecięcych, w sposób staranny i szczegółowy przygotowali propozycje różnych sposobów przeciwdziałania takim zachowaniom. Uwzględnili przy tym wiele strategii i terapii, adaptując je do potrzeb dzieci z poszczególnych grup wiekowych... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej