Kartki Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Czat Opowiadania Perełki
Co warto wiedzieć o homeopatii Co warto wiedzieć o homeopatii
ks. Andrzej Sereda
Książka ks. Andrzeja Seredy w sposób bardzo rzetelny - nie tylko z punktu widzenia teologicznego - opisuje niebezpieczeństwa związane z homeopatią, dlatego jest tak istotną pozycją piśmienniczą.... » zobacz więcej
Polecane książki: -> Zagrożenia duchowe <-   -> Zagrożenia duchowe cz. II <-
Harry Potter praktykuje magię

     Harry Potter żyje coraz bardziej własnym życiem, będqc wykorzystywany jako wzór osobowy i jako ideolog magicznej wizji świata, z całq jej dwuznacznościq. Zawirowania wokół książki i filmu podsyca przemysł produkujący gadżety o symbolice okultystycznej, które kontynuują oswajanie ludzi z realnym światem magii. Ks. Gabriel Amorth, czołowy egzorcysta katolicki, wypowiedział się negatywnie o cyklu książek o Harrym Potterze.

     Jeden sieje, drugi zbiera

     Postać Pottera urasta do rangi symbolu, który ma wiele odniesień. Zawierająca się w tej postaci-symbolu ideologiczna zbitka (odsyłająca także do okultystycznego świata znaczeń) odbija się plastycznie w duszpasterskiej praktyce ks. Amortha jako druga strona medalu. Harry Potter i ks. Gabriel Amorth dopełniają się w taki sposób, że to, co sieje jeden, zbiera drugi. Tu mamy lekkość i zabawę (choć może pozornie), tam -powagę i ciężki trud walki nie zawsze zakończonej powodzeniem. Harry Potter uczy się (w szkole!) wróżbiarstwa, rzucania magicznych zaklęć, przekleństw i uroków, kontaktuje się z duchami (spirytyzm). Tymczasem ks. Amorth, jako egzorcysta-praktyk (także nauczany przez lata przez swojego mistrza o. Candido Amantini, który miał 35 lat doświadczenia) stwierdza, że przyczyną ingerencji diabelskich (wymagających eg-zorcyzmu) jest akurat to, czego Potter i jego koledzy uczyli się w magicznej szkole. Chodzi o następujące sytuacje:

     - gdy padło się ofiarą uroku, który jest szkodzeniem innym za pośrednictwem ingerencji szatana; urok może być zrealizowany poprzez: rzucenie, wiązanie, czary, przekleństwo itp.,

     Każda forma magii jest odwoływaniem się do złego ducha.

     - uczęszczanie do miejsc i osób zajmujących się diabelską praktyką; należy tu wymienić praktykowanie okultyzmu, tj. uczestniczenie w seansach spirytystycznych, czynienie czarów lub zasięganie porad u wróżbitów, niektórych kartomantów, czarowników itp.

     Konfrontując Harry'ego Pottera (czy to w wersji literackiej, czy to w uproszczonej wersji filmowej) z Gabrielem Amorthem, doświadczamy rażącego i bolesnego kontrastu wynikającego z zasadniczych sprzeczności. Ktoś by powiedział, że sprzeczność polega na tym, iż Amorth jest realny, a Potter należy do nierealnych tworów wyobraźni. Nie jest to jednak prawda. Potter w każdej chwili może stać się realny. Wystarczy, że czytające o nim lub oglądające go na ekranie dziecko sięgnie choćby po niektóre techniki okultystyczne. Są one nauczane w „szkole", co je szczególnie nobilituje (być może ta nobilitacja jest najważniejszym zagrożeniem, gdyż okultyzm nie tylko nie jest odrzucony, ale staje w centrum kultury, co stanowi zaprzeczenie tradycji judeochrześcijańskiej). Są one także praktykowane poza „szkołą" przez różnych „czarowników" (których nie należy mylić z bajkowymi czarodziejami czy rozrywkowymi iluzjonistami). Chodzi tu szczególnie o reprezentatywne dla okultyzmu wszystkich czasów takie zjawiska i techniki, jak:

     - WRÓŻBIARSTWO - Potter uczęszcza na lekcje wróżbiarstwa, a książka popiera astrologię,
     - SPIRYTYZM - w szkole „żyją" duchy zmarłych, co jest imputowaniem i propagowaniem tezy - typowej dla wszelkiego rodzaju spirytyzmów i radykalnie sprzecznej z chrześcijaństwem - o „duchach błądzących",
     - MAGIA - najmocniej propagowana w szkole Hogwart, jako tzw. obrona przed czarną magią (z zastosowaniem przecież tych samych środków), nauczana przez czterech różnych nauczycieli.

     Magia staje więc w centrum uwagi. Tymczasem ks. Amorth pisze na podstawie swej praktyki: „Przekleństwo lub złorzeczenie są to życzenia zła, którego źródłem jest zły duch. Gdy są wypowiedziane złośliwie, zwłaszcza gdy zachodzi związek krwi między przeklinającym i przeklętym, mogą mieć straszne następstwa. Najczęstsze i najpoważniejsze przypadki, z jakimi się spotkałem, miały związek z rodzicami albo dziadkami, którzy przeklęli swoje dzieci lub wnuki. Przekleństwo okazało się bardzo poważne, ponieważ odnosiło się do ich życia i zostało rzucone w szczególnych okolicznościach, np. w dniu ich ślubu. Rodziców z dziećmi łączą więzy krwi, mają nad nimi władzę, jakiej nie ma żadna inna osoba". Czy Harry Potter praktykuje białą, czy czarną magię - w problematycznej „obronie własnej", która przecież nie zmienia struktury formalnej czynu? Czym jest zresztą tzw. biała magia? „W rzeczywistości, jak to ciągle powtarzał o. Candido, nie istnieje biała i czarna magia -jest tylko czarna magia, ponieważ każda forma magii jest odwoływaniem się do złego ducha". Harry też uprawia czarną magię w czystej postaci (żadna „obrona własna" czy „pozytywny cel" tego nie zmieni). Stąd rzucanie uroków czy przekleństw -praktykowane od wieków w realnej magii zarówno w Europie, jak i poza nią - wystarczyłoby już jako zły i niebezpieczny przykład, gdyby ktoś chciał „realistycznie" naśladować Pottera (co przecież nie jest wykluczone, skoro jest on idolem i wzorem osobowym dla młodych ludzi czy nawet małych dzieci).

     Pisze dalej ks. Gabriel Amorth, wierny swemu doświadczeniu (zbierając to, co inni zasiali): „Jacy ludzie są najczęściej chorzy i najtrudniej ich wyleczyć? Z mojego doświadczenia wynika, że są to ci, na których rzucono poważne uroki. Przypominam sobie np. pewne osoby, na które rzucono urok w Brazylii (nazywają je tam makumba); błogosławiłem także osoby, na które rzucili urok czarownicy afrykańscy. Są to bardzo trudne przypadki. Wspominam o czarach rzuconych na całe rodziny, by je zniszczyć. Niekiedy ma się do czynienia z tak złożonymi sytuacjami, że nie wiadomo, od czego zacząć. Bardzo powoli leczy się te przypadki, w których osoby co jakiś czas są dotykane nowymi gusłami. Egzorcyzm jest silniejszy od guseł, dlatego uzdrowienie nie może być wstrzymane, lecz opóźniane i to na długo".


ks. Aleksander Posacki SJ

Rycerz Niepokalanej
Kwiecień 2002 r.


Zrozumieć Kod Da Vinci Zrozumieć Kod Da Vinci
Amy Welborn
Błyskotliwa analiza Kodu Da Vinci dokonana przez amerykańską specjalistkę z zakresu historii chrześcijaństwa Amy Welborn ujawnia ukryty cel powieści Dana Browna, prostuje jego błędy i kłamstwa, odpowiada na najważniejsze pytania zadawane przez czytelników Kodu... » zobacz więcej

Wasze komentarze:

Brak komentarzy

Warning: mysql_connect() [function.mysql-connect]:
Lost connection to MySQL server at reading initial
communication packet, system error: 111

[ Powrót ]
[ Strona główna ]
Szatan - rzeczywistość czy mit? Szatan - rzeczywistość czy mit?
Jose Antonio Sayes
Dziś nie jest łatwo mówić o szatanie. Wielu ludzi uważa, że szatan jest tylko fantazją, obcą współczesności. Jednakże Pismo Święte, Tradycja i Magisterium potwierdzają jego istnienie... » zobacz więcej
Egzorcyzmy Anneliese Michel Egzorcyzmy Anneliese Michel
Felicitas D. Goodman
Książka "Egzorcyzmy Anneliese Michel", autorstwa Felicitas Goodman, amerykańskiej profesor antropologii kultury, w sposób przystępny i barwny opowiada pasjonującą historię dziewczyny o imieniu Anneliese, która padła ofiarą przestarzałych intelektualnych przesądów... » zobacz więcej
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej