Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

W Jerozolimie doznacie pociechy

     Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: "Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: "Pokój temu domowi". Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają; bo zasługuje robotnik na swą zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co Wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: "Przybliżyło się do was królestwo Boże". Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: "Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże". Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu". Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: "Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają". Wtedy rzekł do nich: "Widziałem szatana spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie". (Łk 10,1-12.17-20)

     Chyba każdy, kto pielgrzymuje do Ziemi Świętej, doświadcza spełnienia się obietnicy z proroctwa Izajasza: "w Jerozolimie doznacie pociechy" (Iz 66,13).

     Doświadcza przede wszystkim wtedy, gdy wchodzi do pustego grobu Jezusa, na chwilę osobistego spotkania z tajemnicą zwycięstwa nad śmiercią. To małe pomieszczenie wypełnione ciszą i pełnymi nadziei westchnieniami tych, którzy je nawiedzają, sprawia, że człowiek wiary wychodzi stamtąd jako świadek, tak jak kiedyś Apostoł Jan, który zobaczył ten pusty grób i uwierzył (J 20, 8).

     Rozważany dziś fragment Ewangelii przypomina, jak bardzo potrzebni są świadkowie wiary niosący dobrą nowinę o zwycięstwie Pana nad śmiercią i wszelkim złem oraz posługujący darami łaski Bożej, która ma swoje źródło w zmartwychwstałym i wywyższonym Jezusie Chrystusie. Jezus posłał siedemdziesięciu dwóch uczniów z zadaniem głoszenia orędzia: "przybliżyło się do was królestwo Boże" (Łk 10, 9). Dzieło, którego się podjęli w imię Jezusa, dzięki towarzyszącej im łasce Bożej, wydało wspaniałe owoce, gdy nawet złe duchy im się poddawały (Łk 10; 17).

     Jezus posyła uczniów i prosi, aby nieustannie trwała modlitwa o posyłanie kolejnych do pracy na żniwie Pańskim. Znamienne jest to, że Jezus porównuje służbę w sprawach Bożych do pracy przy żniwie. Czas żniwa to mimo wytężonej pracy radosny czas pomyślności, to czas zapełniających się spichlerzy zapewniających pożywienie. Podobnie praca głosicieli Ewangelii i szafarzy łaski Bożej prowadzi do o życia w radości. Przyjęcie całym sercem Dobrej Nowiny o zbawieniu staje się źródłem nowej jakości w życiu i źródłem nowego życia. Nowe życie, które Bóg ofiaruje każdemu, przez zbawcze dzieło swego Wcielonego Syna, prowadzi do radości życia wiecznego, którą dziś porównuje się do radości czasu żniw. Zycie wieczne obiecane przez Boga będzie doświadczeniem wszelkiej pomyślności i to o wiele. większej niż napełnione spichlerze i spełnione jakiekolwiek doczesne potrzeby człowieka.

     Porównanie służby Bożej do żniw wyraża także konieczność przeobrażenia każdego, kto usłyszy zbawcze orędzie Boga, w nowe. stworzenie. Słowo Boga i Jego łaska są w stanie dokonać nowego stworzenia w każdym, kto je przyjmuje. Św. Paweł zaznacza dziś, że . jeśli cokolwiek ma znaczenie w życiu doczesnym, to tylko właśnie nowe stworzenie (Ga 6,15), które czyni nas kimś nowym, bo Bożym. Wszystkim, którzy tego pragną, apostoł Paweł wyprasza pokój i miłosierdzie oraz łaskę Jezusa Chrystusa.

ks. Dariusz Kaliński

Autor jest proboszczem parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Zduńskiej Woli

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, nr 716


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2019 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej