Jezus broni mam i dzieci (Mk 10, 2-16)

Stoi sobie rybak nad rzeką i zarzuca wędkę daleko... jak najdalej od brzegu, żeby złowić rybkę, albo rybę taaką wielką, jak ręka po łokieć albo do ramienia. Spróbuj i ty dżiś ze mną być rybakiem. Będziemy łowić, ale nie ryby, tylko ludzi. Przecież Pan Jezus powiedział do Piotra: Nie bój się, ludzi będziesz łowił!

Rzeką niech będzie dla nas Ewangelia z dzisiejszej niedzieli, a wędką - twoja i moja uwaga. Bo Ewangelii trzeba słuchać bardzo uważnie, żeby naprawdę usłyszeć... Więc zarzucamy wędkę... O! Już się złapało dwóch pokrętnych faryzeuszy. Oni nie lubią Pana Jezusa. Nie przyszli Go słuchać, tylko podsłuchiwać. Nie chcą się uczyć od Niego tylko chcą oni Jego pouczać, przekonywać, że nie ma racji, że to On źle naucza. Chcą podsłuchiwać, a potem obgadywać, krytykować, oskarżać, sądzić i przed sądem zasądzić. Są pokrętni, bo im się pokręciło w głowie i pogmatwało w sercach, jakby się wódki napili. Myślą, że na ich pokrętne pytania Pan Jezus coś źle odpowie, że oni Mu dwójkę postawią i będą jeszcze bardziej krytykować, obgadywać i oskarżać. I tak myśleli, myśleli noc całą, jakie pytanie pokrętne, ubrane w słówka odświętne postawić Panu Jezusowi na egzamin... ! teraz pytają, pytają - dzieci niewinne udają. Udają, że nie wiedzą, czy wolno mężowi wypędzić żonę z domu?...

Gdybyś tam był, to byś krzyknął: Co wyście kręćka dostali, panowie faryzeuszowie?... I zanim by Pan Jezus otworzył usta, ty już byś krzyczał na cały głos: Nie wolno! Nie wolno! Tacie opuszczać mamy! My dzieci mamy kochamy i naszej kochanej mamy nikomu innemu nie damy!... Czy słyszysz, Jureczku i Basiu, Tomeczku, Łukaszku i Kasiu?... Tak samo powiedział Pan Jezus: Nie wolno, bo co Bóg złączył, niech człowiek nie rozdziela!

I znowu wędkę rzucamy. Tym razem same mamy! Nie, mamy nigdy nie są same. Każda trzyma na rękach swojego malucha. Chcą podejść blisko do Pana Jezusa, żeby pobłogosławił, żeby choć dotknął swoją dobrą dłonią te ich kochane pociechy...

I jeszcze raz, po raz trzeci wędka daleko leci - na rzekę Ewangelii. Złowiłeś uczniów, którzy - aż się Pan Jezus oburzył - wojują z tymi mamami. Mówią do nich szorstko: Nie pchajcie się! Pan Jezus do starszych przemawia! To nie dziecinna zabawa! To są sprawy dorosłych! Niech dzieci idą spać!... Uczniowie krzyczą na mamy, a Pan Jezus krzyknął oburzony na uczniów: Nie przeszkadzajcie im! Pozwólcie dzieciom przyjść do Mnie. Do nich należy królestwo Boże!... Zamilkli uczniowie zdumieni. Niejeden się zarumienił i myśli: Przecież to my jesteśmy sługami królestwa Bożego, a On mówi, że królestwo Boże do dzieci należy?... A Jezus im jeszcze dołożył i zadał trudne zadanie: "Kto nie przyjmie królestwa Bożego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego!" Co to znaczy? Co to znaczy? - myślą. To nie znaczy, że człowiek starszy ma brać smoczek do ust, albo gonić się w kościele wokoło babci, jak maluch z maluchem, gdy ksiądz kazanie mówi. To znaczy, że człowiek starszy i najstarszy, ma tak ufać Bogu, jak dziecko swojej mamie, ma szukać u Boga pomocy, jak synek w dłoni tatusia. I w tym trudnym zadaniu dzieci starszym pomagają, kiedy ich naprawdę kochają.

Ażeby faryzeuszom dać jeszcze jedną odpowiedź na ich pytanie, czy wolno mężowi opuszczać żonę, Pan Jezus brał po kolei z rąk matek dzieci, tulił do siebie serdecznie, jak najlepsza matka, jak to dziś Ojciec święty czyni.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna