Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Jestem już na świecie

     Czy dziecko jest zdrowe, prawidłowo zbudowane, czy nic mu nie grozi? To pierwsze pytania, które zadają zwykle młodzi rodzice. Płeć nie jest zwykle niespodzianką, ale zaskakuje wygląd dziecka: że jest takie czerwone, że ma ciemnoniebieskie oczy, czarne włoski, a przecież wszyscy w rodzinie mają oczy brązowe i włosy dużo jaśniejsze? I dlaczego główka dziecka jest taka duża?

      Noworodek po urodzeniu waży zwykle 3200-3400 g, ma 52-54 cm długości, a obwód główki jest większy od obwodu klatki piersiowej o 1-2 cm. Główka jest zwykle wydłużona ku potylicy, z wyraźnym obrzękiem na szczycie. To następstwo przeciskania się główki przez wąskie drogi rodne matki, kiedy główka zmniejsza swój obwód, a wydłuża długość. Jest to możliwe, gdyż kości czaszki nie są jeszcze zrośnięte, lecz połączone chrząstką lub tkanką włóknistą. W miejscach, gdzie kości stykają się ze sobą, powstają miękkie przestrzenie nazywane ciemiączkami: boczne zarastają w pierwszym kwartale życia, tylne w 3-6 miesiącu, a przednie, największe, w drugim roku życia. Dzięki tym przestrzeniom główka może się powiększać, bo mózg dziecka w pierwszym roku rozwija się bardzo szybko.

     Szafirowe oczy noworodka to wynik braku barwnika w tęczówkach. Ich zabarwienie zmieni się około 6 miesiąca życia zgodnie z zapisem genetycznym. Podobnie będzie się zmieniał kolor włosów i skóry, gdyż ilość komórek barwnikowych jest uwarunkowana genetycznie.

     Czy noworodek widzi? Tak, ale jest to obraz niewyraźny i bezbarwny. Już po kilku dniach odróżnia się plamy białe i czarne. Zdolność wyraźnego widzenia doskonali się szybko, dlatego dziecko tak uważnie obserwuje twarz swoich rodziców. Najwcześniej wyraźnie widzi oczy w twarzy zbliżonej na około 30 cm. Jest to odległość, w jakiej mama trzyma dziecko na ręku. Im częściej dziecko brane jest na ręce, noszone i przytulane, im więcej się do niego przemawia, tym szybciej postępuje jego rozwój psychofizyczny i emocjonalny. Nie trzeba się obawiać, że dziecko otoczone miłością i zainteresowaniem będzie "rozpieszczone". Brak bodźców i samotność jest trudnym doświadczeniem dla maleńkiego dziecka, budzi lęk, zaburza poczucie bezpieczeństwa i hamuje rozwój. Widać to wyraźnie u niemowląt przebywających w żłobkach i domach opieki. Noworodek bardzo dobrze słyszy i różnicuje głos własnej mamy, bo przecież ten głos towarzyszył mu przez cały okres życia wewnątrzłonowego. Potrafi silnie ssać podaną przez mamę pierś, łykać spływający pokarm, odkrztusić. Ma również dobrze wykształcony odruch wymiotny, który chroni go przed zachłyśnięciem.

     Dziecko rodzi się przygotowane do podjęcia samodzielnego życia, ale jego rozwój i zdrowie zależą od rodziców, od ich opieki, pielęgnacji i miłości.


Lek. pediatra Teresa Kibalenko-Nowak


Tekst pochodzi z Tygodnika

14 grudnia 2008


Problemy ze snem dla bystrzaków Problemy ze snem dla bystrzaków
Max Hirshkowitz, Patricia B. Smith
Za Tobą całodzienna, męcząca gonitwa. Miałeś na głowie długie negocjacje, wyczerpującą transakcję, skomplikowane obliczenia? A może coś równie karkołomnego, czyli dom pełen aktywnych ponad miarę dzieciaków i prania, które się nigdy nie kończy?... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2017 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej