Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POCHP)

     Przewlekła obturacyjna choroba ptuc to wspótistnienie dwóch chorób: przewlekłego zapienia oskrzeli i rozedmy ptuc. Istotą choroby jest przewlekły stan zapalny i uszkodzenie oskrzeli oraz miąższu ptuc, które są następstwem wdychania pytów i gazów, głównie dymu tytoniowego. Choroba ma charakter postępujący i prowadzi do zmniejszenia pojemności ptuc aż do rozwoju inwalidztwa oddechowego i przedwczesnego zgonu.

     Jest to choroba bardzo powszechna, w Polsce choruje na nią około 2 milionów osób (POChP zazwyczaj występuje u osób, które ukończyły 40 lat). W ciągu roku umiera na POChP w naszym kraju około 15 tysięcy osób. Osoby dotknięte tym schorzeniem częściej zapadają na raka płuca, chorobę wieńcową oraz udar mózgu.

     Choroba występuje najczęściej u osób, które palą lub paliły papierosy. Wystąpieniu choroby sprzyjają też: praca w warunkach szkodliwych (pyty, dymy), palenie bierne, częste infekcje we wczesnym dzieciństwie, nawracające infekcje oskrzeli i płuc w wieku dorosłym, chtodny klimat, rzadko - czynniki genetyczne.

     Pierwszym objawem choroby, niestety często bagatelizowanym (utożsamianym z natogiem palenia tytoniu) jest przewlekły, poranny kaszel. Nasila się on w okresie od jesieni do wiosny, zwykle jest suchy, czasami osoba chora odpluwa niewielką ilość śluzowej plwociny. Drugim i najważniejszym objawem choroby jest duszność. Niestety jest to objaw późny. Duszność zwykle pojawia się, gdy bezpowrotnie została utracona potowa pojemności płuc. Początkowo duszność występuje tylko w okresie infekcji oddechowych, następnie pojawia się przy przeciętnym wysiłku fizycznym. W ciężkich postaciach choroby - duszność pojawia się podczas mycia się, ubierania, golenia - uniemożliwiając jakąkolwiek aktywność ruchową pacjenta.

     Zniszczone ptuca nie są w stanie dostarczyć organizmowi dostatecznej ilości tlenu oraz wydalać z organizmu dwutlenku węgla - rozwija się niewydolność oddychania, która wymaga przewlekłego leczenia tlenem, także w domu pacjenta, gdyż następuje ograniczenie rezerw wentylacyjnych płuc do około 30% wartości należnych. Jednym z objawów niewydolności oddychania może być sinica warg, języka.

     Przewlekłe niedotlenienie powoduje nadmierną pracę prawej komory serca, która przerasta, a następnie staje się niewydolna - objawia się to: powiększeniem wątroby, przekrwieniem trzewi (problemy z trawieniem, brak apetytu) oraz spuchnięciem nóg.

     Podstawowym badaniem w rozpoznawaniu tej choroby jest badanie spirometryczne. Jest to pomiar pojemności płuc: badanie krótkie, proste i niebolesne - po maksymalnie głębokim wdechu badany wykonuje maksymalny wydech, który powinien trwać co najmniej 6 sekund. Zmniejszenie ilości wydychanego powietrza podczas pierwszej sekundy manewru i szybkości przepływu powietrza wskazuje na zwężenie dróg oddechowych, które jest istotą choroby. Badaniem pomocniczym jest zdjęcie radiologiczne klatki piersiowej.

     Leczenie zaawansowanej postaci choroby jest uciążliwe i kosztowne - chory systematycznie musi używać kilku leków rozszerzających oskrzela oraz oddychać tlenem w domu. Poza tym często się przeziębią, a ciężkie infekcje wymagają drogiego leczenia szpitalnego. W łagodnych i umiarkowanych postaciach choroby zaprzestanie palenia powoduje zahamowanie postępu choroby. Gdy choroba jest ciężka, zaprzestanie palenia pozwala jedynie przedłużyć okres przeżycia.


Robert Pływaczewski

pulmonolog


Tekst pochodzi z Tygodnika

22 listopada 2009


Osteoporoza. Lekarz rodzinny Osteoporoza. Lekarz rodzinny
Rebecca Fox-Spencer
Osteoporoza atakuje kości, powodując ich osłabienie i zwiększając podatność na złamania. Nosi ona miano "cichej choroby", ponieważ nie daje żadnych widocznych objawów. Schorzeniem tym zagrożone są przede wszystkim kobiety po menopauzie, jednak narażeni na nie są także starsi mężczyźni, kobiety w ciąży oraz szybko rosnące dzieci.... » zobacz więcej


   


Wasze komentarze:
 Maria: 10.10.2007, 12:51
 Dziękuje za m±dre słowa-aby¶ zawsze kierował ludĽmi i był dla nich podparciem w ciężkich chwilach i był dla tych co znasz ich przyjacielem.
 Natalia: 02.10.2007, 00:19
 Drogi Kleryku, ja już wybrałam- Drogę za Chrystusem, juz nie moge sie doczekać Dziękuje, że wspierasz nas....i że pamiętacie o ludziach, którzy wci±ż poszukuj± swej drogi. Ufajcie, i sluchajcie Głosu Pana, On wam powie, gdzie was widzi
 Łukasz: 09.07.2007, 18:15
 Dziękuje za m±dre słowa, które mog± stanowić drogowskaz w życiu
 
(1)


Autor

Treść




[ Powrót ]
 
Daj plusika:
[ Strona główna ]
 Partnerzy medialni:

O stronie... | Ogłoszenia | Konkurs | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej