Prawo Boże i tradycje ludzkie (Mk 7, 1-13)

U Jezusa zebrali się faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nie obmytymi rękami. Faryzeusze bowiem, i w ogóle Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rąk nie obmyją, rozluźniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych. Zapytali Go więc faryzeusze i uczeni w Piśmie: "Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?" Odpowiedział im: "Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: "Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie. Ale czci Mnie na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi". Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji, dokonujecie obmywania dzbanków i kubków. I wiele innych podobnych rzeczy czynicie". I mówił do nich: Sprawnie uchylacie Boże przykazanie, aby swoją tradycję zachować. Mojżesz tak powiedział: "Czcij ojca swego i matkę swoją", oraz: "Kto złorzeczy ojcu lub matce, niech śmierć poniesie". A wy mówicie: "Jeśli ktoś powie ojcu lub matce: Korban, to znaczy darem złożonym w ofierze jest to, co miało być ode mnie wsparciem dla ciebie" - to już nie pozwalacie mu nic uczynić dla ojca ani dla matki. I znosicie słowo Boże ze względu na waszą tradycję, którą sobie przekazaliście. Wiele też innych tym podobnych rzeczy czynicie". (Mk 7, 1-13) Tradycja czy przykazanie? W Ewangelii według św. Marka (Mk 7, 1-13) Jezus staje w samym środku sporu o "tradycję starszych", którą faryzeusze i uczeni w Piśmie przedkładają nad przykazania Boże. Zarzut dotyczący jedzenia "nieczystymi" rękami nie odnosił się do braku higieny, lecz do zaniedbania obmycia rytualnego, które miało uświadamiać człowiekowi jego kapłańską godność i świętość każdej życiowej czynności. Jezus demaskuje tę postawę jako obłudę (grec. hypókrisis), co pierwotnie oznaczało "aktorstwo" - odgrywanie religijnej roli przez ludzi, którzy nakładają maski, by wydawać się sprawiedliwymi, podczas gdy ich wnętrze pozostaje nieprzemienione. Kluczem do zrozumienia tego fragmentu jest przytoczony przez Pana cytat z proroka Izajasza o ludu czczącym Boga jedynie wargami, podczas gdy jego serce jest daleko od Niego. Jezus wskazuje, że jakakolwiek ofiara składana Bogu jest bezwartościowa, jeśli nie wynika z miłości, a ludzkie zwyczaje stają się szkodliwe, gdy służą jako "maczuga" do atakowania innych ludzi. Szczególnym przejawem tego zła była praktyka korbanu, polegająca na deklarowaniu daru dla Boga w taki sposób, by uniknąć finansowego wsparcia własnych rodziców. W ten sposób faryzeusze, zasłaniając się rzekomą pobożnością, unieważniali fundamentalne przykazanie "Czcij ojca swego i matkę swoją". Jezus uczy, że liturgia nie może być kryjówką ani sposobem ucieczki przed odpowiedzialnością za drugiego człowieka. W nauczaniu Chrystusa pojęcie czystości przechodzi głęboką transformację - z płaszczyzny obrzędowej zostaje przeniesione do wnętrza człowieka. Jezus uświadamia nam, że to, co zewnętrzne (jak nieumyte ręce czy naczynia), nie ma mocy nas skalać; prawdziwa nieczystość rodzi się w ludzkim sercu i stamtąd pochodzi wszelkie zło. Ostatecznie w wierze nie chodzi o zachowywanie form dla nich samych, ale o autentyczną relację, w której Słowo Boże ma pierwszeństwo przed ludzkimi zwyczajami. o. Marcin Ciechanowski OSPPE Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Augustyna Litania do św. Augustyna Modlitwa do św. Joanny Jugan Modlitwa do bł. Alfonsa Marii Mazurka Modlitwa do św. Joachimy de Vedruna Modlitwa do św. Junipera Serry Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt